Ksiega

 1 1|  dobrze umiał, lecz iż tego zwyczaju u nas nie masz, może i on
 2 1| inych, jedno te, ktore są w zwyczaju pospolitym. Lecz gdzieby
 3 1|    który uszy czują, jest z zwyczaju, bo kiedyby nie z zwyczaju
 4 1|  zwyczaju, bo kiedyby nie z zwyczaju rósł, ale s prawdziwego
 5 1| upodobaniu ludzkim, który z zwyczaju roście, a zwyczaj dziwne
 6 1|    uczyć sie musi s ksiąg i zwyczaju. A tak ja mego Dworzanina
 7 2|  nie czynił, tedy dla onego zwyczaju, który wziąl w muzyce, nierówno
 8 2|  słaby, tedy rękę dla onego zwyczaju, iż robi młotem, duższą
 9 2|    dworzanin nic sie wdy od zwyczaju nie odstrzelał, ani inaczej
10 2|     w pół rynku hołd podług zwyczaju czynili) przed drugiemi
11 3|    A prze to, gdyż już tego zwyczaju trudno wykorzenić, chciałbych
12 4|     przychodzimy w nałog ze zwyczaju, tak, iż pirwej czynimy
13 4|     mu trzeba wodza, trzeba zwyczaju, trzeba cudzego rozumu,