Ksiega

 1 1|            go M. dzisiejszego pana naszego. A tak mam za to, iż człowiek
 2 1|          jako na dworze teraz pana naszego. A przeto są tego dobrze
 3 1|    potrzeba. I tak przyczyna złego naszego ina nie jest, jedno zbytnia
 4 2|      widzimy, iż nie telko za tego naszego wieku, ale i za dawnego,
 5 2|         tak w ten czas odchodzi od naszego serca ono wszytko, co nam
 6 2|       będzie wolno zażyć obyczajów naszego wieku, a starzy niechaj
 7 2|        sztychując je z dworem pana naszego, zacznie sie znowu rozmowa
 8 2|         sławnej pamięci ociec pana naszego. Któremu trefiło sie to,
 9 2|      Alfons, król Aragoński, dziad naszego pana, powiedzieć miał.~Jest
10 2|    Krupskim, którzy na dworze pana naszego znacznie stojąc, to to,
11 2|         dworzanin króla J. M. pana naszego, komorniczą u króla starego
12 3|          jest jej dowcip kęs jeden naszego podlejszy, i owszem tak
13 3|          nie dały. Nakoniec i tego naszego wieku mogłoby sie ich niemało
14 3| zgrzeszywszy przywiodła na to ojca naszego Adama, iż też zgrzeszyć
15 3|            wiek tak jest daleki od naszego, iż nam oni mogą bajać to,
16 3|            A tak nie źle by sie do naszego dworzanina wrócić, bo mi
17 4|         wiedzieć, jeśli pan Bóg za naszego wieku nie ześle tego szczęścia
18 4|             Podźmyż do wyobrażenia naszego, bo człowiek może być nazwań