Ksiega

  1 1|            nas by nie rozumiano (gdyż o Tarantelli domowej Polak
  2 1|          Polacy wiedzieć mogli (mówię o tych, którzy literas nie
  3 1|             chyba czo sie owo troszkę o kamieniu a o drewnie włożyło)
  4 1|              owo troszkę o kamieniu a o drewnie włożyło) opuścił,
  5 1|              zasię nie chciał, czo on o mniszkach, abo o mnichach
  6 1|               czo on o mniszkach, abo o mnichach mówi, bo teraz
  7 1|       przeciwko Alcibiadowi zachował, o czym Plato in convivio de
  8 1|          pennis i przywodzi to simile o dziecęcych zębach, jako
  9 1|             jest tej sprawy, którą ja o sobie daję około napisania
 10 1|            chociam ja nie był, jednak o wszytkim mam wiadomość dostateczną,
 11 1|              były godne chwały, mówię o tych rzeczach, którychem
 12 1|             Może być tam czo takiego, o czymem ja nie słychał, czo
 13 1|              M. jako i pan Kryski nic o sobie nie dzierzysz, pod
 14 1|             ten czas zwłaszcza, kiedy o ucznie, niż o mistrze trudniej.
 15 1|        zwłaszcza, kiedy o ucznie, niż o mistrze trudniej. Ale to
 16 1|       straciłem nic, i nie rozumiejąc o czym gadka, boję się, aby
 17 1|        naszych gier, jako bywają, abo o słomie, na czo dobra (jak
 18 1|             Już ja rozumiem M. panie, o takowe gry mnie nie będzie
 19 1|            sie wszytką siłą i rozumem o to starał, abym ją zgasił.
 20 1|            panie Wapowski, czoś W. M. o gniewie w miłości powiedział,
 21 1|         niedoskonałej miłości i wiary o mnie. Drugi raz zasię pomnię,
 22 1|          barzo podobała. Ale mi idaie o to, żeście sie W. M. jeszcze
 23 1|               prędka, a nierozmyślnie o rzeczy takiej, nie jest
 24 1|                bezbożny mądrym, i tak o inych. Czo chocia tak jest,
 25 1|    częściuchno pokryto siedzi, a tego o sobie nie powiadam, żebym
 26 1|             iż nie powinni starać sie o to, aby w czym przodki swe
 27 1|              abych tego nie powtarzał o czym jużem powiedział, i
 28 1|              za onym mnimaniem, ktore o nich do nas sława przyniosła,
 29 1|          życzą; a około też uznawania o czyich przymiociech abo
 30 1|             miłości, abo z nienawiści o rzeczach sądzimy. Patrzcież
 31 1|               prawym Dworzaninem. Ale o tym niechaj będzie dosyć,
 32 1|              a ustąpienie na lewo, by o włos wieczną sromotą pachnie,
 33 1|             jedno s fukiem, a wszytko o wojennych rzeczach, a jako
 34 1|            okrucieństwa, starając sie o to, żeby zawdy na czele,
 35 1|               nic godnego chwały, ale o Dworzaninie, któryby był
 36 1|               w. m. dobrze pojął, jam o chełpliwych powiedział,
 37 1|          którzy bez wstydu i baczenia o sobie powiedają, bo iście
 38 1|            pewniejsze, niż to któreby o nim s cudzych ust wyszło.
 39 1|               za cnotliwe ony sprawy, o których sobie ku chlubie
 40 1|              i za to, iż tak skromnie o sobie umie powiedać, bo
 41 1|              wodę wiedzie, ale iż, co o sobie powieda, tak barzo
 42 1|              ukąsił, a drugi powiedał o sobie, iż zwierciadła w
 43 1|        wielkim, a tym, który powiedał o komorowym ukąszeniu. Jednak
 44 1|              czego mieć za złe, kiedy o sobie wiele rozumieją, abowiem
 45 1|             to, jakoby mniej rozumiał o sobie, niż rozumie. A to
 46 1|           zapomnią sie fortele, kiedy o płatne czynić przydzie;
 47 1|                chyba, gdzieby mu szło o poczciwość, abowiem mimo
 48 1|               Dworzanin wygrał w tym, o czo sie pokusi przed wszytkimi,
 49 1|             pana troszkę zadzierzeć i o nieco spytać muszę. A w.
 50 1|               już możesz w. m. spytać o czoś chciał, ja odpuszczam
 51 1|           kiedy trzeba pana Kryskiego o czo spytać. Potym pan Lupa
 52 1|              surowość miało to odyść, o czo pan Kostka spytać chciał.
