Ksiega

 1 1|   swemu przełoży, a ja mu tego iście życzę, żeby mię sześcią
 2 1| baczenia o sobie powiedają, bo iście zawołanemu mężowi trudno
 3 1|      jął zaś mówić pan Kryski: Iście wdzięczność ta, która ma
 4 2|     Powiedział pan Bojanowski: Iście, że sie mnie rzecz to wielka
 5 2|       czas żarty a trefnością: iście, że żaden baczny człowiek
 6 2|       Myszkowski odpowiedział: Iście żeby na tym więtsza nierówno
 7 2| przodek.~Rzekł pan Myszkowski: Iście żeć-em teraz mówiąc o grze
 8 2|   Odpowiedział pan Myszkowski: Iście że jest czysta a rozumu
 9 2|        porządku, który sie ich iście dzierży, to niemal s przyrodzenia
10 3|      była mężczyzną, a tego by iście nie pragnęła, by nie widziała
11 3| barziej niż mężczyzna pragnie. Iście to zbrodnia nie jest tak
12 3|    miłuje, s tym, kogo miłuje.~Iście, odpowiedział pan Dersniak,
13 3|       pan Kryski i powiedział: Iście że dworzanin baczny tymi
14 4|        temu naznaczonemu końcu iście że umysł tego człowieka,
15 4|      drugie miał w nienawiści, iście, jako powiedam, umysł tego
16 4|       despekt sobie. W czym by iście sumnienia nie mieli, kiedyby
17 4|    takież też piecza o źądzej, iście nie dla żądzej, ale dla
18 4|     rządzi, przyłożą, tedy sie iście w tym nie zawiodą, aby doskonale
19 4|       Odpowiedział pan Kryski: Iście ja tego chcę, żeby ta pani