Ksiega

 1 1|       musiał.~Tu gdy niektórzy śmiać sie poczęli, rzekł pan Myszkowski:
 2 1|     sie tu niemasz czemu barzo śmiać, więtszeć ono nie rzekę
 3 1|      czyni. A kto sie nie musi śmiać, kiedy owo kto dziwniej
 4 2|       rzecze, to sie wnet jest śmiać czemu, prosto by sie miał
 5 2|    barzo miłuje.~Począł sie tu śmiać pan Bojanowski, i zatym
 6 2|     znam, a barzo mu sie zawdy śmiać muszę, który, (chociaż on
 7 2|        żwirzę, chyba człowiek, śmiać sie nie może, a jest ten
 8 2|      swej nędze, iż sie s nich śmiać nie przystoi, chyba żeby
 9 2|    pachołka kto sobie rozważy, śmiać sie musi. Ale pan Krakowski,
10 2|         to sie musiał okrutnie śmiać.~Snadź jakiś ksiądz we Włoszech
11 2| pochodzi, niż aby mu sio barzo śmiać miano. A czasem ani kęs
12 2|      tym myślono, mało abo nic śmiać mu sie może. Takowejże też
13 2|  głuszkę panią macie. A gdy ci śmiać sie poczęli, obaczyli hnet
14 2|   gniewał, ale potym barzo sie śmiać musiał, widząc, iż pan Giżycki
15 2|   drudzy nie mogli, poczną sie śmiać, a Pukarzowski domyśliwszy
16 2|     wielkiego strachu nietelko śmiać sie nie mógł, ale ani mówić,
17 3| miłości, i częstokroć sie usty śmiać, kiedyby serce płakało,
18 3|      jako ja często słycham, i śmiać sie barzo muszę jednemu, (
19 3|    szkodował.~Tu u gdy wszytcy śmiać sie poczęli, i drudzy za