 53 1|              czojedno pocznie, ma sie o to starać, aby mu wszytko
 54 1|   podziwieniem patrzyć miło. A tak ja o tych nie mówię, gdyż to
 55 1|             naszej mocy przyść ktemu, o tych mowie, którzy telko
 56 1|             misterstwo pokryć umie, a o żadną sie rzecz barziej
 57 1|         dworzanin nie ma starać, jako o to, aby je mógł dobrze pokryć,
 58 1|              abo żartując wrzeczy nic o tańcu nie myśli, prosto
 59 1|         pokazać, iż wrzkomo nie myśli o tym, ano znać, iż nader
 60 1|           skurczy, ale ją nic wrzeczy o jeździe swej nie myśląc
 61 1|             abo nic, abo mało powieda o sobie; na drugą stronę zasię,
 62 1|               co komu przychodzi, tak o jego umiejętności ludzie
 63 1|               tak powiedział: Dzierżę o tym, iż ktoby tak mówił,
 64 1|             powiem, co mi sie widzi i o tych drugich językach. Ale
 65 1|           pismo i nauki przyszły, ale o piękność jeszcze to niechaj
 66 1|             lepiej uczyni, kto mówiąc o Polszcze, rzecze, patria
 67 1|             czemu tak podle rozumiemy o swym języku, jakoby łacińskich
 68 1|              popłyną Toż też rozumiem o pisaniu, bo jednakiej nauki
 69 1|             mówi s chęci. Lecz mówiąc o obojgu zaraz, i o mowie
 70 1|              mówiąc o obojgu zaraz, i o mowie i o pisanin, wszytko
 71 1|             obojgu zaraz, i o mowie i o pisanin, wszytko to, czo
 72 1|            zawżdy poważnie mówił, ale o rzeczach żartownych s kunsztem,
 73 1|           wyrozumieć mógł. Zasię, gdy o rzeczach wielkich mówić
 74 1|              słów powiem. Dziwnie sie o to wszytki białegłowy starają,
 75 1|               Kostka, dobrze dzierżeć o białychgłowach, i bronić
 76 1|             skąd znać, iż sie nikąska o to nie stara, aby sie cudną
 77 1|               że białagłowa mniej sie o nie stara, żeby białe były,
 78 1|           stara, żeby białe były, niż o twarz. A wdy, kiedyby sie
 79 1|              daje to znać, że nie dba o nie, ani zna tej jej cudności,
 80 1|              ktore na umyśle zawisły, o ktorym umyśle i rzeczach,
 81 1|          przystoi, starać sie barziej o jego ćwiczenie i ozdobę,
 82 1|               ćwiczenie i ozdobę, niż o to, co ciało ślachcić ma.
 83 1|              Pisało wiele philozophow o cnocie, dzieląc ją na części,
 84 1|             ją na części, i subtylnie o dostojeństwie każdej części
 85 1|         nauczy jako przyść ktemu. Ale o tym niechaj będzie dosyć.
 86 1|         gdzieby mi przyszło s takiemi o tym mowić, starałbym sie
 87 1|              tym mowić, starałbym sie o to, jakobych pokazał, iż
 88 1|         Homerowe Iliadem, gdzie pisał o męstwie Achillowym, zawdy
 89 1|             mi sie, żem gdzieś czytał o nim, iż księgę greckim językiem
 90 1|               swego nie odzierży. Ale o tym, iż sie bez żalu mówić
 91 1|             będzie mógł lepiej sądzić o pisaniu drugiego, niż ten,
 92 1|             umie, niechaj nie rozumie o sobie, aby umiał, abowiem
 93 1|              oni uczeni starzy pisali o tym, jako prawdziwego przyjaciela
 94 1|           dokładają i plotą tak wiele o sobie, iż pochlebca by najniewstydliwszy
 95 1|              a iż nie będzie rozumieć o sobie jedno tyle, ile znać
 96 1|             circumcurrens powiedział: O fortunate adolescens, qui
 97 1|          jakom powiedział) dysputować o dostojeństwie ich niechcę.
 98 1|                iż tak wielki człowiek o nim pisał, przedsic ja tu
 99 1|             wszytcy od Homera, którzy o nim pisać mieli, pewnie,
100 1|            pewnie, iżby sie był wolał o sie starać, aby w dzielności
101 1|              był Achilla niszszy, niż o drugiego, iżby o nim mógł
102 1|         niszszy, niż o drugiego, iżby o nim mógł pisać uczenie.
103 1|              z mądrą głową ku pisaniu o sobie, pokazującz tym, iż
104 1|              napisał. Ale już niechaj o tym dosyć będzie.~Powiedział
105 1|             Themistocles, podlej hnet o nim rozumiano. Mam za to,
106 1|           gorącze dni śpiewając sobie o lipce, mało pracej a potu
107 1|               W. M. raczysz wiedzieć, o czym tu rzecz była teraz),
108 1|            nazwał, tak mnimam, że sie o to starać będziesz, jakobyśmy
109 1|             Kryski tak wiele i dobrze o godnościach powiedział,
110 2|        nakoniec utonąć, gdy sie okręt o jaką rozbije skałę. A tak,
111 2|         teraźniejsze ganią; więc jako o inych rzeczach, tak i o
112 2|               o inych rzeczach, tak i o dworzech starych mówią,
113 2|             aby sie nie zawiódł, jest o czym starać sie w. m.~Tu
114 2|          szaleństwa jasnego, jako to, o którym w. m. powiedasz,
115 2|              tym popisuje, co rozumie o sobie, iżby umiał, mało
116 2|           sobie, iżby umiał, mało sie o tym pytając, takli jest,
117 2|           takli jest, czyli nie, jako o sobie rozumie. A tak mając
118 2|      rostropny, niechaj sie nie telko o to stara, aby jego godność
119 2|        postępował. Toż też rozumiem i o inych wszytkich przymiociech
120 2|              rzecz, którą czynić, abo o której mowić ma. Zasię na
121 2|            rzemięsło, i szyroce dosyć o tym mówił, jako mu sie w
122 2|               jakiej utarzsce, ma sie o to bacznie starać, aby sie
123 2|           godzien, abo nie starać sie o nie tyle, ile ze wstydem
124 2|         baczenie, a wiedzieć gdzie, i o co wdać sie w niebespieczeństwo,
125 2|               mówić ma, aby z uczonym o księgach, a z żołnierzem
126 2|              księgach, a z żołnierzem o wojnie rzecz prowadził,
127 2|              to przyszło, jako wczora o tym dobrze pan Kryski powiedział.
