Ksiega

  1 Ded|            Czemu sie przypatrując i ja sługa W. K. M. a rozumiejąc,
  2 Ded|         Balcer Castiglion, ktoregom ja Dworzanina po polsku wyrazić
  3 Ded|             podobały ludziom (czego ja sobie obiecować nie śmiem),
  4 1  |             uczynić temu dosyć, ale ja prostak anim mógł, ani też
  5 1  |      drobiozgi tym podobne, których ja wyliczać nie chcę, widzi
  6 1  |           snadnie przyczynę, czemum ja tego abo owego nie włożył,
  7 1  |          niechaj to każdy wie, iżem ja Polakom pisząc, Polakom
  8 1  |        recipit majus nec minus, tom ja (chyba czo sie owo troszkę
  9 1  |          puściła, jako ta, którejem ja po polsku powiedzieć nie
 10 1  |           orationis septimae, tegom ja tak nie kładł, jako tam
 11 1  |              i powiedam, iż patrząc ja na te miejsca w autorzech,
 12 1  |   przysprosniejszym. I tak folgując ja nie tylko uszom, ale i językowi
 13 1  |      Platonis Alcibiade priore. Owa ja nie rozumiem, ktoby tak
 14 1  |         Tyło jest tej sprawy, którą ja o sobie daję około napisania
 15 1  |             smaku swemu przełoży, a ja mu tego iście życzę, żeby
 16 1  |         wirsze pod ten czas, gdy go ja wspominam, jeszcze sie były
 17 1  |  Kasztellański, bo tego czasu kiedy ja te rozmowy kładę, jeszcze
 18 1  |             tego ganić będzie, iżem ja i tu i owdzie cożkolwiek
 19 1  |         podźmy, przy której chociam ja nie był, jednak o wszytkim
 20 1  |              Panie Kryski, ku W. M. ja mówię, któryś podobno lepiej
 21 1  |      Padewskiej miedzy Polaki (jako ja mam sprawę), tak i tu niechajby
 22 1  |          księże, tak też ten, który ja barzo chwalę, iż ludzie
 23 1  |            gry rozmowne, i barzobym ja temu rad, aby sie ich też
 24 1  |          czo powie, szło w posłuch. Ja M. księże, iżem do tej doskonałości
 25 1  |         strofować to wszytko, cobym ja tu powiedział. A ja przed
 26 1  |           cobym ja tu powiedział. A ja przed W. M. panem swym,
 27 1  |           tam czo takiego, o czymem ja nie słychał, czo jeśli dobre
 28 1  |             w klozie chowają. Czego ja uchodząc M, księże, wyznawani
 29 1  |          Biskup powiedział: Jeszcze ja tego nie ganię, iż W. M.
 30 1  |           powiedział: Nie wiem, czo ja mam naleść M. księże, nie
 31 1  |         będzie jej ten pił, niechaj ją on pije" i inych takich
 32 1  |    Odpowiedział pan Bojanowski: Już ja rozumiem M. panie, o takowe
 33 1  |         ksiądz Biskup rzekł: Czegoś ja inego, panie Bojanowski,
 34 1  |             podobne czyniła, na czo ja ze strachem patrząc i słysząc
 35 1  |           rozumem o to starał, abym ją zgasił. Więc jako ci postawą
 36 1  |          nie umiał. A tak chciałbym ja, aby to dziś nasza gra była,
 37 1  |           przyjemny gniew czynią: a ja ledwe nie przyrzekę zajść
 38 1  |          miłość s tą nadzieją, abym ja też te słodkość nalazł tam,
 39 1  |            raz przykrzejszy, czegom ja obojga doświadszył, bo raz
 40 1  |           przeciwko sobie, czo gdym ja poznał, tak-em w ten czas
 41 1  |         Drugi raz zasię pomnię, żem ją był rozgniewał swoim jakimsi
 42 1  |             człowieka, któremum sie ja samemu na świecie wszelakim
 43 1  |        drugiego wotum zzwala, żebym ja też na jednę z tych gier
