Ksiega

501 3  |        Bojanowski więcej przeciwko im z waśni mówił, niż aby sie
502 3  |           żałujesz, że ta Dworna pani z gruba przez mię wymalowana
503 3  |           teraz m. m. mówisz, rychlej z zazdrości pochodzi, aby
504 3  |             znieść mógł czyjego teraz z rzeczą rospostrzenia.~Do
505 3  |           wszytko dzisiejsze wynidzie z głowy, iż uszy nasze to,
506 4  |            ten, kto lży a gani, im to z więtszą furyą czyni, tym
507 4  |               dobiegają, trzecie hnet z miesca, iż ani pożądanego
508 4  |           roschodzić, abyś w. m. dziś z rzeczą swoją odprawić sie
509 4  |              powiem, czym bych siebie z grzechu zazdrości oczyścił,
510 4  |             sie dla miłości, a zabawy z białemigłowami dzieją, niechaj
511 4  | sprawiedliwości, ze szczodrobliwości, z wielkiego serca, z dobroci,
512 4  |  szczodrobliwości, z wielkiego serca, z dobroci, i z inych cnót,
513 4  |         wielkiego serca, z dobroci, i z inych cnót, które należą
514 4  |             wiele zelżywości i szkody z niecierpliwości, z łakomstwa,
515 4  |             szkody z niecierpliwości, z łakomstwa, z nikczemności,
516 4  |         niecierpliwości, z łakomstwa, z nikczemności, z nadętości,
517 4  |            łakomstwa, z nikczemności, z nadętości, i z inycli szkaradych
518 4  |          nikczemności, z nadętości, i z inycli szkaradych przywar
519 4  |               iż dank a chwała, która z dobrze czynienia roście,
520 4  |       szczęście skazić mogło. Abowiem z wiela błędów, które dzisiejszych
521 4  |               rzeczy przypominali, bo z nieprzyjaciół nic pobudzi
522 4  |           wolej, a też, jeśliby który z nieprzyjaciół miał chęć
523 4  |       pochlebcę; a chcąc mieć pożytek z onego wielkiego s panem
524 4  |            całej władzej a doskonałej z opanowaniem możności, jeśliby
525 4  |               sie obalić i klesnąć, a z jednego błędu w niezliczone
526 4  |         głupstwo, stowarzyszywszy sie z onym fałszywym mnimaniem,
527 4  |          władza, którą mają, rosła im z rozumu a z umiejętności,
528 4  |             mają, rosła im z rozumu a z umiejętności, przywodzi
529 4  |          śpiewać abo tańcować miał. A z nieumiejętności sprawowania
530 4  |                Ale by dziś do którego z naszych panów przyszedł
531 4  |         Hetmany, których contrefet to z marmoru, to z miedzi, a
532 4  |            contrefet to z marmoru, to z miedzi, a czasem i ze złota
533 4  |              i Wulkanowi on pospołu i z ogniem dowcip, którym ludzie
534 4  |             najadali, posłał na świat z nieba Merkuryusza, aby niósł
535 4  |         swobodzie, przedsię sie zasię z lasa, z własnego domu, do
536 4  |            przedsię sie zasię z lasa, z własnego domu, do pięści,
537 4  |            Tym tedy sposobem w każdym z nas są przyrodzone cnoty,
538 4  |        wypolerował jego rozum, a zjął z umysłu tak jako z oczu bielmo,
539 4  |              a zjął z umysłu tak jako z oczu bielmo, zasłonę głupstwa
540 4  |              pozwolić w. m. miał, aby z głupstwa a z niewiadomości
541 4  |                miał, aby z głupstwa a z niewiadomości wszytki grzechy
542 4  |             ani żadnej inej rady, aby z niebespieczeństwa onego
543 4  |              dopuszczają sie grzechów z jakimeś sumnieniem a wahaniem
544 4  |       przyczyść niepowścięgliwym, aby z niewiadomości grzeszyli.~
545 4  |              to affekt s ciała, a nie z dusze pochodząc, jeśli jest
546 4  |            ciało jego zgodzi sie więc z umysłem, iż zarazem by w
547 4  |               żądzej, o czym, iż wolę z w. m. niż s panem Kostką
548 4  |              ta, która s chciwością a z afektem o płatne nie czyniąc
549 4  |             zwycięstwo nie pochodziło z zajęczego serca przeciwnej
550 4  |               aby miara affekty nasze z umysłu wygubić, a do końca
551 4  |           temu, com ja powiedział, iż z mierności wiele inych dobrych
552 4  |            ludzkiego dobra, panna ona z nieba, wszytkich inych cnot
553 4  |             własną, a to ma pochodzić z miłości i stąd też, aby
554 4  |               na dobre, jako ów sznur z wagą, co go murarze używają,
555 4  |              to być inaczej, jedno iż z obyczajów jego wszytcy poddani
556 4  |        słuszność (iż tak mam rzec), a z baczeniem przystojeństwo,
557 4  |       niepowścięgliwi, którzy, iż ich z jednej strony przyciska
558 4  |            głupstwo a nieumiejętność, z drugiej zasię strony frasunek
559 4  |            Aristodemus na imię, który z własnego łoża uczynił był
560 4  |          musiał chodzić, a tam spólne z białągłową swoją miewał
561 4  |            urząd złe łudzi karał, nie z nienawiści, jedno żeby złemi
562 4  |          cnotliwemi, nie surowie jako z niewolniki, ale gładce a
563 4  |           łaskawie, jako dobry ojciec z dobremi syny obchodzić sie
564 4  |             śmiałości, która śmiałość z wielkiego serca pochodząc,