128 2|              dobry pan, panie Kostka, o którymem niedawno w. m,
129 2|          zabił, jako którego z onych, o których jej powiedał. A
130 2|              abo sie s nimi kosztował o płatną.~Tu rzekł tak pan
131 2|               szermierstwie nie idzie o ślachectwo, ale kto duższy,
132 2|    nieślachcica, nie, iżby prawie już o płatną, kto ma wziąć wieniec,
133 2|              sromota, zwłaszcza będąc o to proszony, a wszakże tak,
134 2|               jako za jedno igrzysko, o które nic, abo dba mało,
135 2|              lutnię wziąć w rękę, gdy o to jest proszony, tak zaś
136 2|             dziecię czasem kusi sie i o starego, a ciało ozięble,
137 2|               ludziom. Toż rozumiem i o tańcu, aby mu stary dał
138 2|              w tym pośrodku, mają sie o to starać, aby niedostatki
139 2|          zbytniej chluby a powiedania o sobie i inych przywar, którem
140 2|            nich, jako do bogów jakich o radę ubiegano, ktemu, aby
141 2|             być najlepszy. Ktemu może o takim człowiecze to rozumieć,
142 2|            abyś w. m. tak długo mówił o tejże rzeczy, aż do tego
143 2|            mógł. Więc w. m. tak słabo o swym rozumie dzierżysz,
144 2|           niemiał móc godzinę i kilka o którejkolwiek chocia błahej
145 2|            wziąwszy przed się, dobrze o tym mówić i pisać umieli;
146 2|              i inych chwastów. Owa ci o ledaczym mówić dobrze i
147 2|              i szyroko mogli, a w. m. o rzeczy, w której jest placu
148 2|          obmowcą złościwym, zwłaszcza o panie o swym, jakoż to na
149 2|          złościwym, zwłaszcza o panie o swym, jakoż to na dworze
150 2|               pana skarzą i najgorzej o nim mówią, a to jest rzecz
151 2|              niechęcią tego pozwolić, o co by go on prosił. A kiedy
152 2|               którego ma prosić, więc o rzeczy słuszne i przystojne
153 2|            inej rzeczy, najwięcej sie o to ma starać, aby panu nie
154 2|            Niepotrzeba skromnego, aby o sobie wiele wolał, godność
155 2|              w rzeczach mniejszych, i o wszytkim gładce i dobrze
156 2|              będzie zawisny; niech ni o kim źle nie mówi; niechaj
157 2|            pan Lupa: Trzeba pana Boga o to prosić, aby nam dobre
158 2|          jedno niepobożność pańska.~A o tym, co w. m. rozumiesz,
159 2|              przyrodzenie, a roskazał o nieposłuszeństwo syna własnego
160 2|               tym sługa sprawować ma, o towarzystwie miedzy rownemi,
161 2|           przedsię sobie najdzie leda o czym rzecz długą, a postawą,
162 2|             zaniechać Jego miłości, a o tak sprosnych jego obyczajach
163 2|              zwirzchnich rzeczy sądzą o tym, co jest wnątrz, i na
164 2|              też ci, którzy sie jedno o głowę starają, aby bieretek
165 2|              nie pewniej jeden sędzić o drugim mógł, co sie weń
166 2|              sie nic nie zawięzuje, a o tych ja teraz mówię, i tych
167 2|           jakowego jednego widzą, tak o drugim rozumieją. Bo każda
168 2|           któregom zbytnie miłował, i o kim tożem bez wątpienia
169 2|         wszytki obaczyć mógł. Dzierżę o tym, iż nieźle jest zachować
170 2|         cirpial radniej, niźliby leda o co miał sie z nim gryść.
171 2|              a zawdy przyczynę najdą, o co sie skarżyć na przyjaciela.
172 2|             nie tak zdaleka, a ogółem o tym towarzystwie, jakie
173 2|             ma, mówił, ale z bliska i o każdej części osobno a dołożliwiej.~
174 2|               towarzystwa niechaj gra o małe i o wielkie pieniądze,
175 2|      towarzystwa niechaj gra o małe i o wielkie pieniądze, a przegrywając
176 2|           każdy patrząc na to, będzie o nim tak rozumiał, iż sobie
177 2|               dawania karty ma sadzić o mym rozumie. Bo za tym więc
178 2|             Iście żeć-em teraz mówiąc o grze o w. m. nie myślił.
179 2|            żeć-em teraz mówiąc o grze o w. m. nie myślił. Ale iż
180 2|       Myszkowski, rzekł pan Kostka: A o szachach co w. m. rozumiesz?~
181 2|              utykał. Lecz na ten czas o tej grze dosyć, Podżmy do
182 2|               to mnimanie, które dwór o kim za początkiem a znakiem
183 2|             żeby jego przyjazd, dobra o nim sława i mniemanie uprzedziło;
184 2|         roście, ale z godności onego, o kim jest. I potym, gdy przyjedzie
185 2|         postępkiem ono mnimanie dobre o sobie, które już było ludzie
186 2|              więc kto baczny powiedał o jakiej rzeczy, którejemja
187 2|           podlejsze zdadzą, niż sława o nich była, są to pospolicie
188 2|            nigdy nie widział, słysząc o niej tak wiele mówiąc, może
189 2|               nie hnet w. m. dasz nim o ziemie jakobyś w owych rzeczach
190 2|   postanowionym mnimaniu, które w. m. o nim s powieści tak wiela
191 2|               i mnimanie, któreś miał o nim. A snadź będziesz w.
