Ksiega

 1 1|    rozmowne, będali w sobie czo osobnego miały, nie tylko je wysławiać
 2 1|         mi się, że miał nam coś osobnego, a nad to, czo sie tu mówiło,
 3 1| rozumieją, abowiem kto ma czego osobnego dowieść, musi śmieć i ufać
 4 1|     wiele umiał, znać to z jego osobnego pisma, ktore zostawił. Powiedają,
 5 1|          to jest, nader czyjego osobnego piora; nie tego, czego rozumiał,
 6 2|        nadziewa sie usłyszeć co osobnego, w czym aby sie nie zawiódł,
 7 2|        helmie swym iżby co miał osobnego. Owa, aby tak przyjechał
 8 2|         chciwy, aby wiedział co osobnego, baczy i bierze sobie w
 9 2|         sie co w nim skrytego a osobnego otworzy, nie wątpiąc przedsię
10 3|  wypuści s potocznej służby tak osobnego dworzanina. A coś w. m.
11 3|  wielkich cnót i silnej sprawy, osobnego baczenia, i dowcipu panie,
12 4|        prawi - nic nalcśó w nim osobnego, czymby go ozdobie i wystawić
13 4|         abych sie ja za tego to osobnego Dworzanina wydawał, który