Ksiega

 1 1|    materia. Więc i owa disputatio wszytka de calido et frigido in
 2 1|          serce weszła, hnetem sie wszytką siłą i rozumem o to starał,
 3 1|        okrom tego, iż wdzięczność wszytka s niego płynie; zdobi też
 4 1|            ani sie obeźrzy, chyba wszytką sobą, jako wilk, ani sie
 5 2|        sie kotłem widzi, a ziemia wszytka nasza. Na myśl nie przydzie
 6 2|         niespodziewane, zaraz tak wszytką siłą, jako kula z działa
 7 2|           dworzanin, starając sie wszytką siłą o rzeczy doskonałe,
 8 2|          dosyć uczciwe, a kto sie wszytką mocą zapędzi, aby na wirzch
 9 2|           trefności a wdzięczność wszytka w tym jest, aby człowiek
10 2|          kto statkiem mówi, a ona wszytką powieścią dworuje, inaczej
11 2|       drudzy nie mogli, rzecz sie wszytka odkryła, Skotnicki mimo
12 3| sierdzitość w ludziach zapalonych wszytka ugasła, tak, iż nietelko
13 3|      mieli, w smętek a w żółć sie wszytka obróciła. A też tą białągłową
14 4|       przyjaciel i sąsiad i wobec wszytka Korona śmierci ich nie wspomni
15 4|  posłuszną sie stanie, kniemu sie wszytka obróci, za nim już dobrowolnie
16 4|         króla, kiedyby sie trzoda wszytka jego w ludzie, a mówię w
17 4|         dobremu nie był skłonnym, wszytka praca dworzaninowa byłaby
18 4|       piękność jest na świecie, a wszytka z dobroci boskiej płynie,
19 4|       któremu dziwnie będąc rada, wszytka sie wzruszy i zagrzeje;