Ksiega

  1 Ded|            zasię nie od szczęścia jest, ale właśnie z ręku twych krolewskich,
  2 Ded|              nie Orzechowskiego złotym, ale moim ołowianym piórem, wypisane
  3 Ded|              śmiem), nie mnie by za to, ale W. K. M. dziękować byli
  4 Ded|                 jest mała od poddanego, ale chęć moję, jako jest wielka
  5 1  |              miedzy trupy nie przystoi, ale głupiemu (gdyż to jest pirwszy
  6 1  |                i wielką wymową napisał. Ale abych pisania tego mego
  7 1  |               mądry uczynić temu dosyć, ale ja prostak anim mógł, ani
  8 1  |              tam tej podobną napisałem, ale też i wiele inych rzeczy
  9 1  |              ogień sie ugasić nie może, ale ani w drzewie.~Nuż owo,
 10 1  |         Beatrice uczyniła swemu mężowi, ale mnie sie tego włożyć nie
 11 1  |                polszczyzny nie zejdzie, ale i do włoszczyzny ledwo,
 12 1  |              tej to miłości powiedział, ale mi sie tak widzi, że przyliż
 13 1  |                księgi chytrsze zostaną, ale sie męszczyzni niejako przestrzegą
 14 1  |            folgując ja nie tylko uszom, ale i językowi polskiemu, gdzie
 15 1  |            zaniechał; a nie telko tego, ale i przed tym, i po tym czo
 16 1  |               może, a nie tylko polski, ale i włoski tym terminom z
 17 1  |               czas nie był dworzaninem, ale ani pan Kryski, ani drudzy,
 18 1  |          jeszcze sie były nie wsławiły, ale to nic, bo jednak rychło
 19 1  |             tych oni tytułów nie mieli. Ale pan Kanclerz był Ochmistrzem
 20 1  |             jest, na sztych sie kładąc. Ale już nie bawiąc sie dłużej
 21 1  |              przyrodzenie jego hydziło, ałe pomniąc sie być mało nie
 22 1  |           natura macochą jemu nie była, ale taką matką, iż czo sobie
 23 1  |                nie stąd, iż miał wiele, ale przeto, że sobie mógł i
 24 1  |                 nie jako pan s sługami, ale jako ojciec s syny, mając
 25 1  |                 widomie do ziemie lecą. Ale nie to jest rzecz przedsięwzięcia
 26 1  |                 tych dobrych zwyczajów, ale owszem wieść do tego drugie,
 27 1  |                ludzie nie sprosni jęli. Ale do wynalezienia i podania
 28 1  |                 mądrze mówić nie umiem, ale przed W. M. żadną miarą.
 29 1  |                tylko je wysławiać będę, ale sie ich i sam imę, jako
 30 1  |               że sie ni nacz nie godzę, ale jednak nie wiem czemu, jako
 31 1  |                 niż o mistrze trudniej. Ale to przedsię wiem, iżbyś
 32 1  |               za najmędrszego rozumiał, ale dla tegom to uczynił, abyś
 33 1  |                dobrejeś ćwiczon szkole. Ale przedsię, abyś wiedział
 34 1  |                swoją źle nie popiszesz! Ale ty Kostka, nie bawiąc sie
 35 1  |               to drugiego barzo mierzy. Ale w tym sie jeden z drugim
 36 1  |                 człowiek na świecie bez Ale musimy to znać k sobie przyszedszy,
 37 1  |              miłość nigdy nie dotknęła, ale też zasie ani tego powiedam,
 38 1  |                tym małym pokazie laski, ale też i niełaskę umieli więc
 39 1  |            zazrzał tego dobrego drugim, ale pewnie przyczynę jedne s
 40 1  |               Prawda, iż bywa rozmaity, ale mnie jako żyw był barzo
 41 1  |              nie dla mego przewinienia; ale dla jej niedoskonałej miłości
 42 1  |               tej grze przestać chciał, ale pan Lubelski, nie dając
 43 1  |              wchodzi nic na swą własną, ale na pospolitą dziedzinę,
 44 1  |              żeby to w ludziech ustało. Ale gdzieby sie wszyscy ludzie
 45 1  |                za pożytek, powiem hnet, ale nie pirwej, aż sie każdy
 46 1  |        doskonałemu Dworzaninowi należy. Ale iż u inych dworów im kto
 47 1  |              sie ta gra barzo podobała. Ale mi idaie o to, żeście sie
 48 1  |               tak zdać, a mnie inaczej, ale też i mnie samemu raz tak,
 49 1  |                 telko nie przybawi nic, ale straci i to, czo było nabyte,
 50 1  |         końskich, abo i inych zwierząt, ale też patrząc na drzewa, u
 51 1  |                 nie przyrodzenie winno, ale ogrodnik niedbały. Także
 52 1  |               częstokroć je przechodzą. Ale jeśli ogrodnik dobry nie
 53 1  |                się, aby byli porodzeni, ale iż je Bóg swemi własnemi
 54 1  |            poczną, będzie im przystało. Ale przedsię Dworzanin moj,
 55 1  |            ciele, twarz piękną a męską, ale też i przyjemność jakąś
 56 1  |        ślachetniejszy jeden, niż drugi. Ale iż jest ten rozdział miedzy
 57 1  |              zgadzam sie w tym z W. M.; ale to widzimy tak w zacnych
 58 1  |               cnoty, ktore i w zacnych. Ale (abych tego nie powtarzał
 59 1  |                ja opisać Dworzanina bez Ale, ozdobionego i naddanego
 60 1  |                 był prawym Dworzaninem. Ale o tym niechaj będzie dosyć,
 61 1  |               już sie nigdy niepoprawi, ale tak zhańbioną a pełną lekkości
