Ksiega

 1 1|    wstydu wielkiego słuchać, a roskazania nie z dziwną chęcią, czekać
 2 1|    przykazawszy, aby każdy był roskazania jego posłuszen. Po odeściu
 3 1| przyjąwszy na sie to brzemię z roskazania J. M. pana Lubelskiego.
 4 2|    swym zaniechał, chyba abo z roskazania jego, a ktemu w towarzystwie,
 5 2|         gdziebym nieco od jego roskazania odstąpił, mamli ja przedsię
 6 2|     niebespieczna, wykroczyć z roskazania pańskiego, bo w tym człowiek
 7 2|     niebył posłuszny pańskiego roskazania, druga wina, iż skaził a
 8 2|        odstępować od pańskiego roskazania, bo jako to nie prostak,
 9 2|       namniejszego punktu jego roskazania, aby mu sie tak mc stało,
10 3|         lamentliwych piosnek z roskazania onego, który wzdychając
11 4|        tego zdzierasz, a J. M. roskazania nie pełnisz.~Rzekł pan Lubelski:
12 4|      tak wykładać, jakobych ja roskazania w. m. posłuszen być nie