Ksiega

  1 Ded|             Panu Zygmuntowi Augustowi z łaski Bożej Krolowi Polskiemu,
  2 Ded|           szczęścia jest, ale właśnie z ręku twych krolewskich,
  3 Ded|               dobrze czynienia; bo iż z głupstwa wszytki nieprawości
  4 Ded|            rzecz można, aby kiedy sam z siebie przystojnie żyć mógł.
  5 1  |               to jego, ktore on wziął z Oratora Ciceronowego służyć
  6 1  |       naznaczył.~Podźmyż dalej. U nas z okna nie miłują; u nas komedyj
  7 1  |             Włoszki. A przeto nie one z mojej księgi chytrsze zostaną,
  8 1  |           dziecęcych zębach, jako sie z boleścią wydzierają z dziąsł),
  9 1  |             sie z boleścią wydzierają z dziąsł), wszytkiegom tego
 10 1  |          amore, abo ex Phaedro, abo i z inych miejsc wyciągnął,
 11 1  |             ale i włoski tym terminom z Philozophiej nie zdoła,
 12 1  |               sie do tego czelnicjszy z dworzan każdy, aby był w
 13 1  |          wstydu, świętobliwości, wzór z niego jednego, jako brał
 14 1  |              niego jednego, jako brał z onych pięci panien Zeuxis
 15 1  |               jakiej jego cnoty, choć z daleka naśladować mógł,
 16 1  |            cnotliwy Przerębski (który z domu Maciejowskiego na mniejszą
 17 1  |              s tego na Arcybiskupstwo z wielką swą czcią i sławą
 18 1  |         przyszli; to tylko powiem, iż z onego Trojańskiego konia
 19 1  |              mężnych żołnierzów, jako z domu księdza Maciejowskicgo
 20 1  |              przystało, którzy świeżo z Włoch przyjeżdżacie, nie
 21 1  |             każdy, który jakiżkolwiek z nauki wziął pożytek, abowiem
 22 1  |           tego przyłożą, wskrzesi sie z nowu ona ich Academia Padewska,
 23 1  |               zgodzą, kto będzie miał z nich te gry począć, aleby
 24 1  |             mówiąc: Nie jest tu żaden z nas M. księże, któryby prośby
 25 1  |             słuchać, a roskazania nie z dziwną chęcią, czekać miał.
 26 1  |            grania kart wynalazł każdy z W. M. grę rozumną, na kształt
 27 1  |               dając znać, iż Komornik z listy od Krola J. M. przyjechał,
 28 1  |              widzi M. panie, iż każdy z nas, jako w inych rzeczach,
 29 1  |           mierzy. Ale w tym sie jeden z drugim każdy zgadza, iż
 30 1  |             zdaniu, a iż straci każdy z nas, i rozum, i oczy, gdy
 31 1  |               gniewu: iż jeśli tu kto z W. M. jest, który w takowym
 32 1  |             rozumiał, iż żadna boleść z moją boleścią nie miała
 33 1  |             jej gniew być słuszny, bo z mego przewinienia widziała
 34 1  |               jeden sie maże gorzałką z mydłem, drugi maścią od
 35 1  |            chorób. Radbych tu każdego z W. M. słyszał zdanie, w
 36 1  |                i dla których przyczyn z jednemi ludźmi radniej,
 37 1  |           jednemi ludźmi radniej, niż z drugimi przestaćby wolał.
 38 1  |         zzwala, żebym ja też na jednę z tych gier zezwolić mógł,
 39 1  |            panom, a W. M. krotochwilą z rosprawy mojej uróść może,
 40 1  |             abowiem nie telko każdemu z W. M. może sie tak zdać,
 41 1  |             jednacy być musieli, gdyż z jednego przodka idziem,
 42 1  |             jest, i zgadzam sie w tym z W. M.; ale to widzimy tak
 43 1  |               nas tego rozum uczy, iż z dobrych dobrzy sie rodzą)
 44 1  |             dowiedzą ludzie, iż jeden z nich jest ślachcicem, drugi
 45 1  |                iż przyjeżdżali ludzie z roznych ziem, którzy będąc
 46 1  |               pospolicie tak bywa, iż z miłości, abo z nienawiści
 47 1  |               bywa, iż z miłości, abo z nienawiści o rzeczach sądzimy.
 48 1  |             tego, aby nie był złupion z onej prawdziwej zapłaty,
 49 1  |            słuchając Anaxarcha (który z Demokritowej preceptora
 50 1  |       rozumienie niechaj nie wychodzi z miary, aby sie w upór a
 51 1  |            którąkolwiek stronę wyniść z miary, jeszcze lepiej, żeby
 52 1  |             członki udatne, tak, iżby z jego więzy znać siłę, znać
 53 1  |     najbarziej używają u dworu, bo iż z zamowy do bitwy przychodzi,
 54 1  |       zapomniał. Po umiejętności tedy z broniami chcę to mieć, żeby
 55 1  |           broniami chcę to mieć, żeby z łuku dobrze strzelał, pięknie
 56 1  |              Takież też i umiejętność z rozmaitemi broniami nie
 57 1  |         wysadziła i uczyniła znacznym z osobnej dzielności. A czo
 58 1  |             wszytkimi, i każdego żeby z osobna w tym porobił, w
 59 1  |               i to posłuży, kiedy sie z ludźmi zgadzać będzie, a
 60 1  |          Widzisz w. m. M. panie, jako z jednego błędu wiele ich
 61 1  |             mistrza, abowiem mając to z biegu nieba, chociaby oni
 62 1  |          przyjąwszy na sie to brzemię z roskazania J. M. pana Lubelskiego.