192 2|        przodku ludzie wezmą, i ma sie o to człowiek z pilnością
193 2|              tak często słodkich słów o dobrym panie, którego ona
194 2|               miłość tej białejgłowy, o której rozumie, baczeniu,
195 2|              ale sobie kwoli jęła sie o jego chęć pilnie starać,
196 2|         godniejsza tego była, aby sie o nie starano, niż ona o kogo.
197 2|            sie o nie starano, niż ona o kogo. Słuchajcież w. m.
198 2|           mnimania, które była wzięła o nim ona pani, widząc, iż
199 2|             iż, ilekroć kto w. m. źle o białychgłowach mówiąc usłyszy,
200 2|          usłyszy, tylekroć nie dobrze o samym w. m. rozumieć musi.
201 2|         powieścią. A przeto dworzanin o to sie ma usilnie starać,
202 2|              sie postawił, a mnimanie o sobie dobre uczynił, uważając
203 2|            owo za wielką rzecz, kiedy o kim jest ta sława, iż czysty
204 2|          dworzanin nasz, starając sie o dobre mnimanie, tych wszytkich
205 2|              a z wielkiego rozumienia o sobie niechaj nie przychodzi,
206 2|            czynić umieją, a jeśli kto o tym mówi, to oni milczą,
207 2|              że ta rzecz niegodna, by o niej mówiono; ale iż oni
208 2|             tego pokazować niema, aby o sobie to rozumiał. Ale iż
209 2|             starając sie wszytką siłą o rzeczy doskonałe, niechaj
210 2|                niepotrzebnie, gdy cie o to nikt nie pyta, hydzić
211 2|            wiem czym) skoro jedno kto o potrzebie której zacznie
212 2|         wysadzono. Owa sie zda, iż ni o czym lepiej mówić nie umie,
213 2|           lepiej mówić nie umie, jako o tym, co mu sie gdzie sromotnie
214 2|              czego nie umie, a przyść o gańbę i lekkość. Ale niewiem,
215 2|       przystosować, s każdym wiedzieć o czym mówić, a iżby mu zawdy
216 2|               tym dobrym Dworzaninem, o którymem teraz mówił; bo
217 2|              w tym fałszywym mnimaniu o w. m., żebyś w m. niemiał
218 2|           jako trefności używać mamy, o którejeś w. m. teraz uczynił
219 2|         Myszkowski: Com ja powiedział o czasie, o miejscu, i dalej,
220 2|               ja powiedział o czasie, o miejscu, i dalej, to sie
221 2|                a regułki, którą kiedy o tym trefni ludzie podali,
222 2|               go praca gorąco namdli, o południu przesypia sie w
223 2|              jako najkrócej będę mógł o tych rzeczach, które w ludziech
224 2|              spukać sie miał, niechaj o tym Democritus dysputuje,
225 2|        wszytkiego. Mówią też więc owo o białychgłowach smętnych
226 2|                jakoby nic nie wiedząc o onym żebraku. Gdy to oni
227 2|          chociaż ona tego nie uczyni, o co ją proszą, jednak jej
228 2|              został, i rozmawiając to o śmierci a panowaniu przeszłego
229 2|      panowaniu przeszłego Papieża, to o tym nowym coby za pasterz
230 2|             co będziem moc wyrozumieć o nowym Papieżu, i obróciwszy
231 2|             Jej M. starej, powiedając o panu Tęczyńskim, Podkomorzym
232 2|          Tęczyński, uderzył rejestrem o ziemię, a do korda sie na
233 2|       obyczaje i sprawę wszytkę tego, o kim mówi, iżby ci, którzy
234 2|                pytać mnie było pirwej o to, jeśliś miał w nadzieję
235 2|               mu pod przysięga takcie o to starać, iż do bitwy nie
236 2|               nie przydzie, ale telko o to prosili, źeby męskie
237 2|            uczynię, ale żeby sie bić, o tym wy ani myślcie. Zatym
238 2|    smaczniejsza. Jako też i ona druga o pannie, która jeżdzała s
239 2|          prawi - u nas jest w hordzie o tobie, jakobyś dwie głowie
240 2|              nie powiedział, takież i o obiad, żeby sie był w czas
241 2|             dół wykopać. Powiedają to o Wenetach, iż drugi i umrze
242 2|            ten dopiero zaparwszy nogą o węgieł a niechcąc jakoś
243 2|          czemu w. m. nie powiesz onej o FIorentynie. Odpowiedział
244 2|       poczynała. Owa nielza jedno wdy o tym radzić, gdzie a jako
245 2|               powiedzieć swoje zdanie o nabyciu pieniędzy. Gdy ten
246 2|                czego niemogą słuchać, o czym niemogą myślić, zawdy
247 2|          pytano na jednej biesiedzie, o czymby sie zamyśliła i przecz
248 2|              wszytkimi zaraz gruchnął o ziemię, kto szyję, kto rękę,
249 2|               sprawiedliwości u króla o niesłuszne uderzenie. Po
250 2|           Czechowi jednemu nie barzo, o którym gdy była pirwej ta
251 2|            tez towarzysz nasz, jeden (o którym ta sława jest, jakoby
252 2|               niewiesz, iż szanownemu o wszytko latwie, bo ja, panie,
253 2|             krakowskiemi, a mówiąc to o tym, to o owym, z rzeczy
254 2|   krakowskiemi, a mówiąc to o tym, to o owym, z rzeczy mu jakoś
255 2|           mniszek w Padwi dał mnicha, o którego i nauce i przykładnym
256 2|          modlił sie za Kardynały, ani o nich zmienki żadnej czynił.
