Ksiega

501 4  |              upominać abo nauczać, ale za takim błazeństwem przyszedłby
502 4  |        frasunek, zamowę, wojnę s panną za rzecz osobną a barzo miłą
503 4  |           Bożej, pokalać umyśli, mając za to, iż kiedy roskosze wszemi
504 4  |               jej rozumowi odejmuje. A za tym łatwiuchno dusza nasza
505 4  |             wierzy, przychylną jest, i za nimi, gdzie raczą, idzie,
506 4  |            cudność jest rzecz dobra, i za tym też to idzie, iż prawdziwa
507 4  |           maluczką niebieskiej natury, za którym poznaniem siebie
508 4  |             troszkę słodkości; a potym za mnóstwem przeciwnych rzeczy,
509 4  |             nie aniołem, tak zasię mam za wymówionego tego, który
510 4  |           zostawi gorące żądze smysłów za sobą, jako najniższy stopień
511 4  |                przywodzić będzie, a to za tą spółką a towarzystwem,
512 4  |              piękne odmawiać zwykły, i za tym to idzie, iż muszą te
513 4  |                jeszcze nie nauczył, co za drogi trzymać sie w tej
514 4  |            drudzy ludzie mają to sobie za rzecz niepodobna, aby w
515 4  |               na szyję, a chytając sie za te rzeczy, które rzkomo
516 4  |               iż oczy jego chytają sie za one piękność twarzy, a nie
517 4  |             szedł, rozum swój wziąwszy za wodza. Naprzód tedy niechaj
518 4  |               donoszą do rozumu; gdzie za taką pociechą pewnie już
519 4  |            powinowatym skazują, aby je za sprawiedliwe a mądre ludzie
520 4  |             upodobanemu ciału, niechaj za pomocą rozumu odejmie od
521 4  |             drogę do nieba pokazuje, a za tą (zwlekszy s siebie żądze