Ksiega

 1 1|  których przyczyn z jednemi ludźmi radniej, niż z drugimi przestaćby
 2 1|  doznawaliśmy tego, że byli ludźmi osobnemi. Otoż ktoby chciał
 3 1|  ufając sam sobie, idzie za ludźmi, a zostawuje zawdy miejsce
 4 1|    iż miedzy któremikolwiek ludźmi żył, tak sie umiał do wszytkiego
 5 1|     to posłuży, kiedy sie z ludźmi zgadzać będzie, a nie zawdy
 6 2|      aby dworzanin z więcej ludźmi przestawał; ale iż tych
 7 2|   doskonała przyjaźń miedzy ludźmi zginąć miała; abowiem (podług
 8 2|   doskonała przyjaźń miedzy ludźmi nic była, żebyśmy daleko
 9 2|     obadwa, bo miedzy ziemi ludźmi przyjaźń być nie może. Ale
10 2| pospołu z drugiemi czystemi ludźmi dwa panowie Tarłowie, Stanisław
11 2|     chorobą niemocnym przed ludźmi czyni, aby szalony o związanie,
12 2| miedzy niewielkiej godności ludźmi mało tych jest, którzyby
13 3| panna Marya przed wszytkimi ludźmi na świecie świętą jest i
14 3|     wobec zaś miedzy wszemi ludźmi kto nic płakał, ten umiał
15 3|   Skąd więc miedzy takowemi ludźmi zaścia, poswarki i wiele
16 4|     które, mając władzą nad ludźmi, najradniej sie na cnotliwe
17 4|     siać nieprzyjaźń miedzy ludźmi, spotwarzać, nakoniec i
18 4|    spojona zwierzchność nad ludźmi, o której sie pirwej mówiło,
19 4|  Doktor, co miedzy zdrowemi ludźmi mieszka, chocia nikogo nie