Ksiega

 1 1|              darom: uczciwości, miary, dobroci, wstydu, świętobliwości,
 2 2|              białągłowę z obyczajów, z dobroci, s cnoty, nakoniec i s cudności,
 3 3|            małżeńskiej, trzeba wstydu, dobroci, baczenia, porządku, umiejętności,
 4 3|         dobrego czynią, że im to nie z dobroci, ale z bojażni pochodzi.
 5 4| szczodrobliwości, z wielkiego serca, z dobroci, i z inych cnót, które należą
 6 4|               zda, panie Wapowski, aby dobroci, powścięgliwości i inych
 7 4|           wielekroć człowiek kwitnąć w dobroci nie może, ani dać s siebie
 8 4|                naśladowali pana Boga w dobroci i w mądrości, dzieląc miedzy
 9 4|      przystosują. Toż jest wielki znak dobroci pańskiej, kiedy poddani
10 4|                na świecie, a wszytka z dobroci boskiej płynie, jedna rzeczy
11 4|              poda, a piękność, promień dobroci Bożej, pokalać umyśli, mając
12 4|            jakoby miała być promieniem dobroci bożej, a ktemu zawdy dobra,
13 4|               a jest nie oddzielona od dobroci, jako gorącość od ognia.
14 4|                jest a piątno wnętrznej dobroci, jako piękny kwiat na drzewie
15 4|          powiedział, nie oddzielona od dobroci, zwłaszcza w człowieczym
16 4|            jest piękność od najwyższej dobroci nie oddzielona, która swą
17 4|               tę, która s piękności, z dobroci, z mądrości boskiej sie