Ksiega

 1 1|         słuchać, a roskazania nie z dziwną chęcią, czekać miał. Przeto
 2 1|     powiedział tak: U mnie to barzo dziwna panie Wapowski, czoś W.
 3 2|          rzecz, mimo wszytek rozum, dziwna, iż szedziwe lata, które
 4 2|        smętek, ale radosne wesele z dziwną uciechą; owa raj sie widzi
 5 2|         zasię pan Kostka: I to mnie dziwna, powiedasz w. m., iż ani
 6 2|          żalu mu powiedział: Ba, to dziwna rzecz, iż sie to nikomu
 7 2|              powiedział chwaląc je: Dziwna rzecz - prawi - wszyscyć
 8 2|             M. stanąć kazał. A ona: Dziwna rzecz, iż tego J. M. do
 9 2|         drugiego szalonym, abo jaką dziwną chorobą niemocnym przed
10 3|   wypowiadać z osobna każdą rzecz z dziwną radością i śmiechem: będą
11 3|          mówi przed białemigłowami: Dziwna rzecz - prawi - miły Boże:
12 4| zniewieścieje, a młody zwłaszcza na dziwną sie rospustę udawszy, wszytkiego
13 4|             tego głupstwa wchodzą w dziwną dumę, a w dzierżenie o sobie,