Ksiega

 1 1|        jest iny spor, czo w. m. powiedasz iż tam temi języki są nauki
 2 2|         jako to, o którym w. m. powiedasz, iż nie będzie tańcował
 3 2|       Kostka: I to mnie dziwna, powiedasz w. m., iż ani nauki, ani
 4 2|         już to poczynasz, czego powiedasz w. m., że nic nie umiesz,
 5 2|         to być, iż ten, od kogo powiedasz w. m. żeś słyszał, z gniewni
 6 2|       być - prawi - iż tego, co powiedasz w. m. żeś słyszał, jako
 7 2|  pachnie; nakoniec sam to w. m, powiedasz, iż trefnowanie niema być
 8 3|     przekładasz. A to, co w. m. powiedasz, iż Natura, która zawdy
 9 3|  truciznę wziąć (o której w. m. powiedasz, iż ją chowano na pałacu),
10 3|       to tak sstało, jako w. m. powiedasz, tedy już takowych białychgłów
11 3|         nie było by (jako w. m. powiedasz) światu gorzej, abowiem
12 3|     jeśli mężczyzna (jako w. m. powiedasz) sposobniejszy są ku cnocie,
13 3|   powinność ślachecką, co w. m. powiedasz, ale jeszcze tego dokładam,
14 3|         zbodzie. A to, co w. m. powiedasz, iż wstyd a srom trzyma
15 3|        w. m., panie Bojanowski, powiedasz) s krewkości żeńskiej barziej
16 4| sprawiedliwość, o których w. m. powiedasz, że je Jowisz ludziom wszem
17 4|      miały, gdyż ta, jako w. m. powiedasz, affekty umysłowi odejmuje.
18 4|      onemu dobremu końcu, który powiedasz w. m. i ja tego potwirdzam,