 62 1  |        niewiedzieć, gdzieby był koniec. Ale kiedy będzie główniejsze
 63 1  |                 niechcę, aby był takim, ale chociażby dobrze widział,
 64 1  |                 miedzy pirwszymi bywał. Ale miedzy swemi, a co po tym
 65 1  |                nich nic godnego chwały, ale o Dworzaninie, któryby był
 66 1  |             godzien jest czci i chwały, ale też i za to, iż tak skromnie
 67 1  |                 swój młyn wodę wiedzie, ale iż, co o sobie powieda,
 68 1  |                 ku jego czci przysłuży. Ale nie tym kształtem, jako
 69 1  |              ono nie rzekę zuchwalstwo, ale błazeństwo było, kiedy Alexander
 70 1  |                  czo ją papierową zową, ale ma coś męskiego i żywego
 71 1  |              nieprzyjacielem mieć gory, ale także ubrano jako i on,
 72 1  |               poczciwi ludzie strzegli. Ale kiedy człowiek tak daleko
 73 1  |              nie bardzie, ani zuchwale, ale śmiele a rzeźwie poczynać
 74 1  |             żeby uczynił Krześciańskie, ale nie wiem jakoby praw był
 75 1  |              sie do potrzeby przygodzi, ale i do krotochwile, abowiem
 76 1  |                 jako dobrym ugodzeniem. Ale to jest nad wszytko, aby
 77 1  |                 sobie i drugim omierzł) ale biesiady, towarzystwa, żartów,
 78 1  |               swój grzech ma być karan, ale i za grzech drugiego. Rzekł
 79 1  |            oczom w smak to nie pojdzie. Ale żeś w. m. powiedział, iż
 80 1  |               począł, a nie u ledakogo, ale prawie s początku u czo
 81 1  |                sie uczy, dobrze czynił, ale też aby sposobem czynienia
 82 1  |                 w czujności, w dozorze, ale telko w mówieniu przez nos.
 83 1  |               on sie po nie nie schyli, ale brnie wciąż przedsię by
 84 1  |                 kogo w. m. przymawiasz, ale to w. m. racz wiedzieć,
 85 1  |              ani jej nad miarę skurczy, ale ją nic wrzeczy o jeździe
 86 1  |              jest czeski, weźmie słowo, ale też i z łacińskiego, zwłaszcza,
 87 1  |       wyrozumieć, byłaby to silna wada, ale pismu widzi mi sie, że to
 88 1  |                jako sie co rozumieć ma, ale kiedy ja cudze pisanie czytam,
 89 1  |           pisanie jest na kształt mowy, ale przytym stoję, com powiedział,
 90 1  |                 mowy, nie mówię trudny, ale jakiś wyszszego rozumu,
 91 1  |                tam już nie pismo winno, ale ten, kto maluczkiej trudności
 92 1  |                o tych drugich językach. Ale muszę troszkę wyszej począć.
 93 1  |                 nim dawno Polacy mówią, ale urodził sie niedawno barzo
 94 1  |            mieliby wziąć początek swoj: ale to prze dawność nie może
 95 1  |                 pismo i nauki przyszły, ale o piękność jeszcze to niechaj
 96 1  |                 powagi polskiej rzeczy. Ale gdzieby sie słowo jakie
 97 1  |                obrazi starożytne słowo, ale je wolę, niż cudzoziemskie.
 98 1  |               stworzy sobie nowe słowo, ale na polskim gruncie, abo
 99 1  |                 nie mamy za niemieckie, ale za polskie, tak też i łacińskie
100 1  |                 mówimy, nie cud naprawi ale ma gracya. Wszytko to zwyczaj
101 1  |               czeski język jest piękny, ale jakoby troszkę pieszczący,
102 1  |            kiedyby nie z zwyczaju rósł, ale s prawdziwego rozsądku,
103 1  |                 mowie są najcudniejsze; ale iż tego Turek, Arab, Ormianin
104 1  |                 dawności pozwalam w. m. Ale to jest iny spor, czo w.
105 1  |                dank nie językom ma być, ale ludziom; abowiem cisz ludzie
106 1  |            gdybyśmy sie go rozmiłowali, ale niewiem, czemu tak podle
107 1  |                grubego, jako u kmiecia, ale głośnego, znacznego, wdzięcznego,
108 1  |                nie zdało, iż pień mówi, ale ma być jakaś żywość we wszytkich
109 1  |                nie bystra, nic szalona, ale stateczna, a poważna, iżby
110 1  |              aby zawżdy poważnie mówił, ale o rzeczach żartownych s
111 1  |              biała, biała, ani rumiona, ale owszem przybledszym, a z
112 1  |              tak na widoku, jako twarz, ale więcej czasu skryto siedzą,
113 1  |              ona piękność zębów zgasła, ale i sama zdałaby sie wielką
114 1  |                 nie popisuje sie z nią, ale owszem daje to znać, że
115 1  |               nauczy jako przyść ktemu. Ale o tym niechaj będzie dosyć.
116 1  |            rozumieją być to słowo: żak, ale żadna rzecz własniejsza,
117 1  |          rycerskie rzemięsło doskonale, ale chcieli być ktemu i uczonemi,
118 1  |           kochał i ćwiczył w historyej, ale też i te subtelniejsze nauki,
119 1  |            Hannibal, tak sławny hetman, ale s przyrodzenia okrutnik
120 1  |            napisał i zostawił po sobie. Ale sie ja w tym podobno niepotrzebnie
121 1  |                aby go ślachcicem zwano, ale jednym najnędzniejszym przekupniem.