 63 1  |             kto ma czo dobrze umieć i z wdzięcznością to czynić,
 64 1  |        pszczoła latając to tam to sam z rozmaitych kwiatków miód
 65 1  |               u dworu, czo panu Grabi z Gorki Kasztellanowi Poznańskiemu
 66 1  |             tak, że chcąc być jednych z nim obyczajów, pospolicie
 67 1  |             ta jest, aby człowiek tak z mową jako i s sprawami namniej
 68 1  |              roście, bo wiedząc każdy z jaką trudnością to przychodzi,
 69 1  |         ludzie, ziemie nie dostępując z wielką pilnością, aby nie
 70 1  |            kij połknął tańcuje; każdy z nas widzi, iż tańcowanie
 71 1  |            tańcowanie takowe pochodzi z wydwarzania, za którym gracya
 72 1  |               brnie wciąż przedsię by z listy.~Pan Kryski powiedział
 73 1  |               być i nie wydwarzać sie z rzeczami jest dobre w sobie,
 74 1  |              Przypatrz sie temu każdy z w. m. jako owo brzydka rzecz,
 75 1  |           statecznie trzyma, sam sobą z lekka, jako koń stąpi, chyba,
 76 1  |            sie zdało, przeto każdy je z dobrym smakiem, i one kwaśność
 77 1  |               więcej ćwiczył, a ktoby z nim porównać mógł. To tak
 78 1  |              przedsię dobrze czyni, i z maluczkiej rzeczy tym kształtem
 79 1  |            przybędzie. Owo usarz, gdy z drzewem a s tarczą na koniu
 80 1  |               nic nie pocznie, jednak z jednego trzymania drzewa
 81 1  |             drzewa znać to, iż dobrze z nim umie; takież i szermierz,
 82 1  |              nasz Polak, by jedno kęs z domu wyjechał, wnet nie
 83 1  |             wyrwie jakie staropolskie z Bogarodzice słowo, a s czeskim
 84 1  |           kiedyby kto Polaki wyganiał z ziemie, a Czechy do niej
 85 1  |           miał, abo w przetłumaczaniu z jednego języka na drugi
 86 1  |               weźmie słowo, ale też i z łacińskiego, zwłaszcza,
 87 1  |            nie rozumiejąc dzisiejszy, z onegoż wydwarzania, ktore
 88 1  |             czyni, iż ten, kto czyta, z lepszym rozmysłem postępuje,
 89 1  |               s tych wszytkich, ktore z naszym mają powinowactwo,
 90 1  |            urodził sie niedawno barzo z słowańskiego. Abowiem wszytki
 91 1  |         przenieśli, przyszło i to, iż z jednego języka wiele sie
 92 1  |         czasem, iż wiele pisma Bożego z łacińskiego i z greckiego
 93 1  |          pisma Bożego z łacińskiego i z greckiego na swój język
 94 1  |           Nastało zasię pismo czeskie z łacińskich liter, już czoś
 95 1  |            Czechowie są w sąsiedztwie z narody niesprosnemi. Ci
 96 1  |         czeskiego języka rychlej, niż z drugich a to dla tego, że
 97 1  |               telko słów umieją, więc z nimi coraz na plac, a w
 98 1  |         rozumieją. Abo też iż włośnie z łacińskiego na polskie przełożone
 99 1  |                a ktemu nie włośnie to z greckiego Philozophia, mędrość.
100 1  |               swoim, a nie chcieli go z greckiego przetłumaczać.
101 1  |                który uszy czują, jest z zwyczaju, bo kiedyby nie
102 1  |              zwyczaju, bo kiedyby nie z zwyczaju rósł, ale s prawdziwego
103 1  |             upodobaniu ludzkim, który z zwyczaju roście, a zwyczaj
104 1  |           targają, i czo inego czynią z wielką boleścią, czego mnimają,
105 1  |            ale owszem przybledszym, a z zapłonienia pod czas przystojnej
106 1  |          prostu; widział to kiedy kto z w. m. iżby mu sie tknąć
107 1  |            piękną, a nie popisuje sie z nią, ale owszem daje to
108 1  |             abowiem tak rozumie każdy z nas, iż to ochędostwo będącz
109 1  |              wydwarzania, bo to każdy z w. m. na oko widzi, jako
110 1  |       powiedając, iż ślachectwo telko z męstwa roście: stądże i
111 1  |             jako wiele umiał, znać to z jego osobnego pisma, ktore
112 1  |             iż Scipio Africanus nigdy z ręki nie wypuścił Xenophontowych
113 1  |   niepotrzebnie szerzę, gdyż to każdy z w. m. zna, jako ci błądzą,
114 1  |             niewiem, gdzie zginie, bo z ich rady nic dobrego nie
115 1  |             nic dobrego nie wychodzi. Z nauki tej przyszły długie
116 1  |          czyni, ale umiłowawszy każdy z osobna pożytek włosny, a
117 1  |         każdego miejsca. Niechaj umie z głowy pisać list cudny,
118 1  |          abowiem s przyrodzenia każdy z nas barziej, niż przystoi,
119 1  |        przypisuje, jednak niechaj tak z goła nie pozwala, bez sporu
120 1  |              było na placu, cokolwiek z obudwu stron dowodnie kto
121 1  |          rzeczy pospołu spięte, nauka z rycerskim rzemięsłem (jakoż
122 1  |           każdą, która jest uczyniona z niego, tak też i uczynki
123 1  |             rzekł, aby napomknął kogo z mądrą głową ku pisaniu o