257 2|        majętność, ciało a duszę, otóż o majętność Prokuratorowie
258 2|            Prokuratorowie sie swarzą, o ciało Doktorowie, a o duszę
259 2|         swarzą, o ciało Doktorowie, a o duszę Teologowie.~Rzekł
260 2|            cos w. m. panie Bojanowski o rozumie powiedział, kiedybyś
261 2|              dadzą ludzie wyspać. Ten o radę kołace, ów aby cie
262 2|             niepodobne. Jako pan Maik o jednym powiedał. Tak sie -
263 2|          schyla sie zawżdy, aby głową o zasklepienie nad wroty nie
264 2|            uderzył. Tenże też powieda o jednym małym, iż widział
265 2|            nieboszczyk snadź powiedał o jednym skępcze, który nie
266 2|               Po umyciu, gdy sie król o pierścieniach nie pytał,
267 2|               kilka, aż rok, więc, iż o pierścieniach nigdy zmienka
268 2|     Rotmistrza na poczciwości drasnął o to, iż nie był w bitwie,
269 2|           krakowskiemi, gdzie mu szło o garło, a gdy Rajce conjecturami
270 2|                Świadek powiedział, że o tym słyszał z ust pewnej
271 2|           zasię Wacławek), iż ten tam o kim inym to powiedał, a
272 2|              prawi - wszytek dwór tam o mnie powieda, że mam być
273 2|           pana przyszli, ciążąc sobie o takową krewnego ich zelżywość,
274 2|           pochodziło. Jako pan Łaszcz o jednym powiedzial: I to
275 2|          jednego zacnego młokosa król o równe przewinienie w wiezienie
276 2|           bracie, prze Bóg cie proszę o kilka rózg s tego drzewa,
277 2|           sądu ziemianin jeden prosił o prokuratora, powiedając,
278 2| zatrefnowaniem wyszedł ze wszytkiego.~O barwierzu też wielkim szybale
279 2|            jedno cie prawem szukać, a o to sie starać, abyś tej
280 2|          zebrać ty tu możesz, a jeśli o powietrze idzie, bierz prezerwatywy,
281 2|              Śmierci drugiego, prosił o beneficium Biskupa, a gdy
282 2|            sie musi, a inym, im dalej o nich myśli, tym sie barziej
283 2|       kunsztownych posług namienił, i o niejeś mówić obiecał, wyprawisz.
284 2|             mu miedzy inemi rzeczami, o które go w drodze jadąc
285 2|              indziej, a nie mogąc sie o owsie dowiedzieć, do domu
286 2|               a kogo potkają, każdemu o owsie dobrą otuchę czynią;
287 2|               przyszło, bo król J. M. o wszytkim wiedzieć musiał,
288 2|           dworując s tych, którzy sie o ten żart gniewali.~Ale i
289 2|              do pana Chwalczewskiego, o którym też w. m. dobrze
290 2|          Kaspra Macicjowskiego, który o wszytkim wiedział, i był
291 2|           tego, to do owego pana śląc o przyczynę, przywiedli rzecz
292 2|            drażniono, często też i on o tym myślił, jakoby ten żart
293 2|              którym już był Skotnicki o wszytkim powiedział, pytają
294 2|              sprawa, zawój on uderzył o ziemię, a zalawty rosparzywszy
295 2|             ale sie przedsię swarzyli o karty jako w naczystszej
296 2|       niestetyź mnie, jużciem olsnął, o najświętsza panno, zmiłuj
297 2|          Maryej do Loreta iść boso, a o cudzej strawie, a snadź
298 2|              tobie dobrego zjednamy i o ine potrzeby nietrzebać
299 2|             do Loretu pieszo, boso, i o cudzej strawie, a tam zostawić
300 2|              ku czarnksięstwu, i siła o nim dzierżał, zmówił sie
301 2|              powiedział bych ja tobie o jednym, który sie u Twardowskiego
302 2|             słowem, nikomu na świecie o tym nie powiedzieć ani takiego
303 2|              król uczynił sobie rzecz o czarnoksięstwie z onym dworzaninem,
304 2|              tej nauce, i one wszytkę o garcach historyą wypowiedział.
305 2|               po śmiechu, iż król wie o wszytkim, barzo sie sromać
306 2|             ludźmi czyni, aby szalony o związanie, a chory o ohyzdę
307 2|          szalony o związanie, a chory o ohyzdę na chwilę przyszedł.~
308 2|              bracie, założyłem sie ja o te kapłuny s towarzyszem
309 2|         wielka i haniebna lekkość, iż o której raz ta sława rospusty
310 2|         wolnym od miłowania siebie. A o rostarganie sie też nieboję,
311 2|            sie do pana Kostki mówiąc: O w. m. ja mówię, panie Kostka.
