Ksiega

 1 1|       aby srogiej a straszliwej twarzy swej, jaką miewał w ten
 2 1|  wdzięczność ta, która ma być w twarzy (gdzieby był do tego zarost),
 3 1|      czego trzeba do przyjemnej twarzy, wszytko sie tu zeszło.
 4 1|       roześmiać, aby sie jej na twarzy nie złupała, ani sie obeźrzy,
 5 2|         drżące ręce, zmarski na twarzy, siedzieć spokojem, a paciorki
 6 2|      więc owo drudzy, s których twarzy to znać, że sie na pana
 7 2|      panu nie obrzydł. Łaskawej twarzy pańskiej i wszelakiego inego
 8 2|         sie pilnie przypatrować twarzy i ubiorowi biskupiemu, jako
 9 2|      jedno im kaźcie co rychlej twarzy połupić. By był Białobocki
10 2|     rzekł, iż s tych czerwonych twarzy każ wasza K. M. poczynić
11 3| oszpacić może, bo jeśli wesołej twarzy, cudności żywej będzie,
12 3|         tam niepotrzeba surowej twarzy ale radniej ma abo nierozumieć,
13 3|        bywają, iż s samej telko twarzy jeden drugiego rozumie.
14 4|       sobie, nie barzo łagodnej twarzy) pokazać i nauczyć ich dobrych
15 4|       uczyli, aby mogli piegi s twarzy, abo słodki strup dziecięciu
16 4|         iż owi phisiognomowie s twarzy a s położenia członków nietelko
17 4|          ktemu, iż przy takowej twarzy będą uczciwe obyczaje, ślacheckie
18 4|     chytają sie za one piękność twarzy, a nie mogąc samej twarzy,
19 4|       twarzy, a nie mogąc samej twarzy, iż contrafet jej do serca