124 1  |            mogła być ku wybiciu sobie z głowy wiele frasunkow poczciwemu
125 1  |               okrutną moc ma, uczynić z nas, czo chcze, i dla wiele
126 1  |               iżbyśmy sie jej jeszcze z dzieciństwa uczyli, nie
127 1  |               przyściem powstał każdy z miejsca swego i chwilkę
128 2  |           WTÓRA DWORZANINA.~Wielokroć z niemałym podziwieniem rozbierałem
129 2  |            dobrego i odejmują siłę, a z nienagła gubią żywość i
130 2  |           żywość i ciepło przyrodzone z wilgotnością, za którym
131 2  |              jako w jesieni pada list z drzewa, tak w ten czas odchodzi
132 2  |            smętek, ale radosne wesele z dziwną uciechą; owa raj
133 2  |          skłania, a ziemię zdzierając z niej kwiecie, list i trawę,
134 2  |               na sobie przewieść, nic z nich nic pomnieć, co Themistocles
135 2  |                abo w czółnie na rzekę z brzegu sie puści, bo patrzając
136 2  |          ranion. A znalem jednego, co z rostruchanika (iż raz s
137 2  |               zgasła, i ono porządne, z dobremi obyczajmi życie,
138 2  |              dobre złemu poniewoli, a z musu, jedno drugie dla tej
139 2  |            pirwej nie uczuł niewczasu z pracej. Komu smakować może
140 2  |     wszytkiego nie jest dziw, abowiem z najlepszego, z najsłodszego
141 2  |                abowiem z najlepszego, z najsłodszego wina, gdyjp
142 2  |             iż teraz rodzą sie ludzie z więtszym nierówno dowcipem,
143 2  |               znaczniejszy, niż który z dawnych łotrów. Niechaj
144 2  |          zostawili, jako s pisma ich, z budowania, i z inych wszytkich
145 2  |             pisma ich, z budowania, i z inych wszytkich rzeczy.
146 2  |               zwłaszcza sztychując je z dworem pana naszego, zacznie
147 2  |        najlepszego; jako gdy strzelcy z rusznic do tarczej strzelają,
148 2  |            Powiedział pan Myszkowski: Z grubym a ze znacznym błazeństwem
149 2  |             kogo uwiodą, jeśli sie im z wielką, pilnością nie przypatrzy.
150 2  |         sposób życia jego zgadzał sie z godnością, aby zawdy był
151 2  |            czyni, nie chwaląc sie sam z uczynku chwalebnego, i owszem
152 2  |               s kim czo mówić ma, aby z uczonym o księgach, a z
153 2  |               z uczonym o księgach, a z żołnierzem o wojnie rzecz
154 2  |               iż nalazł sobie rozmowę z jedną zacna białągłową,
155 2  |               nie zabił, jako którego z onych, o których jej powiedał.
156 2  |            kim sie s czym popisuje, i z jakim towarzystwem, bo bym
157 2  |               mnie nie hrde serce, iż z nierównym sobie skosztować-em
158 2  |             ślachcic, bo w tej mierze z wygrania cześć mała, a s
159 2  |            drugi będzie, pyta jeśliby z nim z łuku strzelać chciał;
160 2  |            będzie, pyta jeśliby z nim z łuku strzelać chciał; nakoniec,
161 2  |               zbytnią chęcią, ani też z wymyśloną powagą czasu tamtemu
162 2  |             swym zaniechał, chyba abo z roskazania jego, a ktemu
163 2  |               nędzę tego świata wybił z głowy, a słodkości onej
164 2  |          wziąl w muzyce, nierówno jej z więtszym smakiem słuchać
165 2  |            melodyej, lepiej ją znają, z więtszą roskoszą przyjmują
166 2  |              i źwirzęta czują roskosz z muzyki. Takowa tedy roskosz
167 2  |           człowiek już one dymy młode z głowy sobie wyraził, i to,
168 2  |             jest owo przypowieść, kto z młodu nie wyszaleje, musi
169 2  |             też sierdzitość (bo zawdy z wielkiego serca roście)
170 2  |               wszytką siłą, jako kula z działa wypada, nierówno
171 2  |             jest, niźli to, które sie z nienagła zapala. Przeto
172 2  |           jedno jako ów pies, którego z łańcucha spuszcza, bo sie
173 2  |               śpiewają, bo im owo nic z wesela przychodzi, ale iż
174 2  |          ludzi, i udać sie za jednego z nich, potrzeba mu swego
175 2  |              myśl doma, a przed panem z wesołą twarzą stawać, nie
176 2  |               s ciemności na światło, z błota na susze wyrwał i
177 2  |            sobie poczyna s panem jako z bratem; abo ów, który na
178 2  |             abo ów, który na potkaniu z jakim wielkim wojewodą,
179 2  |            jakim wielkim wojewodą, by z nim jedno raz jako żyw mówił,
180 2  |              niemu bieży wszetecznie, z dziwnemi śmieszki i wda
181 2  |            uczynił, nic musiał czasem z niechęcią tego pozwolić,
182 2  |           czego dla kogo na wielką, a z usiłowaniem prośbę nie uczynią,
183 2  |             Skąd to więc bywa, iż sie z nich ludzie śmieją, i panowie
184 2  |            gardzi, jako niektórzy, co z głupstwa puszczając wszytko
185 2  |                aby pan tym usilniej i z więtszą chęcią konał ono.
