Ksiega

 1 1|  który to naprzód wywrze, niż samemu być początkiem; abowiem
 2 1|    człowieka, któremum sie ja samemu na świecie wszelakim obyczajem
 3 1|       inaczej, ale też i mnie samemu raz tak, drugi raz inaczej
 4 1|       w szrankach, iż jeśliby samemu kiedy do tego przyszło,
 5 1| wszyscy ludzie patrzyć i jemu samemu życzyć będą; a to jako rzecz
 6 2|       sie prawda znać i w. m. samemu, i co nas tu jest, trefowało
 7 2|        abowiem temu sie jedno samemu śmiejemy, co ma w sobie
 8 2|      doma nie było, a ty mnie samemu teraz wierzyć niechcesz?~
 9 2|       dać to nieprzyjacielowi samemu, co on tobie ujmuje, jako
10 3|     co pasowano, i czemu temu samemu złota na palec, na szyję,
11 3|    który to powieda, co jemuż samemu szkodzić ma, jako ja często
12 3|  sprosność (za którą sie jemu samemu było podobniej, jeśli miał
13 3| powiedzieć, snadź sie i w. m. samemu i to i owo nie raz przydało
14 4|     kto ją ma w sobie, i jemu samemu i drugim siła dobrego przynosi;
15 4|      wizytko przełożyć i jemu samemu, puściwszy wodze, wszylko