122 1  |     chwalebniejsze będą, niż za żywota. Ale, kogo nie ucieszyło nigdy
123 1  |        zawołaniu swemu dosyć nie czyni, ale umiłowawszy każdy z osobna
124 1  |                nikt swego nie odzierży. Ale o tym, iż sie bez żalu mówić
125 1  |            osobnych, ktore nimi pisano, ale też i ine języki, jako niemiecki,
126 1  |             siebie nie uczynił śmiechu, ale telko wiernemu przyjacielowi,
127 1  |                 gruntowniej może mówić. Ale nad wszytko niechaj to memu
128 1  |      przyjaciela rozeznać od pochlebce. Ale coż to pomoże, gdyż takich
129 1  |      najniewstydliwszy sromać sie musi. Ale kiedy tak chcą, niechajźe
130 1  |           pozwala, bez sporu trzymania, ale radniej niechaj skromnie
131 1  |           rozumem robił, jako i ciałem. Ale nie chcę, panie Wapowski,
132 1  |                 też ponieważ nie teraz, ale dawno, przednie mądrzy ludzie
133 1  |                 rozumiem, że nie nauka, ale rycerskie rzemięsło ma przodek,
134 1  |               więtszym niż on hetmanem, ale tego szczęścia, iż Homerus
135 1  |                teraz mówię, niż pirwej, ale (jakom powiedział) dysputować
136 1  |             większa niż moja być miała, ale niechaj przypisuje jego
137 1  |                ku jego chlubie napisał. Ale już niechaj o tym dosyć
138 1  |           pokoja, jako też czasu wojny, ale i owszem jest zawdy na wielkiej
139 1  |            telko serca ludzkie miękczy, ale i źwirzęta dzikie czyni
140 1  |                 telko zdobi dworzanina, ale iż mu jest barzo potrzebna.
141 1  |                mu jest barzo potrzebna. Ale to by cli rad widział, żebyś
142 1  |             milczeniu kęs jeden winien, ale winna nieumiejętność moja,
143 1  |        wystawiony, iżby w sobie niemiał Ale.~A przeto uczynisz w. m.
144 2  |                jużbyśmy byli nie teraz, ale dawno do onego ostatniego
145 2  |            telko za tego naszego wieku, ale i za dawnego, zawdy starzy
146 2  |             smętna, a jeszcze nie sama, ale przywiedzie s sobą wszytki
147 2  |               czas już nie jedno ciało, ale i duch w człowiecze choruje;
148 2  |                przydzie bolesny smętek, ale radosne wesele z dziwną
149 2  |                brzegu nazad sie wrócić, ale musi człowiek wciąż pędzić,
150 2  |                ani roskoszy uczuć może; ale jako kto ma gorączkę, iż
151 2  |         podszedł, by kto kogo zdradził, ale panowała wiara, statek,
152 2  |                dobremi obyczajmi życie, ale iż nigdziej więcej zazdrości,
153 2  |                on, który chwalą starcy; ale nie bacząc oni, czym sie
154 2  |       człowiekowi nigdy nie przychodzą, ale gdy człowiek jedno s tycli
155 2  |               my tak wiele złego mieli) ale co; w ten czas, kiedy natura
156 2  |                czego pełne są historye. Ale mam za to, że sie już tym
157 2  |                 mc nad te teraźniejsze, ale są daleko podlejsze zwłaszcza
158 2  |                  musiał na pokój odyść; ale niż odszedł, zasadził miejsce
159 2  |                taki żaden być nie mógł, ale ktoby tego był najbliższy,
160 2  |               ni. uczonym dosyć sstało; ale wdy abym jako mogąc uczcsnikiem
161 2  |                i przymioty były osobne, ale też, aby sposób życia jego
162 2  |               aby nietelko był strojne, ale też i warowno, a gdzieby
163 2  |                 nietelko hnet tego syt, ale sie też prosto by jaką robotą
164 2  |             zdało, iż sie chlubić chce, ale iż tak s trefunku w powieści
165 2  |                 nie idzie o ślachectwo, ale kto duższy, kto czerstwiejszy
166 2  |               stracę, a on go dostanie, ale, abo mu więtszą moc ludzie
167 2  |           odpowiedział pan Myszkowski), ale tak bych chciał, iżby ślachcic
168 2  |              też i ine zabawy dworskie, ale tyeh wszytkich dworzanin (
169 2  |                 będzie, iż dobrze umie, ale iż w tym nic abo barzo mało
170 2  |          zawadzi. A nie telko tańcować, ale i śpiewać, grać na lutni
171 2  |               sie w tym zbytnie ćwiczy, ale iż to ma sobie jako za jedno
172 2  |                  co mu sie trefić może. Ale gdy będzie dobrym uznawcą,
173 2  |           starym, rzekł pan Myszkowski, ale niechcę, aby sie s nich
174 2  |        Myszkowski: Ba i to sie zejdzie. Ale każdy wiek człowieczy kładąc
175 2  |                  hojniejszy, szczyrszy. Ale hnet sie zwadzi, uieustawiczny,
176 2  |              przymioty nie przystępiła. Ale ci, którzy me są w tym pośrodku,
177 2  |             którem ich własne wyliczył, ale niechaj umieją użyć mądrości
178 2  |             wyszaleje, musi na starość. Ale iżby tłumili w sobie zbytki,
179 2  |                a bystrej zapalczywości, ale stateczna sierdzitość, którą
180 2  |                nic z wesela przychodzi, ale iż sie boją, więc czynią
181 2  |                 m. niemiał co powiedać. Ale, iż ja tu s poruczenia J.