186 2  |        jeszcze jest skromnym. Kto sie z w. m. temu przypatrzył kiedy
187 2  |        wychodzi w tym bcspieczeństwie z miary, prawda iż panowie
188 2  |              skromności nie kładę ale z godnością pospołu złączoną,
189 2  |              Dworzanin nasz, kiedy mu z rzeczy przydzie, a czas
190 2  |              niebespieczna, wykroczyć z roskazania pańskiego, bo
191 2  |         więtszego jest, jeśli pożytek z rzeczy tej (zdarzyli się),
192 2  |            ważyć jeden występić nieco z naznaczonego od pana kresu,
193 2  |               Ale jeśliby widział, iż z jego nieposłuszeństwa a
194 2  |            będąc w Atenach, iżby mógł z niego uczynić taran do tłuczenia
195 2  |              co sie nie będzie chciał z nikim wdawać, jedno wszytko
196 2  |          niego popędzi; to s nim jako z rodzonym w gadki; a choć
197 2  |               Więc jedni golą brody a z wąsy chodzą, drudzy strzygą
198 2  |      podobnoby nie źle, aby dworzanin z więcej ludźmi przestawał;
199 2  |             przed tym, niż potkę miał z wielkim Alexandrem, krolem
200 2  |               nas, prawda, żeby każdy z nas sobie pomyślił, co to
201 2  |               ci, którzy go nieznają, z ubioru jego wnet na pirwszym
202 2  |           żaden, kto ma baczenie, aży z ubioro miał sędzić, a nie
203 2  |             sędzić, a nie s praw, abo z mowy, co sie w człowieka
204 2  |         niewierzę temu, abyś go w. m, z owej postawy nie osądził,
205 2  |            sie zapomniał, abo sie tak z niczego śmieje, jako owi
206 2  |               śmieje, jako owi chłopi z wołami w górach do Włoch
207 2  |              ja sie w tym żadną miarą z w. miłością nie zgadzam,
208 2  |           mieć co s przyrodzenia, abo z biegu nieba s sobą spólnego.
209 2  |        dobrego mniemania u ludzi, niż z drugimi, którzyby tego wszytkiego
210 2  |            niźliby leda o co miał sie z nim gryść. A sam też, kiedy
211 2  |               tym towarzystwie, jakie z kim dworzanin wieść ma,
212 2  |        dworzanin wieść ma, mówił, ale z bliska i o każdej części
213 2  |            dla wróżki, ale mnimam, iż z dawania karty ma sadzić
214 2  |             gi po łacinie cicer zową, z daleka dosyć ciskając na
215 2  |            przystanie czysty pachołek z wielkiemi godnościami, z
216 2  |              z wielkiemi godnościami, z osobnymi przymioty i wdzięcznością,
217 2  |            pan do niego ni s tego, ni z owego chęci nic będzie miał,
218 2  |           wierzą, mając za to, iż nie z niczego roście, ale z godności
219 2  |             nie z niczego roście, ale z godności onego, o kim jest.
220 2  |            doznał, a podobno i kto tu z w. m. iż gdy mi więc kto
221 2  |               iż potym sztychując ono z rzeczą prawdziwą a widomą,
222 2  |             Takżeby sie też podobno i z dworzaninem sstać mogło.
223 2  |           wnątrz więcej jest, niż sie z wirzchu pokazuje. A przeto,
224 2  |                i ma sie o to człowiek z pilnością starać. A iżbyście
225 2  |         barziej siłę brać (za tym, iż z drugiej strony równą sie
226 2  |           niebogi, a rozważając sobie z onego listu lube a pełne
227 2  |             szkaradnych ni s tego, ni z owego nasadzi, a miasto
228 2  |         Dajcie panu pokój, wszytko tu z rejestru." A tak dworzanin
229 2  |             tacy, które pług a kozica z daleka wabi do siebie, a
230 2  |            urząd naznaczyć, chyba ten z wirzchu mianowany, abo paść
231 2  |                a on nikomu; ale mu to z hardości, a z wielkiego
232 2  |               ale mu to z hardości, a z wielkiego rozumienia o sobie
233 2  |               który góry kopa, chocia z ognia nie prawy mu brant
234 2  |            niechaj ma ten fortyl, aby z gotową rzeczą do wszvtkiego (
235 2  |         głęboko nie wchodził, ale tak z wirzchu, żeby tykał i tego
236 2  |             Wszakoż też zasię niechaj z nieumiejętnością swoją bez
237 2  |               pod czas pogody, aby mu z rzeczy przyszło powiedzieć,
238 2  |          trefnego w sobie. Jako jeden z naszych (a musiał czytać
239 2  |               iż sie niezda, żeby sie z nią popisowala.~Rzekł pan
240 2  |               że to s trefunku, a nie z umysłu.~Zaś pan Myszkowski
241 2  |              w tym nie trzeba wylewać z brzegów, tak w każdej inej
242 2  |               aby dworzanin umiał sie z każdym zgodzić, każdemu
243 2  |         moimże własnym wyrokiem każdy z W. M. mnie pokona i osądzi,
244 2  |                iż sie w. m. zdzierasz z pracej, niż aby rzeczy dostawać
245 2  |             siła, jako Moskwa, ta sie z gotową i trefną odpowiedzią
246 2  |             foremnie to przełożyć, że z ich słów zda sie tym, co
247 2  |           może, gdyż trefne rzeczenie z ust wypadwszy, pirwej tam
248 2  |            tedy w. m. panie Derśniaku z nauki, a pan Bojanowski
249 2  |           przeto przystojniej któremu z w. m. tę pracę wziąć na
250 2  |   Bojanowskicgo dworując, bo tu każdy z ich miłości wie, ix, w czym
251 2  |     powiedział: Owam ja wywołał wilka z lasa, ale nie długo będzie
252 2  |             przezwiski, jakie któremu z nich właśnie służy. Też
253 2  |              właśnie służy. Też około z uszczknieniem trefnowania
254 2  |        wiedział, kogo dojechać ma, bo z nędznego a upadłego człowieka,
255 2  |        zwłaszcza możnych, bo igrzysko z nimi jest niebespieczne.
