Ksiega

 1 Ded|            za tę jaśnie dobrotliwą chęć ku sobie. Czemu sie przypatrując
 2 Ded|        jest mała od poddanego, ale chęć moję, jako jest wielka od
 3 1  |           mierze wnet u nich jeden chęć i miłość pozyszcze. Takież
 4 1  |       człowiekiem, i w kim jest ta chęć, temu mało czego więcej
 5 2  |        krotochwili, ku grze myśl i chęć swą przykładając, dowiedzie
 6 2  |        sobie kwoli jęła sie o jego chęć pilnie starać, co jej przyszło
 7 2  | podziękowawszy mu pirwej za takową chęć): Toś – powieda - w. m.
 8 2  |      defekt rozumu, iż miał wielką chęć ku czarnksięstwu, i siła
 9 3  |      przyjaciół, opowiedając im tę chęć swoje. Przyjaciele widząc
10 3  |       potrzeby, częścią też widząc chęć przeciwko sobie Łacinników,
11 3  |        niewdzięcznością dobrotliwą chęć i miłość płaci onej chudzinki,
12 3  |      białychgłów siła, których ani chęć przyrodzona, ani miłość
13 3  |          osobie tej, którą ulubił, chęć swą pokazać, musi patrzać
14 3  |            jeśli baczy białejgłowy chęć jaką kniemu, który onemu
15 3  |     nicprzyjaźni, i owszem rychlej chęć a życzliwość; ale kiedy
16 3  |        miłuje, stara sie o to, aby chęć swa i serdeczną miłość co
17 4  |         który z nieprzyjaciół miał chęć do tego, jawnie co wyrwać
18 4  |          piękności i ku niej samej chęć tę swą, którą rozum rządzi,
19 4  |             a iż są rożne, więc tę chęć, którą będzie miał ku upodobanemu