Ksiega

 1 Ded|       sie musi, Najaśniejszy, a Miłościwy Krolu, iż za żadnego Polskiego
 2 1  |       dobrych jest we Włoszech, Miłościwy księże, tak też ten, który
 3 1  |  powiedział: Puściszli to W. M. Miłościwy księże, na one same, nie
 4 1  |   wyliczył, używać będzie miał.~Miłościwy panie (powiedział pan Myszkowski)
 5 2  |     pleban odpowiedział: Dobrze miłościwy księże, jedno sine discipulis.~
 6 2  |          racz w. m. przejechać, miłościwy panie. Owa w rzeczy tak
 7 2  |      sie? On odpowiedział: umył Miłościwy królu; zatym król: idźże
 8 2  |    rzekł z gniewu ku Biskupowi: Miłościwy księże, jakoż to ma być,
 9 2  |   potłukła. A ten odpowiedział: Miłościwy królu, musiałbych sie znowu
10 3  |         tak pan Kostka: Bym ja, miłościwy panie, miał ją u siebie
11 3  |        pan Kostka: Wiem pewnie, Miłościwy panie, że temu trudno sprostać
12 3  |        Lubelskiego: Widzi w. m. miłościwy panie, iż mi pan Bojanowski
13 3  |        ja już roskazaniu w. m., Miłościwy panie Lubelski, uczynił (
14 3  |    Lubelskiemu: Wszak mnie już, Miłościwy panie, przestać będzie wolno.~
15 3  |     powiedział: Mnie sie widzi, Miłościwy panie, żem dosyć powiedział,
16 4  | Wapowski: Niewiem jako słusznie Miłościwy panie to brzemię włożyćeś
17 4  |   daleko sztychują.~Masz w. m., Miłościwy panie Lubelski, to, com
18 4  |    rzekł: Ja tego nie wycirpię, Miłościwy panie Lubelski, abym chytrości
19 4  |  Dersniak: Nie z drogi podobno, miłościwy panie, pan Lupa mówi, iż