256 2  |            zacnej wdowy, której jeden z onych trzech służył, prosząc
257 2  |            ale też ani mu rzecze: idź z Bogiem, tak sie baczę w
258 2  |             łaski prosi. Odpowiedział z onych dwu jeden: Niemasz
259 2  |              pomierną chwałą, trzecia z żartem uszczypliwym. Wracając
260 2  |             tu jest w Rzymie podwojów z marmuru starego. A jabych
261 2  |         Nicolaus Papa quintus, i hnet z zaniesieniem powiedział:
262 2  |              wolno.~Słyszał kto kiedy z w. m. pana Jana Ocieskiego,
263 2  |       gospodarz po obiedzie przyszedł z rejestrem (bo tego dnia
264 2  |               tego dnia pan Tęczyński z Wenecyej wyjeżdżał) a w
265 2  |              to może dobrze potrefić, z niebarzo trefnej rzeczy
266 2  |            szrankach bić mieli; jeden z nich będąc barzo starym
267 2  |            placu staniesz. Tu dopiero z nim było turnieju dosyć,
268 2  |             siebie przeklinać, iż sie z nieprzyjacielem bić niemiał.
269 2  |    contrefetować ludzie, jako Guzmann z rozdzieraniem gęby, z wyszczynianiem
270 2  |         Guzmann z rozdzieraniem gęby, z wyszczynianiem języka, nie
271 2  |             sie sprawować trzeba, aby z żartu nic wyszło, a w nieprzyjaźń
272 2  |      Patricius, którego wszyscy w. m. z uczonego pisania znacie,
273 2  |               komorze był na tajemnej z gościem rozmowie, nie wszedł
274 2  |           Zabrzeski: Hę panie. Ma sie z w. m. sam uźrzeć. Zatym
275 2  |              zbrodnia kat wyświecając z miasta, okrutnie siekł miotłami,
276 2  |          kiedy owo kto przechadza sie z roskoszy, i rzekł k niemu:
277 2  |                co czynić, żadną miarą z ostrogami tam nogi nie wnidą.
278 2  |               a potym włożywszy tam i z ostrogami nogi, rzekł do
279 2  |       puściwszy pchnął konia sobą, iż z miejsca postępić musiał,
280 2  |               to ten djabeł by barka, z miejsca nie pojdzie, aż
281 2  |              na jednego starca, który z wesołą twarzą tak rzeki:
282 2  |              gdy wydwarzanie wynidzie z miary, uśmiać sie mu człowiek
283 2  |          trzeci dzień, powiedał jeden z naszych, iż chłopi, idąc
284 2  |        przespać, a wilcy żeby którego z nich nie zjedli. Jeden powiedział:
285 2  |                a tak, jeśliby którego z nas wilk za nogę popadł,
286 2  |              wilcy przypaść, i wyjąść z koła dwu i trzech, że drudzy
287 2  |          drudzy po onych spiętych już z góry leźli, począł ten najwyższy
288 2  |               nie umie zatrefnować aż z uszczypkiem a despektem
289 2  |            wszak u Tarła? on zaraz by z bicia ze dwu jedno uczynił
290 2  |             dziwują, jako temu, które z bystrego rozumu pochodzi,
291 2  |             jeden podle niego siedząc z żalu mu powiedział: Ba,
292 2  |      powiedział, takowe zatrefnowanie z rzeczy abo słowa dwuwykładnego
293 2  |              J. M. przywiedziono było z Niemiec niemało pięknych
294 2  |             Król J. M. patrząc na nic z okna, radził sie s panem
295 2  |              dla tej wtorej trefności z dwuwykładnego słowa rzeczenie
296 2  |          powiedział, gdy go szkalował z mdłego wzroku, mówiąc: Domine
297 2  |           mówiąc to o tym, to o owym, z rzeczy mu jakoś przyszło,
298 2  |              którzy wszyscy pospołu i z onym dworskim człowiekiem
299 2  |         krześcianin. Słysząc to jeden z onych dwu, rzekł: Ba to –
300 2  |              bo to ma w sobie, że sie z dobytą bronią nieda naźrzeć; -
301 2  |               trębacz zjąwszy czapkę, z wielką, uczciwością powiedział:
302 2  |               też jednej byli pospołu z drugiemi czystemi ludźmi
303 2  |           jeden dobry żołnierz, jedno z jakiemiś domowemi niedostatki,
304 2  |               do prawa; a sługa jeden z onych dwu chcąc pana wyżej
305 2  |          jakoż s przyrodzenia każdemu z nas omyłka własna jest luba,
306 2  |              jeden chwaląc białągłowę z obyczajów, z dobroci, s
307 2  |               białągłowę z obyczajów, z dobroci, s cnoty, nakoniec
308 2  |          kokosz siedzi, którą wyrzucą z gniazda.~Tymże też kształtem
309 2  |              ludzie, abych za jednego z nich uszedł. A ten zaś uczony
310 2  |          fałszywy, gdyżeś jest dobrze z lepszego i z jaśniejszego
311 2  |              jest dobrze z lepszego i z jaśniejszego złota, niż
312 2  |           złota, niż który iny.~To tu z jednego miejsca urosło i
313 2  |              na królestwo, rzekł ktoś z jego miłośników: To - prawi -
314 2  |          ćwiczą, ale panowie tego sie z młodu uczą, aby umieli rozdawać,
315 2  |               Bojanowskicgo gdy szedł z zamku w Wilnie tego dnia,
