Ksiega

 1 Ded|          sam z siebie przystojnie żyć mógł. Przeto wiele powinna
 2 1  |         iż nikomu w tej ciemności żyć nic przystoi. Abowiem kto –
 3 2  | przyrodzenia tych, miedzy któremi żyć będzie. Toć ja więcej dać
 4 2  |        tych ludzi, miedzy ktoremi żyć będzie. Ale nad wszytko
 5 2  |       sromoty ani niesławy żadnej żyć rozpustnie, a białejgłowie
 6 3  |       która na świecie rospustnie żyć miała, o każdej człowiek
 7 3  |           białejgłowie rospustnie żyć barzo nieprzystoi, a mężczyźnie
 8 3  |           za najwietsza im hańbę, żyć rospustme; i tą bojaźnią
 9 3  |           iż bez niego na świecie żyć niechciała. To sie we Włoszech
10 4  |      prawdziwa wolność a swoboda, żyć podług prawa. I niemniej
11 4  |         on nie obaczył, cnotliwie żyć zliczyły, czyli ma Dworzanin
12 4  |       cechu, którzy nas poczciwie żyć uczą; bo niemoźe być więtsza