312 2|         gdzieby około tego do sporu a o płatne mówienia przyszło,
313 2|             rzeczy trzeba, toż dopiro o tym mówić, mali kto co nad
314 2|              powinniejszym zostanę; a o panu Kryskim też nie inaczej
315 3|          ludzie czynią, iż więcej coś o przeszłego wieku ludziach
316 3|         dostojeństwie, niż w księgach o nich stoi. I teraz każdy
317 3|              Myszkowskiemu, aby rzecz o dworzaninie konał, czy panu
318 3|               A przeto, poki wdy jest o niej to mnimanie, iżby miała
319 3|               tego, co pan Myszkowski o Dworzaninie powiedzieć jeszcze
320 3|             jakoby coś od rzeczy tej, o której sie mówi; abowiem
321 3|       dokonawszy dworzanina, żeby sie o dwornej paniej gadka zacząć
322 3|             nie masz, tak też rozmowa o dworzaninie niemoże być
323 3|              być doskonałą, jeśli sie o białychgłowach rzecz nie
324 3|       swarliwą, kłamliwą, sprośną, ni o kim źle nie mówić, umieć
325 3|               tego bystrym okiem, aby o niej źle nic mówiono, zgoła
326 3|               kto źle przed nimi mówi o inych białychgłowach, więc
327 3|             tego rad słuchał, pocznie o takowych źle rozumieć i
328 3|             te panie, iż nielza jedno o nich mieć złe mnimanie;
329 3|        obyczaju, ale kiedy co takiego o drugiej białejgłowie usłyszy,
330 3|         świecie rospustnie żyć miała, o każdej człowiek dobrze rozumieć
331 3|        świegotliwą mową przyprawi sie o nietrefną sławę. Ale iż
332 3|          dopuszczono, aby sie starały o cudność, i o to, jako jej
333 3|              sie starały o cudność, i o to, jako jej przystojnie
334 3|              zdało, że niedba namniej o ochędostwo. A iż pan Bojanowski
335 3|               wszakoż mam tę nadzieję o ich stateczności, iż będą
336 3|           także też możemy powiedzieć o białychgłowach, iż sie rodzą
337 3|             nielza jedno tak rozumieć o nich, iż one są sposobniejsze
338 3|              do nauk obrócisz, tedy i o tym kronikarze piszą, i
339 3|         zginąć by musiał, a Natura ni o czym więtszej pieczy nie
340 3|        creavit eos. I Poetowie mówiąc o bogach, wielekroć jednę
341 3|               go niema za śmiałego, t»o to, co czyni, zapamiętale
342 3|              najchwalebniejsza cnota, o której pan Bóg duchem swym
343 3|               Nuż zasię co tych było, o których abo pismo zginęło,
344 3|        mnożyło. Pięknie historya mówi o żenie Markantoniego, a siostrze
345 3|             Augustowej Oktawiej, więc o Porcyej dziewce Katonowej
346 3|        Katonowej a żenie Brutego, nuż o Cajej Cecyliej, żenie Tarquiniusewej,
347 3|           żenie Tarquiniusewej, zasię o Kornelie) dziewce Scipionowej,
348 3|           wszytko wolno będzie, tylko o niewinne dziatki proszę,
349 3|            podlejsze; mamy w księgach o żenie i o siostrach Mitrydatowych,
350 3|             mamy w księgach o żenie i o siostrach Mitrydatowych,
351 3|            była tak stałą, iż wiedząc o wielkim buncie na śmierć
352 3|           kiedy w. ni. każesz, powiem o jednej białejgłowie, a musi
353 3|              wolał tę truciznę wziąć (o której w. m. powiedasz,
354 3|             Rzekł pan Bojanowski: Jam o tej Kammie nie słychał,
355 3|              sercu swym po mężu, a ni o czym więcej nie myśląc,
356 3|            każdy sie tak długo starał o przyjaciela, o powinowatego,
357 3|           długo starał o przyjaciela, o powinowatego, o brata swego,
358 3|          przyjaciela, o powinowatego, o brata swego, iż o z więzienia
359 3|       powinowatego, o brata swego, iż o z więzienia wyprawił. Sam
360 3|           swego wracał, nie umiał sie o ciężkim jego więzieniu a
361 3|             gdy też już i sam ani sie o sie starać więcej, ani żenie
362 3|              zamku rzymskiego, tak iż o maluczki włos Rzymianie
363 3|           inaczej być niemoże, powiem o niektórych króciuchno, a
364 3|              rycerski człowiek winien o prawdę ręką czynić, ma sie
365 3|          białegłowy (bo niechęć teraz o tym dysputowac, jakoby temu
366 3|               białymgłowam; tyle, ile o tym mówić chcesz, wolno
367 3|               rzekł pan Kostka) barzo o to w. m. proszę, bo sie
368 3|               pan Myszkowski: Niechcę o tym mówić, jako wielki z
369 3|              nie czynić kiedy ich kto o co prosi, a zasię, kto zaniedba,
370 3|            mieszkają. A to, coś w. m. o tej tam niesłychanej powścięgliwości
371 3|               ale powiem rzecz świeżą o jednej jeszcze niskiego
372 3|             białagłowa miłowała, hnet o niej źle rozumieją. Tak
373 3|           byli, i ona zamiłowana para o swym błogosławieństwie zwątpiła.