182 2  |                  wielkie to głowy były, ale gdyż nie może inaczej być,
183 2  |             tego, iż sobie są nierówni. Ale jednak tak sie to porówna,
184 2  |          dobrodziejstwo od pana wzięli, ale i tym, którychby kiedy co
185 2  |              tedy sie już tam nie zyda, ale je ma odłożyć na iny czas
186 2  |                której odszedł na pokój. Ale i w tym, jako i w każdej
187 2  |                  chcę, aby sobie ważył, ale nic tak barzo, iżby sie
188 2  |               znają sie być niegodnemi.~Ale kiedy go pan czym poczci,
189 2  |                s takiemi w rzecz wdają; ale przedsię skromny a godny
190 2  |              gołej skromności nie kładę ale z godnością pospołu złączoną,
191 2  |      wszeteczność przy nich nie będzie. Ale jednak i w tym, jako w każdej
192 2  |              miedzy ktoremi żyć będzie. Ale nad wszytko potrzeba, aby
193 2  |             panów, którzy cnotę miłują. Ale gdzieby Dworzanin za swym
194 2  |            zawdy inedy nie telko wolno, ale powinien zaniechać sługa
195 2  |            swego nie telko jednę osobę, ale wiele tysięcy zabić przystoi;
196 2  |             zdarzy, jako sie nadziewał, ale opak, to już pirwsza wina,
197 2  |               za to dziękować przydzie. Ale przed sie niemasz co chwalić,
198 2  |               kopę na sto złotych waży. Ale jeśliby widział, iż z jego
199 2  |           takową potrzebę, niż więtszy. Ale mu ta wymówka ani dowody
200 2  |             trzeba sobie wieldze ważyć.~Ale gdyż sie to już odprawiło,
201 2  |              nie może, jedno s panięty. Ale kiedy Jego M. niechce tej
202 2  |               więcej ludźmi przestawał; ale iż tych strojów, jako to
203 2  |              podobno musiał być pirwej, ale nam omierzł, jakeśmy sie
204 2  |          ludzkie coś żywego a wesołego. Ale okrom tego czasu nie zda
205 2  |        Myszkowski: Prawdę w. m. mówisz, ale wdy, kiedy by kto sobie
206 2  |                 albo nie, co począć ma. Ale to najpotrzebniejsza w ubierze,
207 2  |                 białejgłowy ochędostwo, ale męszczyźńskie, a ktemu,
208 2  |             ocbędożny, a w drugiej nie, ale we wszytkim jednako; bo
209 2  |             ochędożni, zda sie nie ich, ale pożyczane, a ono wszytko
210 2  |              dworzanin nasz niedopuści, ale za jakiego sie będzie chciał
211 2  |               szaty, abo na ubiór jego, ale to mówię, iż i ubiór daje
212 2  |               omyla. A nie telko ubiór, ale postępki, obyczaje (odłożywszy
213 2  |           człowieka, jaki jest w sobie. Ale to już niech ma swą drogę.
214 2  |               dobre, abo złe mniemanie, ale też, iż tego wieku barzo
215 2  |        godnością, abo uczynnością jego, ale iżby już prawie tak ufać
216 2  |           ludźmi przyjaźń być nie może. Ale w tej sworce trudno ich
217 2  |              dworzanin wieść ma, mówił, ale z bliska i o każdej części
218 2  |                 kim dworzanin ma mówić, ale wszytko jest ine.~Rzekł
219 2  |                Dworzaninowi nie bronię, ale niechcę, aby tak w tym wszytek
220 2  |               Kryski ścirpieć nie mógł, ale tak powiedział: Widzę, panie
221 2  |                przegrawszy, przestanie, ale kto gra pieniądzom nie folgując,
222 2  |                 patrzy, nie dla wróżki, ale mnimam, iż z dawania karty
223 2  |                 nie telko s frasunkiem, ale i ze wstydem słucham. Abowiem
224 2  |                grze o w. m. nie myślił. Ale iż mi sie to podoba, kto
225 2  |                 rozumu bystrego zabawa, ale to mi sie do szachów niepodoba,
226 2  |                iż nie z niczego roście, ale z godności onego, o kim
227 2  |                uźrzy, nigdy nie będzie. Ale około godności a przymiotów
228 2  |              uczynił, które oczy sądzą, ale zadzierzysz sie w. m. a
229 2  |                  iż już nie towarzysce, ale sobie kwoli jęła sie o jego
230 2  |             który ich sławy rad bronię, ale wolę tak, iż w. m. w swym
231 2  |                przodku przed nim stało, ale ine; tak było dobrze usiadło
232 2  |          wypleść nie mogą, aż śmiechem, ale i ten będzie przemierzły,
233 2  |                 widzi) swym przymiocie. Ale to wszytko ni skąd inąd
234 2  |             dzień, owo karczemne powie, ale też jeden drugiego strąci
235 2  |           odrzec sie mogą dworzany być, ale niewiem, jakiby im iny urząd
236 2  |            dziwował każdy, a on nikomu; ale mu to z hardości, a z wielkiego
237 2  |            niegodna, by o niej mówiono; ale iż oni sami tak głębokich
238 2  |              nietelko nikt nie dojdzie, ale ani subtylności ich zrozumieć
239 2  |                aby o sobie to rozumiał. Ale iż natury człowieczej nie
240 2  |                 nic zasypuje onej góry, ale kopa przedsię, ciesząc sie
241 2  |              biega, a chce być widzian, ale iż to tak s trefunku przyszło,
242 2  |               też co czynić, tedy wtąż, ale niechaj tego znać nic będzie.
243 2  |         ćwiczony, głęboko nie wchodził, ale tak z wirzchu, żeby tykał
244 2  |                w tym takim sprosnikiem, ale gdzieby go do czego powabiono,
245 2  |               przyść o gańbę i lekkość. Ale niewiem, co to dziś za wiek
246 2  |                jezdy. Wiem też jednego, ale to mędrszy, który umie dwie
247 2  |                a drugą umie też nieźle, ale wdy nie tak jako pirwszą,
248 2  |         szermując jeden drugiego ubije, ale tego w. m. nie rzeczesz,
249 2  |             zwać zdradą abo omamieniem, ale dowcipem a umiejętnością.
