Ksiega

 1 1|       trzymasz; te dwie mowie są i piękne i obfite, i dawne, a pisano
 2 1|              każdy go zrozumie, bo piękne słów usadzenie łatwie pojąć.
 3 1|         stąd, iż gwałtem chczą być piękne, a to nic inego nie jest,
 4 1|            białągłowę barzo zdobią piękne zęby, bo iż nie są tak na
 5 2|     drugiemu) miły bracie, jako ma piękne oko, i jako je dobrze otwiera,
 6 3|            co najwiętsza, iż nader piękne były; to jeden. A Scipio
 7 4|      sprawiedliwości, w swobodzie, piękne porównanie, a w niektórych
 8 4|           co żadne, to i złe, a co piękne, to i dobre. A mógłby to
 9 4|   poczynamy, mówiąc: piękny dzień, piękne niebo, piękna ziemia, piękna
10 4|           piękna łąka, piękny sad, piękne drzewo, piękne miasto, piękny
11 4|         piękny sad, piękne drzewo, piękne miasto, piękny kościół,
12 4|         piękny dom, piękny poczet, piękne wojsko i dalej. Owa sie
13 4|        same zasię proszą. Otóż, iż piękne białegłowy zawdy na sie
14 4|          ocz nie prosi, zawdy tedy piękne odmawiać zwykły, i za tym
15 4| ślachetność dusze onej, która, tak piękne ciało sprawuje. To tym jako
16 4|      czynić mogła. Siejąc tedy tak piękne ziarno, wznidze nadobne