316 2  |               a gdziekolwiek leci, to z niej pierzcha, tak białegłowy
317 2  |              barziej na dół sstępuje, z desperacyej obiesił się,
318 2  |             pana Jakuba, najmłodszego z braciej, ludzie za tego
319 2  |         wymówił. Takową trefność zową z greckiego Ironią, a jest
320 2  |               ja - prawi - nie uciekł z bitwy, alem był został dla
321 2  |            uczynił. Miał akcyą wielką z Rajcy krakowskiemi, gdzie
322 2  |          powiedział, że o tym słyszał z ust pewnej osoby. Rzekł
323 2  |          powiedasz w. m. żeś słyszał, z gniewni a nienawiści na
324 2  |              Rotmistrz jeden, ciągnąc z rotą swą na granicę, miał
325 2  |              to niejako należy, kiedy z rzeczy tej, którą do ciebie
326 2  |             gdy to ten, to ów szydził z onej jego przygody rzekła
327 2  |            Więc i temu, co kto rzecze z gniewu, śmieją sie pod czas
328 2  |            niego kilka dni nadzwyczaj z wielą szkap i z wielą pachołków
329 2  |            nadzwyczaj z wielą szkap i z wielą pachołków mieszkali,
330 2  |       niektórych rzeczach, przybieżał z radością do paniej, gdzie
331 2  |       powiedają, do którego gdy chłop z wybitym okiem przyszedł,
332 2  |            śmierci. Owa tak one słowa z wielkim fukiem powiedział,
333 2  |               był pan Wolski Miecznik z drugim nic pomnie kim barzo
334 2  |              ja, którzy są; a gdy ten z zasię jął prosić, aby mu
335 2  |             trefność, kiedy kto jedno z drugim nie barzo trefnie
336 2  |              a psi jakoż nie ochotnie z niedźwiedziem sie wiązali,
337 2  |              jeszcze bych wolał, żeby z okna, bo i twarz i brodę
338 2  |              i brodę masz po temu, iż z góry za obrzyma ujdziesz.~
339 2  |          tobie ujmuje, jako gdy jeden z niepoczciwych sie rodziców
340 2  |               je otrzymać miał, rzekł z gniewu ku Biskupowi: Miłościwy
341 2  |              usłyszał, niż ta, której z myślą swą czekał. Dopiero
342 2  |               rzeczy, upominanie kogo z jego głupstwa, i ine wszytki
343 2  |              we wszytkim mieć miarę i z rzadka trefnować; ktemu
344 2  |               ludzie bez przyczyny, a z jasnej nienawiści, zwłaszcza
345 2  |                uczynił swemu, i każdy z nas nietelko nauczył sie
346 2  |             posługa dwojaka jest (acz z osobna każda na wiele jeszcze
347 2  |             dozwolił mu pan krakowski z ostatniego noclegu trzema
348 2  |             Krupskim sprawił, a każdy z dworzan on ej cedule jako
349 2  |               mu pachołek on zasłany, z litewska, iż ta wołość,
350 2  |        odezwała mówiąc: Awom ja sam i z drugimi, a czego chcesz?
351 2  |               Odpowiedział mu iny już z onej straży, a nie ten co
352 2  |          Skotnicki zaś: Kiedyby jeden z was chciał uczynić to miłosierdzie
353 2  |             dopiero, kiedy przyszedł, z drugimi towarzyszami poprawił
354 2  |             rzecz ktemu, iż na ślubie z więzienia wyszedł, a przejednywać
355 2  |          gospoda była), widzą, iż pan z zawitą głową leży, a barwierz
356 2  |            stołu mówiąc, i szydzić to z nas, ten dobry pan. A cóż,
357 2  |             rzeczy dziwować, i rzecze z nich jeden: I daj go djabłu,
358 2  |             poklęknie hnet na łożu, a z wielkim nabożenstwym i żałością
359 2  |              obiecał mięsa we środy a z masłem w piątki (bo we Włoszech
360 2  |         prośbę twoję. A ow prostaczek z wielkiego strachu nietelko
361 2  |              nim dzierżał, zmówił sie z babą, która pod zamkiem
362 2  |               rospostrzona i wisająca z ręki. Gdy to tedy sprawił,
363 2  |              komnacie, ani tak prędko z niej wynidzie. Ale oto chodźmy
364 2  |           garce przedaje (i ukazał ją z góry); ta, gdy ja kilka
365 2  |              Patrzże teraz, l spuścił z ręki one chustkę nieznacznie,
366 2  |               rzecz o czarnoksięstwie z onym dworzaninem, który
367 2  |           królu, musiałbych sie znowu z nią zmówić. Słysząc to ów,
368 2  |           drugiej strony była fortka, z ktorej w ciasną uliczkę
369 2  |               niż do domu przydę, kto z nas wygrał; przeto niechajci
370 2  |          zmierzę. A to mówiąc, wyjmie z rękawa sznur, i da mu koniec
371 2  |               weźmie kapłuny od niego z ręki, a każe mu przycisnąć
372 2  |          trefnowanie i żarty nie były z obrazą, a w tym tak zamykam
373 2  |      białegłowy. Ale kiedy białagłowa z uszczypkiem co rzecze, a
374 3  |              nich stoi. I teraz każdy z nas czytając historye stare
375 3  |         osobniejszy byli, niżem ja tu z gruba wymalować one mógł;
