Ksiega

 1 1|       wrodzonej cnocie swej, ku rozumowi, ku czujności, ku sprawie,
 2 1|         będzie wolał, żeby jego rozumowi przyganiouo, niż aby go
 3 1|        sie to zda być przeciwko rozumowi, chcieć, aby (jeśli tego
 4 2|      ufa swej głowie, niż onego rozumowi, kogo słusznie słuchać miał.
 5 2|      tam tych fraszek przeciwko rozumowi tak wiele, żeby ich na wołowej
 6 3|       gdzie nie jest co przeciw rozumowi, niż w. m. Więc ani ja tego
 7 4|       co jako by było przeciwko rozumowi, każdy to snadnie obaczyć
 8 4| pochodząc, jeśli jest posłuszny rozumowi, stawa sie cnotą, a zasię,
 9 4|     walczy, a podaje zwycięstwo rozumowi, jest daleko doskonalsza,
10 4|   uspakaja, buntowniki karze, a rozumowi zwierzchność a władzą dawa,
11 4|      żadnego uczuć, we wszytkim rozumowi posłuszną sie stanie, kniemu
12 4|        ma ten urząd, przywodzić rozumowi pod posłuszeństwo to, co
13 4|      daje smysłom siły, ile jej rozumowi odejmuje. A za tym łatwiuchno
14 4|         wszy tka jest przeciwna rozumowi i stają sie tacy niegodnemi,