Ksiega

 1 1|         sercza barzo nie miało. Toć to jest ono niedbanie, ona
 2 2|      jego każdemu miło słuchać. Toć to zabawy są ludzi szedziwych,
 3 2|      miedzy któremi żyć będzie. Toć ja więcej dać na rozum nie
 4 2|     czci swojej być ją rozumie. Toć taka gruntowna łaska wziętym
 5 2|       tym, co jest wnątrz, i na toć owo u nas rzeczone: Jako
 6 2|         a jeśli jest oszukanie, toć też i owo jest oszukanie,
 7 2|     przyjął duellum za ojca. Ba toć - prawi - uczynię, ale żeby
 8 2|    powiedział pan Bojanowski: I toć była nie najgorsza, którą
 9 2|        jakoby był barzo hojnym. Toć to - prawi - szczyra swoboda,
10 2|      trefiać, niż przez gębę, a toć ja mężatek nie miłuję, a
11 3|      powiedział pan Bojanowski: Toć sie te sławne dzieje w ten
12 3|      swoboda. Owa miłość cnoty, toć ta jest najtwardszy munsztuk
13 3| białegłowy obłożone serca mają. Toć sobie pospolicie ludzie
14 3|         mniemanie nie przyszła.~Toć są te rzeczy, któremi prędko
15 4|      mocy Aleksandra wielkiego. Toć ja te rzeczy, panie Wapowski,
16 4|       jest pożądanie piękności, toć bez pochyby miłość na myśli,
17 4| przeklęte żądze mężczyznskie. I toć sie podobno trefić może,