250 2  |                  aby pokrył one łysinę. Ale w tym, jakom wyszszej powiedział
251 2  |             matacze a głupie pochlebce. Ale ktoby wyliczył ty wszytki
252 2  |              omierzło jego towarzystwo, ale też, aby sie ani przyjadło
253 2  |               jako żyw zebrać nie mógł, ale i tej teraźniejszej nikczemnej
254 2  |                 mistrz naleść sie może, ale co sie tyczę trefności,
255 2  |               inej rzeczy zgodzić może, ale ja to chcę rzec, iż około
256 2  |                 co w głowę przypaść ma, ale iż człowiek, niechaj będzie
257 2  |             Myszkowskiego odpowiedzieć, ale J. M. pan Lubelski nie dopuścił
258 2  |           będęli już miał co prowadzić. Ale, jako ów pielgrzym, który
259 2  |                ja wywołał wilka z lasa, ale nie długo będzie tej roskoszy,
260 2  |                a prawie niebieską dumą, ale też i biesiad wielokroć
261 2  |               kształtem wskrzesić umie. Ale co to jest śmiech, gdzie
262 2  |                  aby je dworzany zwano, ale tymi przezwiski, jakie któremu
263 2  |                iż jest wielką pijanicą. Ale więcej sie tego trefia,
264 2  |              odsyłając) zwykłemi słowy, ale ten czas wszytek, kiedy
265 2  |              niej krwawemi łzami prosi, ale też ani mu rzecze: idź z
266 2  |                tu żadnego okrucieństwa, ale nauka w. m. jest, abyś usilnie
267 2  |            węzłowatym rzeczeniu zawisł. Ale ja trzeci sposób przyłożę,
268 2  |                jakie były za Catullusa, ale co wiedzieć, jeśli drzwi
269 2  |             jest, nie drogą przystojną, ale mocą a gwałtem przyszedł
270 2  |             przyszedł był ku Papiestwu. Ale podźmy do drugich, owa co
271 2  |            Tęczyński nie telko widzieć, ale i wrzasku ich słuchać żadną
272 2  |              które sie jadły, abo piły, ale telko tak stało: obiad w
273 2  |              sie na gospodarza targnął. Ale jądro tej trefności a wdzięczność
274 2  |              każdą rzecz Indzie chwalą. Ale nie tym sie dzieje zaprawdę,
275 2  |                ziemskim sądzie skazano. Ale syn, który sercem daleko
276 2  |                niego, za które nie raz, ale dziesięć umrzeć by powinien.
277 2  |                 próśb żałobliwych siła, ale żadna rzecz zajęczego serca
278 2  |               iż do bitwy nie przydzie, ale telko o to prosili, źeby
279 2  |               Ba toć - prawi - uczynię, ale żeby sie bić, o tym wy ani
280 2  |                rozważy, śmiać sie musi. Ale pan Krakowski, kiedy ją
281 2  |               inych poważnych rzeczach) ale i w tym znać barzo dobrze.
282 2  |            sposób trefnowania przystoi, ale dworzanin barzoby sie tym
283 2  |        przequinty, abo więc gruby kłam, ale rymownie złożony. Jako mnie
284 2  |           wrzeczy to nie w domu Biskup, ale w łowiech. I tam kazał posła
285 2  |               ciebie nie dzwie hołowie, ale odnu da dobru.~Trzeciego
286 2  |               rozmowie, nie wszedł tam, ale czekając u drzwi, na ławie
287 2  |                 prosić. A Doktor zasię: Ale powiedz mi, co mi wskazał
288 2  |          Derśniak: Niepomnię, która to. Ale powiedz ją w. m. sam. Zatym
289 2  |          wszytki strony czemu dziwować, ale miedzy inemi rzeczami to
290 2  |              który onego ducha, mierzy, ale gdy wydwarzanie wynidzie
291 2  |              królem na znak zwycięstwa.~Ale kto sie takowemi powieściami
292 2  |                 tam w ogon nie patrzał. Ale nie zawdy takowe rzeczenie
293 2  |                czci to było Scipionowi. Ale Czechowi jednemu nie barzo,
294 2  |               druga trefność przystąpi. Ale najpospolitsza trefność
295 2  |               miały, ma śmiech w sobie, ale iż on, wziąwszy to słowo
296 2  |            Kozieł śmiechu przysporzyło. Ale tę rzecz pan Jan Kochanowski
297 2  |                 on stołek przed stołem, ale na ono miejsce, skąd oko
298 2  |               czym lecie woniasz różej. Ale miedzy inym trefnym rzeczeniem
299 2  |             ludzie za sobą sumki noszą, ale je ten ma przed sobą; hnet
300 2  |              schować na drugi raz każę, ale wy wszytko popsujecie, porzeżccie,
301 2  |                 on po łacinie nie umie, ale przedsię (jako jest we wszytkim
302 2  |                 skarał przedsię mnicha, ale już nie tak srogim karaniem,
303 2  |             znam to, żem jest grzeszny, ale poszczę rad, i rad prze
304 2  |               za tak wielkie pieniądze, ale za kopę nie stoi, bo to
305 2  |               Nie ślachetny masz mówić, ale urodzony. A woźny znowu:
306 2  |              woźny znowu: Nie ślachetny ale urodzony panie, stawaj.
307 2  |             urodzony, bodaj cię zabito, ale wielmożny. Dopiero woźny
308 2  |                ślachetny, ani urodzony, ale wielmożny panie Starosta,
309 2  |            niewolnicy w tym sie ćwiczą, ale panowie tego sie z młodu
310 2  |              ten kształt i oto to jest, ale wdy ma nieco śmiechu w sobie,
311 2  |                Jako też i ono na Litwę. Ale to w. m. wszyscy wiecie.