376 3  |         widome były, będzie tak każdy z nas rozumiał, że jej nam
377 3  |             miała mieszać jedna rzecz z drugą, a nie dokonawszy
378 3  |             nie mieszać jednej rzeczy z drugą, tak ja powiedam,
379 3  |               nie wtoczy, a jedno sie z drugim nie pomiesza. Abowiem
380 3  |            królowej, na której dworze z małżonkiem swym będzie,
381 3  |           rzeczy spolnych dworna pani z inemi poczciwemi białemigłowami,
382 3  |           iżby tym umiała uczciwie, a z wdzięcznością podług czasu
383 3  |            przeto musi ani s tej, ani z owej strony nie przeładować,
384 3  |               ich słucha ze wstydem i z zapłonieniem.~Jest też ten
385 3  |             wiedział; będą wypowiadać z osobna każdą rzecz z dziwną
386 3  |       wypowiadać z osobna każdą rzecz z dziwną radością i śmiechem:
387 3  |         rozumieć musi, bo sobie każdy z nas tak myśli, kiedyć ta
388 3  |          abowiem ona jej mądra powaga z dobrocią złączona jest jako
389 3  |             łaski drugiej, która tego z małym używa wstydem.~A chocia
390 3  |           jako sie dawno powiedziało) z żadną wiedzą, A kiedy taką
391 3  |               jej obyczajom, rozmowie z ucieszeniem mądrej, przystojności,
392 3  |         niemożesz jedno polem wszytko z białemi głowami. Mnie sie
393 3  |           obyczaj, iż białegłowy nago z mężczyznami chodziły zapasy,
394 3  |             ten dobry zwyczaj pospołu z drugiemi już zginął. Wszakoż
395 3  |            jeszcze żywe drugie, które z mieczem, z oszczepem tak
396 3  |              drugie, które z mieczem, z oszczepem tak dobrze umieją,
397 3  |             dwoje złączenie mężczyzny z białągłową wypuszcza dziatki
398 3  |         dwojga tych rzeczy, s ciała a z dusze, wynika jedno ślachetniejsze
399 3  |      złączenia dwojga osób, mężczyzny z białagłową rodzi sie to,
400 3  |            tak powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie gadki zachodzić,
401 3  |   odpowiedział pan Kostka), rodzi sie z rzeczy dobrej, to jest,
402 3  |               pan Kostka - i tamci ja z w. m. pójdę. A zaź w. m.
403 3  |             ukażesz mężczyzny jednego z osobnemi przymioty, abym
404 3  |              Bywać też to więc czasem z uporu, jako ona dobra pani,
405 3  |    powiedziała; a drudzy zacni ludzie z bojaźni powiedali na bracią,
406 3  |          zwano) lwicę bez języka ulać z mosiądzu dawszy na wieczną
407 3  |             czym pomoc, już jeśli nie z miłości, tedy z bojaźni
408 3  |             jeśli nie z miłości, tedy z bojaźni muszą powolne być,
409 3  |          dobrego czynią, że im to nie z dobroci, ale z bojażni pochodzi.
410 3  |              im to nie z dobroci, ale z bojażni pochodzi. Bo rzadko
411 3  |          Sinorixowi powiedzieć, który z wielką radością począł sie
412 3  |             tam Kamma wziąwszy czarkę z napojem, który przed tym
413 3  |           człowiek wziął swą zapłatę, z wielką radością idę s tego
414 3  |             Co kiedy jej powiedziano, z wesołą myślą położywszy
415 3  |            przyjmi do siebie tę duszę z radością, jako ona do ciebie
416 3  |               chęcią bieży. To mówiąc z rospostrzonemi rękoma, jakoby
417 3  |               brata rodzonego jednemu z onych murzyńskich rotmistrzów),
418 3  |          ranny, kto zdrowy, wszytcy i z batą przyszli w nieprzyjacielskie
419 3  |     powinowatego, o brata swego, iż o z więzienia wyprawił. Sam
420 3  |            jako mu pan Bóg dał wyniść z niewolej, a iż nazajutrz
421 3  |               a iż nazajutrz miał sie z nią widzieć. Białagłowa
422 3  |          widzieć. Białagłowa cnotliwa z wielkiej a niespodziewanej
423 3  |               jeśli też ta nie umarła z wielkiego frasunku, widząc,
424 3  |              bo ona ich radość, którą z wyswobodzenia mieli, w smętek
425 3  |             uczyniły. Trojanie widząc z daleka ogień, każdy, jako
426 3  |            zrobiły, i pobratawszy sie z nimi, mieszkali społem na
427 3  |        przywiódł rzecz ktemu, iż było z obu stron wiele krwie rozlania,
428 3  |         zacząć miała, gdzie już każdy z dobytym mieczem był gotów
429 3  |          niewolnice wyrwały były Rzym z wielkiego (które ze zdrady
430 3  |     Mieszczanie chijscy jednego czasu z żonami i z dziećmi prze
431 3  |              jednego czasu z żonami i z dziećmi prze pewny występ,
432 3  |      roskazaniem bożków swoich wyniść z miasta, a patryą swoje pożegnać
433 3  |               w żupicy, żadnej rzeczy z sobą nie biorąc, z miasta
434 3  |             rzeczy z sobą nie biorąc, z miasta wyciągnąć było wolno.
