Ksiega

 1 2|       Lubelskiego prosił, iżby tę wszytkę rzecz odłożył do jutra,
 2 2|          słowa, obyczaje i sprawę wszytkę tego, o kim mówi, iżby ci,
 3 2|        szalony s koszem i zamącił wszytkę, iżem jej w gębę niemógł
 4 2|          stało, powiedzą mu rzecz wszytkę zmyśloną, a chłopiec jego
 5 2|          nocleg w nocy otoczywszy wszytke izbę, gdzie fraucymer miał
 6 2|       dnia królowi ten co wygrał, wszytkę rzecz powiedział. Nazajutrz
 7 2|         osobny w tej nauce, i one wszytkę o garcach historyą wypowiedział.
 8 2|        sie pozno, nielza jedno tę wszytkę rzecz do jutra odłożyć.
 9 2|           dostojność ich i ozdobę wszytkę na szrot puścił, bom ja
10 3|        mógł nad nieborakiem przez wszytkę drogę, a przypłynąwszy do
11 3|         nakoniec serce swe i myśl wszytkę kniemu obróciła, czego nietelko
12 3| poprawdzie, iż kto prawie miłuje, wszytkę swą myśl, wszytkę siłę i
13 3|         miłuje, wszytkę swą myśl, wszytkę siłę i staranie na to obraca,
14 3|           pokazować, dopiero wolą wszytkę wypełnić, i to, co roskaże,
15 4|        samej władzej a mocy, więc wszytkę swą myśl i staranie na to
16 4|      wydwarzanych nasadza, oracyą wszytkę od Adama ją począwszy rozwlecze,
17 4|     niechaj sie rozmiłuje, do tej wszytkę myśl i serce niechaj przyłoży,