Ksiega

 1 1|    odnosząc za poczciwe sprawy sławę i pochwałę, nie szedł milczkiem
 2 1|       M. cześć, a naród polski sławę u postronnych miał ludzi,
 3 1|        mieli jednak indziej tę sławę, jakoby mieli być zawołanemi
 4 1|        A tak iż Włoszy mają tę sławę, jakoby byli dobrymi jezdcy,
 5 2|      gdy jej kto nie zasłużył, sławę, tak też zasię nie przystoi
 6 2|        puścić mu przed sobą te sławę, gdy ludzie umieją więc
 7 2|        który fałesznie miał tę sławę. jakoby był barzo hojnym.
 8 2|        jest jeden, który ma tę sławę, jakoby miał zawdy poczciwości
 9 3|      przyprawi sie o nietrefną sławę. Ale iż każdemu temu człowiekowi,
10 3| wziąwszy, zdrowie swe wcale, a sławę w nie najgorszym punkcie
11 3|      swą poczciwej białejgłowy sławę maże; na koniec, ponieważ
12 3|        jako ten rycerz więtszą sławę odnosi, który sztukę tylko
13 3|       Dersniaku, masz w. m. tę sławę, jakobyś na wielu miejscach
14 3|    czym i białagłowa sie o złą sławę przyprawi, i ów tego dozna,
15 4|       do potomnych ludzi w złą sławę. I Platonowi do tego, że
16 4|       takież i one sarnę o złą sławę przyprawić miał, też i tego