Ksiega

 1 1|             syny, mając s tego wielką roskosz, iż kto lata swe najlepsze
 2 1|             tak niepomierną przynosić roskosz, jakiej nikt snadź wypowiedziećby
 3 2|           Aczkolwiek i źwirzęta czują roskosz z muzyki. Takowa tedy roskosz
 4 2|         roskosz z muzyki. Takowa tedy roskosz s samego słuchania muzyki
 5 2|               opuści; na biesiadę, na roskosz chciwy; nieprzyjaciel wnet
 6 3|             już to będzie jego wielka roskosz, na wszytek świat ono rozwołać.
 7 4| powścięgliwego chce udać, i ma s tego roskosz, gdy tak o nim ludzie rozumieją,
 8 4|            tego, iż więcej sobie ważą roskosz terazniejszą, którą czują,
 9 4|               pan Wapowski: Prawdziwa roskosz jest zawdy dobra, a prawdziwy
10 4|          omylają sie, biorąc fałszywą roskosz za prawdziwą, a prawdziwą
11 4|              s czego Dworzanin wielką roskosz i uciechę poczuje, wspomniawszy
12 4|              roskoszy, równie to taka roskosz będzie, jako kiedy sie więc
13 4|           swojej sprośnej miłości iną roskosz czują, chyba tę, którą ine
14 4|               niewymówioną pociechę i roskosz. Przeto, aby Dworzanin od