312 2  |               on te pieniądze zachował, ale tak mówię, iż, jako ów,
313 2  |                nie telko swoje rozdaje, ale i cudze.~Wspomnię też ta
314 2  |               to czasem ma swą gracyą), ale kiedy owo kto statkiem mówi,
315 2  |                Aemilianus, używali jej. Ale snadź Sokrates w tym był
316 2  |           niemiał pomnieć, komu je dał, ale ani tego, aby je miał kiedy
317 2  |                 żeby to nie król stary, ale Alfons, król Aragoński,
318 2  |             zabić, na co tamże świadki (ale niewiem jako pewne) mieli,
319 2  |            kilka lat przed tym utracił, ale zamek był odzierzał, i s
320 2  |                 muszę ja od was jechać.~Ale jeszcze to foremniejsza,
321 2  |                wątpią, rzecze co inego, ale foremnie. Jako to. Przyszli
322 2  |              Kleparz nierzkąc sie upić, ale niewiem, by jako żyw, był
323 2  |                A ten jemu odpowiedział: Ale ty od swych ni kąska.~Do
324 2  |        Wojewodzie Trockiemu powiedział, ale na końcu jako człowiek mądry
325 2  |              jako czym rośmieszyć może. Ale zda mi sie, że tego dosyć,
326 2  |               wielkiej przymówki godna. Ale mimo to wszytko potrzeba
327 2  |                 zda daleko trefniejsze.~Ale niechaj już tu będzie koniec.
328 2  |             nietelko nauczył sie wiele, ale i śmielszym już do tego
329 2  |                 sie temu ludzie śmieją. Ale te żarty najbarziej chiwalą,
330 2  |           Giżycki u stołu nie siedział, ale to tam, to sam goście częstując
331 2  |                 Pan nasz dobrze słyszy, ale wy głuszkę panią macie.
332 2  |        krakowski s przodku sie gniewał, ale potym barzo sie śmiać musiał,
333 2  |                sie o ten żart gniewali.~Ale i ono tychże dwu panów zaproszenie
334 2  |            trefnych) u dworu siła bywa, ale to są najforemniejsze, które
335 2  |        pomilczawszy trochę, rzecze zaś: Ale moj najmilszy bracie, prze
336 2  |                sie mścić onego chcieli, ale, iż nie było wiedzieć, gdzieby
337 2  |       Pukarzewski: ba dobrzeć mi leżeć, ale mi to ki djabeł w gębę.
338 2  |               zmartwiało ciało od razu, ale po trzecim, abo czwartym
339 2  |               nie było zalawtu żadnego, ale skóra telko była lina w
340 2  |               którą nie telko pół gęby, ale i obie oczy kazał mu był
341 2  |               niewiedziały, co czyniły.~Ale to foremna, jaką powiedają,
342 2  |           niedali mu żadnej odpowiedzi, ale sie przedsię swarzyli o
343 2  |                A ci zasię poczną mówić: ale miły Boże, wzrok masz jasny,
344 2  |            nietelko śmiać sie nie mógł, ale ani mówić, jedno zdumiawszy
345 2  |                 prędko z niej wynidzie. Ale oto chodźmy tu sobie radniej,
346 2  |            uczynić umyślił. A ów zasię: Ale coć tego za niewola, czemu
347 2  |              których i trefne powieści; ale na tych, którem wyliczył,
348 2  |            księdza Buczyńskiego sztuce, ale ma mieć w sobie przystojeństwo,
349 2  |             mężczyzny, jako białegłowy. Ale kiedy białagłowa z uszczypkiem
350 2  |                 zaprawdę, żem nie jest, ale mało mi w. m. osobnych ludzi
351 2  |                od w. m. krzywdę cirpią, ale i mężczyźni, którzy one
352 2  |           wielce powinne w. m. zostaną, ale i ci wszytcy, którzy im
353 2  |           Lubelski: I to nie od rzeczy. Ale iż teraz widzi mi sie pozno,
354 2  |            Nietelko mnie to nie obrazi, ale im więtszą pan Kostka doskonałość
355 3  |              pięć stop było wymierzono. Ale iż te potomne place już
356 3  |                 pisał, wyrazić niemógł. Ale niechaj to zapewne wie ten
357 3  |               widzieć one trzy boginie, ale jeśli mi jej jakie poczciwe
358 3  |           czymeśmy my od nich są różni. Ale mi sie widzi, iż niejest
359 3  |                m. trzeci kroć upominać, ale pocznij w. m. zaraz rzecz
360 3  |               by sie wszytkim wobec bez Ale podobała, a s którejby kształt
361 3  |                sie ich wystrzegać musi. Ale nad wszytko w postawie,
362 3  |                 małżonkiem swym będzie, ale też i wszytkich inych tamecznych
363 3  |               sie też i dwornej paniej. Ale zasię piękności, kształtownych
364 3  |        nieprzystojnym nie była doznana, ale też, iżby w podeźrzeniu
365 3  |             wszytkiego wyliczyć trudno. Ale dworna pani nad to wszytko
366 3  |                 strony nie przeładować, ale ugadzać w jakiś pośrzodek
367 3  |            białagłowa winną nie będzie. Ale kiedyby kto przy jej bytności
368 3  |               nie będzie tego obyczaju, ale kiedy co takiego o drugiej
369 3  |        przyprawi sie o nietrefną sławę. Ale iż każdemu temu człowiekowi,
370 3  |                niepokazuje, aby umiała, ale skromnie niechaj tego ze
371 3  |              podobno i to nie do końca, ale tak mnima, iżby widziało,
372 3  |            mężczyznami chodziły zapasy, ale ten dobry zwyczaj pospołu
373 3  |               potrzebuje siły, wdawała, ale też i w taniec kiedy pójdzie (
374 3  |    pochutnywaniem sobą pokazować miała, ale niechaj tak tańcuje, iżby