435 3  |           kiedy czas przyszedł wyścia z miasta, zbrojno sie pokazali,
436 3  |            już jako tako jedno rychło z miasta wyszli. I tak mężczyzna
437 3  |              którybykolwiek niewolnik z miasta do niego uciekł,
438 3  |           wszytki pospołu s sługami i z niewolniki (bo i ci tym
439 3  |              białegłowy przeciwko nim z miasta wyszły, i poczęły
440 3  |          miasta wyszły, i poczęły tak z gniewem do nich mówić: A
441 3  |                a chcesz wywołać wilka z lasa, bo jako sie imę, musisz
442 3  |            Vestae służyły, samy sie i z dziatkami małemi pozabijały.
443 3  |            białychgłów zacnych sprawy z męskiemi sztychować, inaczej
444 3  |                światu gorzej, abowiem z rospustności białychgłów
445 3  |               sie jej chce, pewnie to z namysłu nie przydzie, ale
446 3  |               sobie, gdyż świat niema z nich inego pożytku, jedno
447 3  |          nieuczciwości, ale ją cało i z wielkiemi dary a upominki
448 3  |             jego na urzędzie, chwalił z wielka nader chęcią przed
449 3  |           świecie barzo wiele, którzy z umysłu, a z dobrej wolej
450 3  |             wiele, którzy z umysłu, a z dobrej wolej chciwość w
451 3  |         chciwość w sobie tłumili, nie z musu, ani przed sromem,
452 3  |              o tym mówić, jako wielki z białychgłów pożytek nad
453 3  |               językiem, i chłubią sie z mięsa, ano i połówki nie
454 3  |              zwłaszcza, jeśli jeszcze z zacnej białcjgłowy srogie
455 3  |           czas, ze takowi nie uchodzą z tych razów, ale cóż po tym,
456 3  |            złupić poczciwą białągłowę z dobrej sławy, a wziąć jej
457 3  |             najwierniejszą rodzoną ni z czym nie kryła, ale i każdy
458 3  |             chyba jeśli mu sie czasem z okna widzieć dała, abo iż
459 3  |           przeklętym zwyczajem, który z łakomstwa urósł) dać wolał.
460 3  |        sprzeciwić sie nie śmiała, ale z ustawicznego a s ciężkiego
461 3  |               rozmowie bywając (gdzie z jednej strony przyrodzona
462 3  |        przyrodzona a wielka chciwość, z drugiej prośba, łzy tego,
463 3  |       przewieść nic niemógł. Za tym i z gniewu widząc być prożne
464 3  |            być prożne swe staranie, i z bojaźni, by jako przyjaciele
465 3  |              świętej onej białejgłowy z jaskinie wyjęto i z wielką
466 3  |       białejgłowy z jaskinie wyjęto i z wielką uczciwością do Rzymu
467 3  |          muzyki, lamentliwych piosnek z roskazania onego, który
468 3  |               pilnuje, zabiega, ulata z naszczyrbieniem zdrowia
469 3  |             naszczyrbieniem zdrowia i z niebespieczeństwem żywota;
470 3  |           Abowiem kto lepiej frasunki z głowy wybić mężczyźnie,
471 3  |     zapaliwszy sie wsiadł na koń swoj z więtszym sercem, niż w śmiertelnym
472 3  |          patrzała nań panna, abo pani z muru, która przeważne męstwo,
473 3  |      królestwo Granatskie wyjęte jest z murzyńskich ręku, abowiem
474 3  |            przez ten czas, ktokolwiek z rycerstwa miłował, był pilen
475 3  |              przed nim tuż potkał sie z oną niepodobną śmiałością,
476 3  |            której mu miłość dodawała, z oną spodziwną chęcią, aby
477 3  |               sie tego na każdy dzień z mądrych głów rodzi, tyleśmy
478 3  |    najczęściej i najradniej mężczyzna z białągłową mówi, zwłaszcza,
479 3  |         jeśliby sie kto w swej rzeczy z bliska przymawiał, jako
480 3  |         cokolwiek na nie w tej mierze z nieszczęścia przydzie, skromnie
481 3  |           Dworzaninowi (jako to każdy z w. m. zna) żadną miara nie
482 3  |               lecz to pewnie wiem, iż z dusze jedne wdowę miłuję,
483 3  |               ważą, iż ta niepochodzi z inąd, jedno z uprzejmego
484 3  |             niepochodzi z inąd, jedno z uprzejmego serca, bo wielkiej
485 3  |              swojej równi, kiedyby go z dusze miłować niemiała.
486 3  |          zowiemy, przystoi, aby każdy z nas myśli swe wszytki i
487 3  |             czasów używała, niżeś się z miłością odkrył. I tak cos
488 3  |       zwłaszcza, kiedy sie więc wzrok z wzrokiem często styka, bo
489 3  |               nie wadzi, nie kryć sie z miłością, bo ludzie wiedząc
490 3  |             chciał mieć po niej, iżby z nikim nie mówiła, ani w
491 3  |            jako nieprzyjaciel główny, z waśni sieje, chociaż będzie
492 3  |             podaj mu rękę, a wyrwi go z niebespieczeństwa; ale,
493 3  |              owo do panny przyszedszy z rejestru słówko stawia,
494 3  |         potrefi, który towarzysza, co z nim na jednym mieścił miłuje,
495 3  |              nim pospołu, pani, będąc z odjechania Jego barzo teskliwą,
496 3  |              aby pomniąc na to, iż ją z dusze miłuje, nigdy chęci
497 3  |              ustąpił w tym wykupieniu z gospody, bo człowiek, kiedy
498 3  |              ktemu głupstwo zmieszane z okrucieńswem; bo one starają
499 3  |            chytrością swoją, iż każdy z ich sług ma za to, że on
500 3  |           panie Bojanowski, żeś w. m. z białemigłowami chciał wstąpić