Ksiega

501 4  |             rozum, ktemu cnota muszą go do wszytkiego wieść, i w nim
502 4  |                nań przychodzą. Otóż gdy do złej wolej więtsza jeszcze
503 4  |          wyszedł na rynek, abo na ucztę do kogo, abo na jakie miesce
504 4  |           któremi Dworzanin może przyść do łaski pańskiej, której laski (
505 4  |               czegobyś w. m. pana tego, do którego byś teraz przystał,
506 4  |                 kęs jeden ważyć będzie. Do tej mężności stałość przysłuży,
507 4  |            wieść miał, chociaż bych już do tego więcej nie przyłożył,
508 4  |              hnet od dziecinnych lat aż do męskich, aby wzrost był
509 4  |             swobodzie, aby w lekką cenę do nich nie przyszedł, za czym
510 4  |                 w prawej okrutny kubek, do którego wszytki rzeki, które
511 4  |             bohatyrowie ustawicznie, aż do wykorzenienia ich walczyli,
512 4  |               podbił; naprzód przyniósł do nich dobre obyczaje, a ze
513 4  |                wojną zwyciężył, niż ci, do których jego proporzec nie
514 4  |                 chowali, jako przystoi, do śmierci. I wiele tych rzeczy
515 4  |            teraz stare Monarchy, podźmy do dzisiejszych królów, a czego
516 4  |             jako Themistocles w on czas do swoich powiedział, kiedy
517 4  |                mieli. Wracając sie tedy do pirwszego, tak powiedam,
518 4  |               rzeczy, któreś w. m. panu do czynienia naznaczył, nie
519 4  |               tai, ale zwoływa sąsiadów do tego, aby wszytek świat
520 4  |               jako owi strzelcy, którzy do dzikiego męża strzelając
521 4  |        przychodzą więc w tak lekką cenę do ludzi, iż ich sobie za nic
522 4  |              miary, przychodzą w ohyzdę do wszytkiego świata. Jeszcze
523 4  |          takiego człowieka, któryby sie do wszytkiego zgodzić i w każdą
524 4  |          niedostatnie ludzie zapomagać.~Do tego jeszcze przyłożę koszt
525 4  |   białychgłowach słówka więcej, ale sie do swego pana wrócę.~Powiedział
526 4  |          ustąpię, aby oni rzecz zaczętą do końca prowadzili.~Tu pan
527 4  |               Nie widzi mi sie, aby już do tego teraz czas był, a też
528 4  |        przeszedszy s nim przez on kres, do którego Dworna pani dojść
529 4  |                na sobie, iż jest wodzem do cnot panu swemu, już mu
530 4  |                nie dopuściła. Ale kiedy do dobrego gruntu dobry gospodarz
531 4  |          Dworzanin będzie u pana wodzem do cnoty, przedsię sie to niema
532 4  |            podobieństwo, iż przyszedszy do lat, które rozsądek ludzki
533 4  |            rzeczy swojej, którą uczynił do Achilla, przypomina mu tak.
534 4  |                to, jako przyszedł w dom do Peleusa). Tak wielkim -
535 4  |              prawdę bez przymieszywania do niej dworstwa, które prawdę,
536 4  |                 ale owszem przywiódł go do potomnych ludzi w złą sławę.
537 4  |                w złą sławę. I Platonowi do tego, że wprawił Dyona syrakuskiego
538 4  |              Dyonizyusa tyrana, a Plato do Sycyliej przyjechawszy nalazł
539 4  |            pisaną księgę, która barziej do końca pomazania, niż poprawy
540 4  |             jaśnie, że oni z gruntu, aż do najmniejszej rzeczy wszytko
541 4  |         wszytkiego, czego młodzi ludzie do miłości ze czcią swą używają,
542 4  |                 przyszedłby wpośmiech i do pacholąt nakoniec, a białegłowy,
543 4  |                 mądrym, nie piął by sie do tych rzeczy, które samym
544 4  |                 inych smysłów wszytkich do użycia cudności nie potrzebuje.~
545 4  |                  Abowiem od początku aż do końca w takowej miłości
546 4  |               wszelaką godnością. A gdy do lat przydzie, iż to wszytko
547 4  |        prawdziwej miłości. Ale jeśliżby do lat przyszedszy chował jeszcze
548 4  |                 co kiedy uczynię tedy i do rzeczy w. m. przydę, a zatym
549 4  |             nadętość jakąś. Pódźmyż zaś do owce, do gołębia, tam szczyrą
550 4  |             jakąś. Pódźmyż zaś do owce, do gołębia, tam szczyrą a prostą
551 4  |             krąg wszytko oświeca, zimie do najniższego na niebie znaku
552 4  |                 sobie nie może.~Podźmyż do wyobrażenia naszego, bo
553 4  |            piękna wystąpi s kresu, lecz do takowej rospusty pewnie
554 4  |           miłował tak, jako drudzy, ale do lat przyszedszy, jeśli mu
555 4  |                twarzy, iż contrafet jej do serca niosą, a dusza imie
556 4  |                  ani przez zdradę wniść do serca mogły. Więc jeśli
557 4  |                 sie prawej drogi, która do nieba wiedzie, trzymał,
558 4  |                telko temi smysły, które do uznania piękności należą,
559 4  |                  którzy wszytko donoszą do rozumu; gdzie za taką pociechą
560 4  |             powiedzie, ani Dworzaninowi do tego przydzie, aby on przezprawie
561 4  |              jest jako przywiązanym być do jednej telko rzeczy) a od
562 4  |                 w jednym ciele postąpić do obaczania cudności we wszytkich
563 4  |         rzeczach, i stąd dopiero przyść do onej jedynej, istotnej,
564 4  |                  niechaj sie rozmiłuje, do tej wszytkę myśl i serce
565 4  |               doszła, jakie jest świece do słońca, ale jest prosto
566 4  |               mają, co ku widzeniu onej do nieba przyszły, nikt wypowiedzieć
567 4  |             ciemności na zad zostawując do nieba leci.~Obróćmyż tedy
568 4  |             światłości, która nam drogę do nieba pokazuje, a za tą (
569 4  |               jakiś piękności, idźmy aż do onego najwyższego gmachu,
570 4  |          sprzyjaźliwe, a z niepodobnych do siebie podobne czyni. Ona
571 4  |       contemplatiej tak obierają (czego do niebieskiej miłości potrzeba)
572 4  |                ina rzecz świętego Pawła do trzeciego nieba nie wtargnęła,
573 4  |                 czasu, bo ksiądz Biskup do wieczerzaj gotować kazał,
574 4  |        wieczerzaj gotować kazał, przeto do jutra tą władzą, którą ja
575 4  |                 zaraz powstawszy, jedni do Jego Miłości księdza Biskupa,
576 4  |                 księdza Biskupa, drudzy do ogroda na przechadzkę poszli.~