375 3  |                 nie farbą, nie wódkami, ale ubiorem, ochędostwem aby
376 3  |            barzo jej będzie przystało), ale iżby rozeznać mogła miedzy
377 3  |                 ktemu jeszcze takowego. Ale w. m. takeś ją wysadził,
378 3  |           poczciwości, która im należy. Ale też zasię sadzać je wyszszej,
379 3  |            subtylnych, niźli mężczyźni. Ale pódźmy dalej. Kazałeś mi
380 3  |             chropawszy jeden niż drugi, ale przedsię nie będzie barziej
381 3  |              dla tego człowieka tworzy, ale nie chciwiej mężczyznę niż
382 3  |          białegłowy lepszego nie baczą, ale niebożątka radyby mężczyznami
383 3  |               czyni, zapamiętale czyni. Ale prawdziwe męstwo pochodzi
384 3  |               zasługami jest oczyścion. Ale ja teraz niechcę tego spominać,
385 3  |                 sprawował; prawda jest, ale ja zaś tak powiedam, iż
386 3  |             pisać a chwalić niechcieli. Ale to niechaj ma swe osobne
387 3  |          dobrego, nie jedno mężom swym, ale wszem wobec swego narodu
388 3  |                telko w niczym niewinne, ale ani wiedzieć mogły łotrostwa
389 3  |           zgodnie obrali sobie za pany, ale i ciału Alexandrowemu uczynili
390 3  |         Bojanowski s panem Dersniakiem, ale w. m. więtszą dziękę od
391 3  |                łatwiejsza ścirpieć je), ale dla nieznośnych doległości,
392 3  |           dobrze by sie s niemi działo; ale one niebogi niemogą sobie
393 3  |                 że im to nie z dobroci, ale z bojażni pochodzi. Bo rzadko
394 3  |              nie jedno naschwał piękna, ale i ine przymioty i obyczaje
395 3  |                 okrucieństwa nie użyła. Ale gdyżem już doczekała tego
396 3  |          trucizna s niego wyniść miała; ale ani to, ani ine lekarstwa
397 3  |                  chciał kogo rozkwilić, ale niemasz tu żadnej białejgłowy,
398 3  |               zaprawdę której familiej, ale Tomazo imię jego było. Ten
399 3  |          wszytkim ludziom była wiadoma, ale ta rychlej przyczyna jest
400 3  |               nikomu to tajno nie jest. Ale nie wspominając tych tak
401 3  |                 złączyli i sprzysięgli, ale (co więtszego) Sabinowie
402 3  |              postępek białychgłów tych, ale kiedybyś w. m. tak rad obłędy
403 3  |               miało) niebespieczeństwa. Ale to wszytko opuszczając,
404 3  |                to pokazaćby nie trudno, ale tak mnimam iż sie moja długa
405 3  |           podobno słuchać w. m. nierad, ale nas tu więcej jest, ktorzy
406 3  |                które ichże pirwej było, ale je na ten czas Koronianie
407 3  |                nie upominali sie słowa, ale cicho każdy Boga prosił,
408 3  |                 powiedam w. m., na oko. Ale jako powiedam, czasu niemasz
409 3  |          cnotach a w godności są równe, ale też i te, za których sprawą
410 3  |               Cleopatrze podobną trefi, ale Sardanapalów teraz liczba
411 3  |                 w bibliej nie napisano. Ale miły panie, powiedz mi to
412 3  |             mierze zły jest dowód w. m. Ale ja w. m. powiem, co to w
413 3  |          ślachecką, co w. m. powiedasz, ale jeszcze tego dokładam, iż
414 3  |             nietelko pochwały od ludzi, ale i wielkiej odpłaty od Boga.
415 3  |                 troszkę wziąć wolności, ale to dla tego jest, że wiedzą,
416 3  |                 z namysłu nie przydzie, ale ze wstydu bo ich wola zawdy
417 3  |               wszelakiej nieuczciwości, ale ją cało i z wielkiemi dary
418 3  |                 temu więcej powiedzieć, ale gdyżem telko dwu spomnieć
419 3  |             piękność dzieweczki jednej, ale go hnet sfukał mówiąc: Temu -
420 3  |                ręce od brania podarków, ale i oczy od weźrzenia bestwliwego,
421 3  |             jest chwały wielkiej godno. Ale by mnie chciał pan Kostka
422 3  |               naszej na świat bytności, ale też i ku dobremu, a zbożnemu
423 3  |               niewstydliwości wyliczyć, ale niechcę obrazić uczciwych
424 3  |     powściągliwiej żywą, niż mężczyźni; ale pewna rzecz jest, że ich
425 3  |                złe mniemanie przywiódł. Ale ktokolwiek sie s tego buci,
426 3  |               nie uchodzą z tych razów, ale cóż po tym, nie może być
427 3  |              też zasię drugi nie fałsz, ale prawdę powieda, jaka może
428 3  |                 w. m. baśniami zowiesz, ale powiem rzecz świeżą o jednej
429 3  |              nakoniec mianował bych ją, ale siła takich jest prostaków,
430 3  |            rodzoną ni z czym nie kryła, ale i każdy łatwie to znać mógł,
431 3  |                  czego pokryć niemogła, ale ani rozmowy s nim żadnej
432 3  |              sprzeciwić sie nie śmiała, ale z ustawicznego a s ciężkiego
433 3  |             błogosławieństwie zwątpiła. Ale miłość, której sie sprzeciwić
434 3  |            czyniła ją tak powścięgliwą, ale to telko samo, iż cnotę
435 3  |               nie poddała sie przedsię, ale poczciwość swą zachowała
436 3  |                białychgłów Dariusewych, ale wielką myślą a oną sławą,
437 3  | nieśmiertelności, nierzkąc czego inego, ale własnego żywota nic sobie
