Ksiega

 1 1|        słodkiego dać im mogła, cóż łaska: Wierzę, iż im musiała
 2 2|     staremu.~Rzekł pan Lupa: A cóż to za zabawy, to podobno,
 3 2|   Powiedział na to pan Kostka: Cóż to za gry być mają, bo podobno
 4 2|        najwięcej jeden nauczy, cóż umie? grę, i to jeszcze
 5 2|       nie jest jego zawołania, cóż w tym tam, w czym czyni
 6 2|     Kapellana: księże Wysocki, cóż wam to było w usta? Pan
 7 2| Niemasz go doma. Zatym Ennius: cóż mie błaźnisz, azaż ja nieznam
 8 2|  rzecze półgębkiem, ki djabeł, cóż mi sie sstalo? Chłopiec,
 9 2|        z nas, ten dobry pan. A cóż, kiedyby był wygrał, dopieroćby
10 3| krotochwilnej tak mówić mogli, cóż kiedy do rozmyślił a statecznych
11 3|     słuchać.~Rzekł pan Kostka: Cóż tych białychgłów jest, które
12 3|    bieżycie, nikczemni ludzie! Cóż ? abo sie w nas zasię skryć
13 3|      uchodzą z tych razów, ale cóż po tym, nie może być nigdy
14 3|   swego zdradzać nie przystoi, cóż, kiedy kto zdradzi tego,
15 3|       samo, iż cnotę miłowała.~Cóż kiedybych jeszcze w. m.
16 3|  szedziwemu a oziębłemu ciału, cóż krwi młodej a wrzącej, jaka
17 3|        zasię pan Bojanowski: A cóż wdy nakoniec ma czynić?~
18 3| rozgłasza.~Rzekł pan Kostka: A cóż to takiego?~Odpowiedział
19 4|     począć sobie źle nie może.~Cóż też w. m. o źwirzętach powiedział,
20 4|     nic nadto milszego nie ma, cóż tam ta niebieska, na którą