Ksiega

 1 1|   Bojanowskiego proszę, aby toż uczynili. Tu hnet ozwał sie pan Wapowski
 2 1| nieślachciców, którzy cnotą swą uczynili zacne potomstwo swoje. A
 3 1|  łacinnicy to słowo philozophia uczynili je swoim, a nie chcieli
 4 1|       inym narodzie, tożby byli uczynili, a prze to obfitość tę ludzie
 5 1|      było jeszcze państwo i nic uczynili go byli jeszcze Rzymianie
 6 2|  długiej rozmowie tak naleźli i uczynili; obiecali mu pod przysięga
 7 2|         nieśpiąc dnia czekać. I uczynili tak, porąbili hnet dwie
 8 2|        dworzanie króla starego, uczynili sobie, co oto tak było.
 9 2|         flus, zgoła taki trzask uczynili, iż sie ów ocknąć musiał,
10 2|       tego, iżeśmy my mężczyźni uczynili to prawo sami sobie, że
11 3|       ale i ciału Alexandrowemu uczynili zacny pogrzeb. Wielkie baczenie
12 3|        tak ze dwu narodów jeden uczynili. Za którą zgodą siła możności
13 3|       ganiebną a sromotną ugodę uczynili, powiedając, jako dobrej
14 3|   wczora powiedziało, mądrze to uczynili ludzie, iż dozwolili białymgłowam
15 4|       ciału swemu wczas wszytek uczynili, tak są rozni od cnotliwych,