Ksiega

 1 1|      mnie sie włożyć w dialog polski nie godziło, bo ani nasze
 2 1| wyciągnął, opuściłem; abowiem polski język tego wyrazić nie może,
 3 1| wyrazić nie może, a nie tylko polski, ale i włoski tym terminom
 4 1|   Krol Jego M. cześć, a naród polski sławę u postronnych miał
 5 1|      powiedz, gdyż język nasz polski jest nie prawie doskonały, (
 6 1|    Abowiem wszytki te języki: polski, czeski, ruski, charwacki,
 7 1|     Turków spadlali: nasz też polski zda sie trudny, a jakoby
 8 1|   teraz widzimy. I nasz język polski rychłoby urosł, gdybyśmy
 9 2|  drodze s Krakowa do Wielkiej Polski jadąc słyszał. Chłop jeden (
10 2|       Król J. M. wyjeżdżał do Polski, żebrak na moście siedząc
11 2|   sumę pieniędzy chciał sie s Polski do Śląska wynieść, rzekł
12 3| osobne przymioty wielka część Polski przyzna, I tego mi też żaden
13 4|   Umarł potym pan Bojanowski, polski philozoph, który przyrodzonym