Ksiega

 1 1|       być dobrym jezdcem, musi koń znać, wieść gi pięknie,
 2 1|   Franciej jest, grać piłę, na koń skakać, chciałbym, aby moj
 3 1|         sam sobą z lekka, jako koń stąpi, chyba, a siedzi bespiecznie
 4 2|       jego zawołanie. A przeto koń aby był piękny i dobry,
 5 2|     królem Lodwikiem, aż go za koń było wysadzono. Owa sie
 6 2|  zbroje na sie kłaść, kiedy na koń wsieść żadnym obyczajem
 7 2| namówili, że wsiadł zbrojno na koń, a gdy już na placu stanął,
 8 2|      biegu pożył, a potym, gdy koń s nim przeskoczył szranki,
 9 2|       takież Wenet wsiadszy na koń, a trzymając go barzo na
10 2|         bodł gi, żeby szedł, a koń s nim wspak, aż ku domowi
11 2|       panie Bojanowski: jeślić koń ma tę cnotę w sobie, dziwuję
12 2|       czym na ten czas będę, i koń, na którym mię zastanie.
13 3|    tanie, mosiądzu do rzędu na koń, do ostrog, do strzemion
14 3|       mężczyna który; ktemu na koń ochotnie wsieść, dobrze
15 3|       zapaliwszy sie wsiadł na koń swoj z więtszym sercem,
16 4|      skakania, lecz chcą, żeby koń w ten czas to czynił, kiedy