Ksiega

 1 1|        wiadomość dostateczną, i powiem gdzie ona była, a s której
 2 1| dostojeństwu przyszli; to tylko powiem, iż z onego Trojańskiego
 3 1|        gry czo jest za pożytek, powiem hnet, ale nie pirwej, aż
 4 1|   roskazaniu w. m. dosyć stało, powiem, co mi sie widzi i o tych
 5 1|        temuż jeszcze kilka słów powiem. Dziwnie sie o to wszytki
 6 1|      stoją, że sie mało mówiło, powiem teraz nieco szerzej, jakoż
 7 2|    należy, podeprę tego tym, co powiem. Znałem jednego, który acz
 8 2|        ku posłuszeństwu niedał, powiem jako najkrócej będę mógł
 9 2|    nakoniec mu rzekł; a chcesz, powiem na cię, jakoś s Siedleckim
10 3|     kiedy inaczej być nie może, powiem, jaka ta dworna pani podług
11 3|   uczynię, kiedy w. ni. każesz, powiem o jednej białejgłowie, a
12 3|     Kiedyż inaczej być niemoże, powiem o niektórych króciuchno,
13 3|        dowód w. m. Ale ja w. m. powiem, co to w tym jest; wzięliśmy
14 3|        m. baśniami zowiesz, ale powiem rzecz świeżą o jednej jeszcze
15 3|       teraz o takie nie trudno. Powiem m. m., co sie nie dawnych
16 4|       zamykało, ale to telko ja powiem, czym bych siebie z grzechu
17 4|         to podług mego widzenia powiem. Iż zwierzchni panowie,
18 4|     odpowiedać nie chce, tak to powiem. Ciało a dusza są dwie rzeczy,