Ksiega

 1 1|      go hamownym i ostrożnym w mowie. Takież też i umiejętność
 2 1|      mocy przyść ktemu, o tych mowie, którzy telko że są sposobni
 3 1|        to każdemu patrzyć, a w mowie słuchać, i wnet ta rzecz
 4 1|       kto tę chorobę, iż tak w mowie, jako i w sprawie swej każdej
 5 1| wszytkim gracyą, a zwłaszcza w mowie, jeśli sie strzedz będzie
 6 1|   kiedy s tak podobnego naszej mowie języka, jaki jest czeski,
 7 1|        by sie jeszcze zeszła w mowie, niż w pisaniu, bo gdy mówimy,
 8 1|       sie na jedno, iż te dwie mowie są najcudniejsze; ale iż
 9 1|  jasnej spór trzymasz; te dwie mowie są i piękne i obfite, i
10 1|     mówiąc o obojgu zaraz, i o mowie i o pisanin, wszytko to,
11 1|       więcz na owe białągłowę (mowię nie żadną) nader miło patrzyć,
12 2|       czo pocznie, ostrożny, w mowie i w uczynku rostropny, niechaj
13 2|       kiedy s kim mówi, a iż w mowie trefi sie jakie pomilczenie,
14 2|     bacznym, rostropnym, tak w mowie jako i we wszytkich inych
15 2|   swych słów mówiąc: Ja, to co mowie prawda jest, iż obudwu was,
16 3|     aby w staniu, w chodzie, w mowie, i cokolwiek pocznie nie
17 3|     same podwodzą mężczyzny ku mowie, wywiadując sie miłostki
18 4|        mogąc być długim w swej mowie, a prowadząc ku końcu rzecz
19 4|     aby w jedzeniu, w piciu, w mowie, w staniu, w chodzeniu przystojnie