374 3|        starała sie wszelakim sposobem o to, aby odcięła tę chciwość,
375 3|          mogła, umyśliła dać wszytkim o ziemię, a jako i pirwej
376 3|           żywota nic sobie nie ważył, o tym telko myślił, jakoby
377 3|            szczęścia, gdzie Rzymianom o wszytko szło, a do skończenia
378 3|              nadzieję, która w Rzymie o nim wielka była, jako też
379 3|            Plato in convivio de amore o powścięgliwości Socratowej.
380 3|        Jeszcze bym był więcej trzymał o jego powścięgliwości, by
381 3|         patrząc miło, ale i myśli swe o miłym zatracić chciała,
382 3|             zawołane powścięgliwosci, o których mężczyźni ku swej
383 3|               pan Myszkowski: I teraz o takie nie trudno. Powiem
384 3|               wszytkim świecie, a wdy o tym nie telko kronika nie
385 3|              pani przyzwoliła, a on i o wszytkim wiedział, i co
386 3|              tak sie schował, aby sie o nim dowiedzieć niemożono.
387 3|               chciała, tak, jako więc o to bywa ustawicznie proszona
388 3|           chcą. Hnet sie grożą chcieć o nich mówić chcieć sławić,
389 3|            przywieść. Słychałem też i o takich ojcach, którzy dziewki
390 3|              którzy dziewki własne, i o mężach, którzy żony swe
391 3|              służy, a on nie myśli ni o czym inym, jedno żeby sie
392 3|               złe mnimanie tam, gdzie o dobre najwięcej stoi, za
393 3|           znać, iż godzien jest onej, o którą sie stara, miłości.~
394 3|              m. k temu przywiódł, żeś o nich źle mówił, gdyż one
395 3|         zasłoną pisać głębokie rzeczy o Bogu, uczynił w księgach
396 3|               panie Bojanowski, mówić o tym tak spornie, a mieszkać
397 3|              mnie przyrzucą, obiecuję o to sie nie rozgniewać.~Na
398 3|            białymgłowam, spytam w. m. o nieco. Powiedz mi to w.
399 3|               do miłości przydzie, bo o tym najczęściej i najradniej
400 3|    krotochwile, niż dla złego pomysłu o tym mówił, tam niepotrzeba
401 3|               znikać nieznacznie onej o miłości rozmowy.~Tu pan
402 3|               żyła, ale też, aby nikt o niej źle rozumieć nie mógł.
403 3|               wyjmując, żeby ta sława o w. m. fałszywie była puszczona,
404 3|        Dworzanin będzie sromał jaśnie o miłości swej powiedzieć,
405 3|        dziwnie rozmiłowała, iż ludzie o tym mówili, jakoby s nim
406 3|              na równej rzeczy, rzkomo o to nie dbając, czego nader
407 3|      zrozumieć, ku czemu co szło, abo o czym rzecz była, abowiem
408 3|               umiał nic inego,. jedno o towarzyszu swym źle mówić,
409 3|              rozumiejąc, iż cokolwiek o nim złego słyszy, wszytko
410 3|             złego słyszy, wszytko ten o nim jako nieprzyjaciel główny,
411 3|          pomoc, jedno tą drogą, abych o towarzyszu swym źle mówił,
412 3|          godzina rokiem widzi. Więc i o takiego nic trudno, który
413 3|              ustawicznie Boże niewidy o sobie powieda; albo i o
414 3|               o sobie powieda; albo i o owego, który to powieda,
415 3|           kazić przed białemigłowami, o nim tak mówi: Miły Boże,
416 3|          każdy, kto miłuje, stara sie o to, aby chęć swa i serdeczną
417 3|        któryby i poselstwo donosił, i o chęci takowej umiał powiedzieć,
418 3|              czemu przyjaciel (myśląc o tym, żeby wszytko tajemnie
419 3|              tą roskoszą wolą one dać o ziemię, a nie zachować sie
420 3|              za czym i białagłowa sie o złą sławę przyprawi, i ów
421 3|               kiedy mało abo nic dbał o to, iż serce już zakamiałe,
422 3|             gryźli, niż tak dotkliwie o białychgłowach mówić macie.~
423 4|             za złośliwszego, a onemu, o kim źle mówi, więtszego
424 4|               to rozumieją, że onemu, o kim mówi, jest przyjacielem,
425 4|             iż Chronika Polska dobrze o nim i długo mówić musi,
426 4|              i długo mówić musi, jako o tym, który czasu swego siła
427 4|               niźli sie kołysze. Lecz o tym niechaj będzie dosyć
428 4|               drudzy, panie Wapowski, o w. m. zwątpili, alem ja
429 4|        ścięgać ku temu dobremu końcu, o którym ja rozumiem, tedy
430 4|            chwały.~Koniec tedy a cel, o którym sie tu jeszcze nie
431 4|            człowieka, który stara sie o to, aby jego pan nie był
432 4|    nieumiejętność, a mnimanie wielkie o sobie, a korzeń tego dwojga
433 4|             którzy pany w to mnimanie o sobie wprawują, którą sprośną
434 4|           dziwną dumę, a w dzierżenie o sobie, za czym ani rady,
435 4|              a dając sie uwodzić temu o sobie wielkiemu mnimaniu,
436 4|               mnimaniem, które wzięli o sobie, jako by nigdy zbłędzić
437 4|             żeby sie tak barzo zaparł o to, aby nigdy nic panował,