438 3  |              niebyła by to była miłość, ale krzywda; a przeto niemasz
439 3  |             godna jest wielkiej chwały, ale jednak, kto sie dobrze przypatrzy,
440 3  |             zatrudnić sobie tym rzeczy, ale stracić wszytki swe mógł
441 3  |              był nieco tej białejgłowy. Ale w tym, com ja w. m. powiedział,
442 3  |                  która nie na słowiech, ale na przystojnym życiu zawisła,
443 3  |             pragną, niż łożnej pustoty. Ale to jeszcze jakoby ku więtszej
444 3  |              nacz im było patrząc miło, ale i myśli swe o miłym zatracić
445 3  |             lektanie nie ocknął by był, ale by go był snadź i palił
446 3  |           białychgłów swej poczciwości. Ale kto zdradził? mężczyzna;
447 3  |              jego łotrostwo niechciała, ale iż miał zły człowiek s to
448 3  |        przyszedł jej był powróz w ręce, ale sie zań statecznego przedsięwzięcia
449 3  |                 pokryć, a zataić mogło. Ale co! Tak jej było dziewictwo
450 3  |                 telko kronika nie mówi, ale i tu nie każdy by był wiedział,
451 3  |          gwałtowną przeciw niej miłość, ale ona tej jego przychylności
452 3  |              jej nad niebożątkiem użył, ale przedsię żadną miarą przewieść
453 3  |         Myszkowski: Prawda, iż rzadkie, ale tych białychgłów siła, których
454 3  |                poczciwości, nie zwalić, ale spadać sie musi. Co drugiego
455 3  |                ogień. Niewiem jako kto, ale ja miłując nierówno bym
456 3  |              jest panem martwego ciała. Ale kto może wszytki sztuki,
457 3  |                 dla samego telko ciała, ale to więc dla tego czyni,
458 3  |            zbójce, zdrajce otrzymywają. Ale w. m. tak to za nader ganiebny
459 3  |          Bojanowski na to odpowiedzieć, ale sie pan Wapowski przed nim
460 3  |              nad to powiedzieć niemógł. Ale jeśli sie w. m. zda, że
461 3  |             niema, nie on w tym winien, ale pan Bóg, iż więcej cnót
462 3  |               pani ta przymiotów miała.~Ale jeśli sie ona Ich Miłościam
463 3  |             słuchać tego nie przywykły. Ale gdzieby kto s nią dwornie,
464 3  |              niepotrzeba surowej twarzy ale radniej ma abo nierozumieć,
465 3  |             starać, aby poczciwie żyła, ale też, aby nikt o niej źle
466 3  |                miłości nie był godzien, ale tę, iż podobno w. m. po
467 3  |               znać, iż ja barzo miłuję, ale mie serce boli, że ona tego
468 3  |                  którą miłuje, podobał.~Ale iż najdzie czasem abo tak
469 3  |         nietelko odkrywają myśli nasze, ale też częstokroć gwaltownemi
470 3  |             telko czasem nie zaszkodzi, ale owszem pomoże.~Powiedział
471 3  |             drugi raz inaczej przypada. Ale pan Kostka chceli Dworzaninowi
472 3  |             przeciwko sobie białegłowe, ale ją i w to wprawi, iż tam
473 3  |            przedsię onemu wiary nie da, ale co dalej to barziej miłować
474 3  |                 go z niebespieczeństwa; ale, kiedy tak wpadnie, iż mu
475 3  |              rychlej chęć a życzliwość; ale kiedy czas i pogodę upatrzy,
476 3  |                wymiłować miłość chciał. Ale nie jedno ci, którzy fukają,
477 3  |           nietelko miłości nie godzien, ale ani chleba, którym sie karmi,
478 3  |                 ona, której rad służył, ale i drugie (rozumiejąc w nim
479 3  |                 wojewody jednego sługa, ale tego niepowiem, aby pan
480 3  |           nietelko komu inemu dla niej, ale i sobie byś w. m. niemiał
481 3  |                abyś osoby nic mianował, ale nam w. m. rzecz powiedz,
482 3  |                aby sie umiał poratować. Ale panie Kostka, gdyżeś w.
483 3  |            gdzie tego jest barzo wiele, ale miedzy inemi rzeczami niewiem,
484 3  |             wszytek świat ono rozwołać. Ale przyjaciel w tej mierze
485 3  |                widomej pokazać im chcą, ale iżby chciwość w nich nie
486 3  |            snadź był grzech tak wielki. Ale i tą roskoszą wolą one dać
487 3  |               trudno sie ma umiarkować.~Ale i to jeszcze u drugich białychgłów
488 3  |             sobie za wielkie szczęście, ale w ten czas, kiedy mało abo
489 3  |                aby tym mocniej uderzył; ale zaprawdę, już by też czas
490 3  |               któreś im w. m. otrzymał, ale przeto, iż i pan Bojanowski
491 3  |                 do tego miał przyłożyć; ale to wszytko, co teraz m.
492 3  |              chciał przyczynku do tego, ale jeśli ich miłość przestawają
493 3  |   przychylniejszym, niż pan Bojanowski, ale też zasię nie tak barzo
494 3  |               przyłożyć więcej niemoże, ale żeś to w. m. mową tą chciał
495 4  |               powieści nikt nic wierzy, ale kto skąpie chwali, widzi
496 4  |                 go wyniósł aż do nieba, ale co? niemoże - prawi - nic
497 4  |              nie umie, za złe niemieli. Ale jako ich moje pismo rozgniewa,
498 4  |              była tak prędko nie brała, ale dopuściła podziwować sie
499 4  |               co i wirsz jego pokazuje, ale tą nie tak barzo słynął,
500 4  |                 były obrzydłe obyczaje, ale to było, czego sie człowiek