565 4  |              przyrodzenie wytrwać nie z zamarszczoną twarzą wszytki
566 4  |            Maciejowski: Niebądź w. m. z tym drog, co w, m. nic nie
567 4  |       chciałbych, aby sobie pan obrał z pośrodka zacniejszej ślachty
568 4  |               mówię. Otóż s pana jako z głowy, a s ślachty i s pospólstwa
569 4  |      przeciwnym szczęściu słuszniej i z lepszym ufaniem o łaskę
570 4  |             fortunę cnotliwym, aby je z niebespieczeństwa wyrwała,
571 4  |               widział, iż pan sam nic z niego nie występuje, i owszem
572 4  |              niekiedy roście, częścią z nienawiści a gniewu prze
573 4  |  nieprzyjaciel gwałtowny, któryby sie z wielkim wojskiem na nie
574 4  |             przykra, jedno pomieszana z wdzięczną ludzkością, przystojną
575 4  |           który to człowiek uczyniony z góry miał w lewej ręce trzymać
576 4  |          którego wszytki rzeki, które z onej góry płyną, zbiegać
577 4  |   dzisiejszych królów, a czego by oni z więtszą sławą, czcią i pożytkiem
578 4  |             tysięcy Turków, Saracenów z błędu a s ciemności Mahometowej,
579 4  |      powiedział, kiedy wygnanym będąc z Aten, u króla perskiego
580 4  |         którzy, kiedy rozdawają, tedy z jakąś nie ochotą, skąd znać,
581 4  |               są w pośrodku położone, z obudwu stron około siebie
582 4  |              nie umie, łatwie w którą z nich wpadnie. Abowiem jako
583 4  |               rozumiano, wchodzi więc z rzeczą swą w dziwne labirynty,
584 4  |           mógł. A daleko więcej złego z wiary, niż z niedowiarstwa
585 4  |             więcej złego z wiary, niż z niedowiarstwa pańskiego
586 4  |           przymioty Król, abo Książę, z jakiemi go w. m. mieć chcesz.
587 4  |           tego szczęścia na świat, iż z dzisiejszych dobrych królów
588 4  |            leciech od pana, acz i tam z wielką trudnością, bo gdzie
589 4  |              tak wysoko wyniósł, iżby z Dworzaninem dostojnością
590 4  |                jako być ma, ktemu, iż z wirzchu nic nie przekazi,
591 4  |               Bóg takiego kresu, iżby z jednego na drugi występek
592 4  |             występek być nie mógł, bo z dziesiętnika bywa rotmistrz,
593 4  |           książę, s księdza biskup, a z ucznia mistrz, i tak za
594 4  |             rosproszone zgromadzić, a z bydląt Indzie podziałać,
595 4  |               znają to jaśnie, że oni z gruntu, aż do najmniejszej
596 4  |      miłowałby snadź takim kształtem, z jakiego nie telko przymówki
597 4  |              jemu będzie, jeśli która z onych s przodku wyczczonych.
598 4  |              abych sie był od którego z w. m. czego w tej mierze
599 4  |              trzeba abych sie troszkę z rzeczą rozwiódł, iżbym objaśnił
600 4  |            jest na świecie, a wszytka z dobroci boskiej płynie,
601 4  |        abowiem ona bujność, która sie z młodej a gorącej krwie rodzi,
602 4  |               prawdy, musi wszytkiego z rąk od smysłów patrząc,
603 4  |             jest, co mnimam, iż każdy z w. m. na oko widzi, obaczcież
604 4  |               w sobie są dobre. I tak z wiela gorzkiego odnoszą
605 4  |             przestawać mamy, iżby nam z niczym harde być niemogły.~
606 4  |               rzekł pan Dersniak: Nie z drogi podobno, miłościwy
607 4  |        białychgłów cudnych rosły, abo z ich zapamiętania wstydu,
608 4  |            Nie życzyłbym tego żadnemu z w. miłości, aby który o
609 4  |           macie to w. m. wiedzieć, iż z Boga piękność sie rodzi,
610 4  |               chorągiew, co ją wytkną z wieże po wzięciu miasta,
611 4  |       towarzystwem, które ma piękność z dobrocią. Ale wiecie w.
612 4  |             jaśnie pokazał, że starzy z więtszą pociechą niż młodzi
613 4  |             zaprawione, bo ktokolwiek z ludzi na to więc patrzy,
614 4  |               imie sie onemu obrazowi z lubością przypatrować, i
615 4  |            doskonałości, im sie mniej z widomemi rzeczami wiąże;
616 4  |        rzeczami wiąże; a kiedy nie ma z niczym spółki, jedno sama
617 4  |                czego dworzanin używie z wielką swą uciechą, bo wnet
618 4  |            głowic tak bez ciała, jako z nieba od Boga pochodzi.
619 4  |         wydało, jako to więc drugiemu z wielką prac a ciężkością
620 4  |             owa, którą miewa człowiek z odjechania od miłej od swej,
621 4  |              miłością piękności Bożej z Anioły sie zbraci, a nietelko
622 4  |            płomień nad ten, który sie z widzenia najwyższej piękności
623 4  |           prac ziemskich. Tu wytchnie z nędz, w których opływa człowieczy
624 4  |      niebieską tę, która s piękności, z dobroci, z mądrości boskiej
625 4  |               s piękności, z dobroci, z mądrości boskiej sie wznieca,
626 4  |            światłość ożywiającą daje; z niesprzyjaźliwych sobie
627 4  |          sobie rzeczy sprzyjaźliwe, a z niepodobnych do siebie podobne