Ksiega

 1 1| polszczyzna namniej nie zepsowała, niechajże go ku smaku swemu przełoży,
 2 1|        siedzeniem jako i fortylmi, niechajże Dworzanin nieda w tym naprzód
 3 1|           telko samo ludzie ganią. Niechajże, jakom powiedział, Dworzanin
 4 1|            czytać i chwalić mieli, niechajże go światu nic ukazuje, aby
 5 1|          musi. Ale kiedy tak chcą, niechajźe zostaną w swym rosole, dosyć
 6 1|            wielki poeta rozgłosił, niechajże tego nie przypisuje żaden
 7 2|           czym czuć godnym będzie, niechajże tego umie użyć, aby miał
 8 2|            brzemię niósł na sobie, niechajże je acz nic s tym prawem
 9 3|         swej głowie nie będę mógł, niechajże ta zostanie przy mnie, jako
10 3|            i około miłości radzić, niechajże go radniej tego nauczy,
11 4|      wszytkim wolnie s nim mówili, niechajże by to znać było, iż we wszytkich
12 4|        powiedają) podskarbim jest. Niechajże by były częste i kosztowne
13 4|       uczyniła cielesne ciemności. Niechajże tego żaden nie mówi, aby