Ksiega

 1 1|     być nie mogło, tak niechaj wie każdy ten, kto na nie wezrzy.
 2 1|         Zgoła niechaj to każdy wie, iżem ja Polakom pisząc,
 3 1|       należy, acz toż pod czas wie to Bóg jako. A zasię w mniejszych,
 4 1|         a to jako rzecz droga, wie to każdy. Nie przepomnię
 5 1|      czo maluje, nie umie, ani wie, kiedy przestać. Chciał
 6 1|       po czesku, a czeszczyzna wie to Bóg jaka będzie. A jeśli
 7 1|        rzeczy, których kto nie wie, nędznie, a mizernie żywie
 8 2|     już na to sposobny jest, i wie kiedy i jako czo czynić
 9 2|        ta rozliczność strojów, wie to Bóg, jeśli co dobrego
10 2|      bo tu każdy z ich miłości wie, ix, w czym nas w. m. chwalisz,
11 2|        sie rozumie (jako każdy wie) szósty, i rzekł: oto macie,
12 2|        uczynił słowo, i rzekł: wie ją djabeł, jać-em jej tam
13 2| rozumiejąc po śmiechu, iż król wie o wszytkim, barzo sie sromać
14 3|         Ale niechaj to zapewne wie ten każdy, kto te książki (
15 3|     Rzekł tu pan Bojanowski: A wie to Bóg, panie Kostka, takli
16 3|   razów raz sie trefi, jeszcze wie to Bóg jako, to białychgłowach
17 4|       nazwać mądrością, iż ona wie, rozumie i umie obrać to,
18 4|        psa, na ptaka, już hnet wie, co w nim wre, jeśli rączy,
19 4|     żonę, nie broni mu sie, iż wie, że takowy nic nieprzystojnego