438 4|        panował, jako sie więc wieldze o to stara, aby panował. Bo
439 4|               napominania tych łudzi, o których rozumieli, że ich
440 4|               i fałszywym dzierżeniem o sobie; a iż tak barzo trudna
441 4|    nieprzystojnemi rogami starają sie o to, aby do nich w łaskę
442 4|               bespiecznie mówić s nim o wszytkim, a nigdy sie nie
443 4|               któryby sie, gdzieby go o to spytano, chciał do tego
444 4|               s tego roskosz, gdy tak o nim ludzie rozumieją, gdzie
445 4|            miał, A dla tego każdy sie o to stara, aby pokrył niedostatek,
446 4|               to moje zdanie baśń ona o Epimeteusie, który dary
447 4|                męczyć, zabijać ludzie o to, co s przyrodzenia a
448 4|               wstyd a sprawiedliwość, o których w. m. powiedasz,
449 4|           którą czują, niźli karanie, o którym jeszcze wątpią, aby
450 4|           przedsię jednak niemają oni o tym gruntownej a doskonałej
451 4|              ma w sobie nieco żądzej, o czym, iż wolę z w. m. niż
452 4|              s chciwością a z afektem o płatne nie czyniąc wygrawa,
453 4|             sama przez sie nie żywię, o kto nie ma inych cnót w
454 4|              w swym panie, i co dzień o wiecej tego będzie przybywało,
455 4|              złoto, perły, kamienie, (o co bywa pospolicie barzo
456 4|              najwiętsza i najtrudniej o nie, to jest, sposób panowania
457 4|           wrócić nazad on złoty wiek, o którym powiedają, że na
458 4|               nie może.~Cóż też w. m. o źwirzętach powiedział, to
459 4|          stanie. Więc ani ów przykład o pszczołach tu ma miejsca,
460 4|              czym inym nie pętają, ni o czym inym nie myślą, jedno
461 4|               człowieczy, jakoś w. m. o królu pszczół powiedział,
462 4|             panowie winni mieć pieczą o ich dobre i poczciwe; i
463 4|               uczynić dosyć, musi sie o to pilnie starać, aby mógł
464 4|           swym, musi w nocy i we dnie o tym myślić, jakoby poddani
465 4|         Abowiem cnotliwi królowie nie o sie sie sami boją, ale o
466 4|              o sie sie sami boją, ale o te, którzy są pod ich mocą;
467 4|               mają, i barziej sie dać o sie muszą. Co rozumiecie
468 4|              zgraję ludzi, gdyż (jako o nim piszą) aż w zamknionej
469 4|         słusznie ono wypełnić musiał. O tymżeć mówił Król J. M.
470 4|      przyszedł; a panu nie starać sie o to, aby wdy kiedy był wojny
471 4|         powinność ta była, starać sie o zhołdowanie graniczników
472 4|           potrzeba pirwej mieć pieczą o ciele, toż dopiero o duszy,
473 4|           pieczą o ciele, toż dopiero o duszy, i pirwe, o żądzy,
474 4|             dopiero o duszy, i pirwe, o żądzy, potym o rozumie.
475 4|               i pirwe, o żądzy, potym o rozumie. Ale to staranie
476 4|              rozumie. Ale to staranie o ciele nie dla ciała jedno
477 4|              dusze, takież też piecza o źądzej, iście nie dla żądzej,
478 4|          około ciała, ponieważ pirwej o nim, niż o duszy myślić
479 4|            ponieważ pirwej o nim, niż o duszy myślić w. m. każesz.~
480 4|             zbytnie tłuste. Wszakoż i o tym mogłoby sie szyroce
481 4|             sie szyroce mówić, jako i o żenie, którego czasu człowiek
482 4|          Myszkowski: Ba, mówmy trochę o tym, dobrzeli by też to
483 4|           mądrych ludzi, s któremi by o wszytkich rzeczach radzić
484 4|               im pan tę swobodę, żeby o wszytkim wolnie s nim mówili,
485 4|            coś inego są, niż ta rada, o której ja teraz mówię. Otóż
486 4|              zwierzchność nad ludźmi, o której sie pirwej mówiło,
487 4|              które on powinien czynić o dobre poddanych swych, żadne
488 4|         słuszniej i z lepszym ufaniem o łaskę a o miłosierdzie prosić.
489 4|             lepszym ufaniem o łaskę a o miłosierdzie prosić. Abowiem
490 4|              Za czym poddani wzięliby o nim to pewne mnimanie, iż
491 4|           przypomniał, aby sie starał o spokojny a bespieczny żywot
492 4|               królowie nie byli winni o to sie starać, jakoby poddani
493 4|  dworzaninowej, starałbym sie naprzód o to, aby pan mój był królewskiego
494 4|       ziemiach. Nakoniec począł był i o tym myślić, jakoby mógł
495 4|         wszytkim dobrze. Interiremus, o filii, nisi interiissemus.
496 4|            aby wszytek świat wiedział o jego hojności. Na ostatek
497 4|            pieczą i staranie nietelko o tych rzeczach, które sie
498 4|            wyższej powiedziały, ale i o dobrze mniejszych. Chciałbych,
499 4|         Chciałbym też, aby sie starał o spólną poddanych zgodę i
500 4|            pana Bojanowskiego piosnkę o białychgłowach źle mówić,