Ksiega

 1 1|     obojga doświadszył, bo raz pomnie, iż sie była panna, którejcm
 2 1|        o mnie. Drugi raz zasię pomnię, żem ją był rozgniewał swoim
 3 1|      rzekł tak pan Bojanowski: Pomnię, panie Kryski, żeś w. m.
 4 1|      tego przeźrzeć raczył, bo pomnie jakoś nam w. m. wolnego
 5 1|    Kostka począł: Jeśli dobrze pomnie, panie Kryski, zda mi sie,
 6 1|       nie prawie doskonały, (i pomnie ja, kiedy u dworu takiego
 7 1|        uczonym, a jeśli dobrze pomnię, widzi mi sie, żem gdzieś
 8 2|   cudzemu zdaniu, niźli swemu; pomnię ja niedawno, kiedy tu na
 9 2| powiodą, około dostatku, bo ja pomnie jednego, który po trzydzieści
10 2|   Wolski Miecznik z drugim nic pomnie kim barzo małym, i rzecze:
11 2|       przysięgam, niewiem, ani pomnie, abym co namniej przeciwko
12 2|     pan: Ja tego kęs jeden nie pomnie, ani czuję, aby mie bolało.
13 3|         Rzekł tu pan Dersniak: Pomnię i ja, żem czytał jedne oracyą,
14 4|     powiedział pan Bojanowski: Pomnie, iż ci panowie, wyliczając
15 4|     pan Wapowski: Jeśli dobrze pomnię, powiedziałeś w. m., iż