Ksiega

 1 1|                sromotą pachnie, a jako poczciwość białej głowy, która ją raz
 2 1|               chyba, gdzieby mu szło o poczciwość, abowiem mimo to, iż jest
 3 2|                mierze miał baczenie na poczciwość i powinność swoję, a użalił
 4 2|           jeżdzała s panią sąsiadą swą poczciwość jej wyrządzając. Wszytki
 5 2|             tak jednemu, jako drugiemu poczciwość miła. Przeto jeśli było
 6 3|              gdy człowiek więcej sobie poczciwość waży, niż wszytki niebespieczeństwa
 7 3|                m. jako w cale zachował poczciwość białychgłów Dariusowych,
 8 3|             fałesznie targa sie na ich poczciwość, opakując onych powściągliwe
 9 3|              poddała sie przedsię, ale poczciwość swą zachowała w cale. Co
10 3|               które wolały umrzeć, niż poczciwość naruszyć.~Rzekł tu pan Bojanowski:
11 3| nieprzyjacielskim ręku, rozumiejąc, iż poczciwość jej w cale zachowana być
12 3|                 Tak dawno mężczyźni na poczciwość ubogich białychgłów ważą.
13 3|           białychgłów ważą. A mówię na poczciwość, bo ja tak dzierżę, żeby
14 3|           czyni, aby zamku tego, gdzie poczciwość mieszka, dobył, te tak twarde