 44 1  |           krotochwile. Wszakoż abym ja porządku nie psował, tedy
 45 1  |      powiedział gry swojej. A jeśli ja dobrze znam postawę jego,
 46 1  |           rzecz zbytnie trudną, ani ja najduję tego baczenia w
 47 1  |         trzeba, abowiem nie czyniąc ja tego, czo Dworzanin prawy
 48 1  |            żeby tak, iż nie wiedząc ja czo Dworzaninowi umieć i
 49 1  |   Odpowiedział pan Kryski: Nie chce ja być panie, jako on, który
 50 1  |        jakoby rzecz niepodobna, aby ją kto upatrzyć mógł, a to
 51 1  |             chocia tak jest, jednak ja to rozumiem, iż każda rzecz
 52 1  |           sobie nie powiadam, żebym ją naleść, a na jaśnią wyciągnąć
 53 1  |    wyciągnąć umiał, przeto nie mogę ja jedno także Dworzany chwalić,
 54 1  |              Ten Dworzanin, którego ja tu formować mam, chcę naprzód,
 55 1  |             i stopnie miedzy stany, ja mnimam wiele inych przyczyn
 56 1  |          odpowiedział: Nie powiedam ja, panie Bojanowski, tego,
 57 1  |             dobrzy sie rodzą) mając ja opisać Dworzanina bez Ale,
 58 1  |      poczciwość białej głowy, która ją raz straci, nigdy sie jej
 59 1  |             chwały godzien. Wszakoż ja tego na nim nie wyciągam,
 60 1  |           serce niezwyciężone, tedy ja już na tym przestanę, jedno
 61 1  |             Derśniak ku temu: Małom ja widział osobnych ludzi,
 62 1  |       ohyzda uróść mu może, takiemu ja chwalić sie dopuszczę, bo
 63 1  |           objaśnić czo to jest, czo ja wdzięcznością zowę, abowiem
 64 1  |           ani tu jest owa płeć, czo ją papierową zową, ale ma coś
 65 1  |           najduje sie to takie, czo ja chwalę w rożnych twarzach.
 66 1  |             płatne czynić przydzie; ja tak powiedam, kto w czynieniu
 67 1  |             było jego właściwe, tak ja też chcę, aby moj Dworzanin
 68 1  |          było pospolite, jednak bym ja swemu Dworzaninowi tego
 69 1  |          Rzekł ktemu pan Kostka: To ja M. panie ujdę karania, gdyż
 70 1  |      Bojanowski był karan, nie będę ja pytał pana Kryskiego. Zatym
 71 1  |            m. spytać o czoś chciał, ja odpuszczam i temu, który
 72 1  |          krzywdę. A wszakoż niechcę ja, aby prze tę moje, surowość
 73 1  |    podziwieniem patrzyć miło. A tak ja o tych nie mówię, gdyż to
 74 1  |          ani czego inego nie jestem ja w. m. uczyć powinien, tom
 75 1  |           rzeczy umieć ma; jakożbym ja tego uczyć mógł, gdyż tego
 76 1  |             młotem kować; tak też i ja, jeśli w. m. będę umiał
 77 1  |              m. panie Kostka, a ile ja mogę, uczynił w. m. dosyć,
 78 1  |             jeszcze mimo to najduję ja jednę drogę, która mi sie
 79 1  |       zdobywania przychodzi. Stądci ja rozumiem, że przystałość,
 80 1  |            byli na tym chramali, bo ją ludzie mają w podeźrzeniu,
 81 1  |         Bojanowski powiedział: Znam ja jednego, którego sie taniec
 82 1  |            nie bez ohyzdy temu, kto ją tłumi. Wracając sie tedy
 83 1  |          jej nad miarę skurczy, ale ją nic wrzeczy o jeździe swej
 84 1  |           co rozumieć ma, ale kiedy ja cudze pisanie czytam, tam
 85 1  |            pan Myszkowski: Pozwalam ja tego w. m. panie Kryski,
 86 1  |         prawie doskonały, (i pomnie ja, kiedy u dworu takiego mówcę
 87 1  |             Kryski: Zda mi się, żem ja już niemal wszytko powiedział,
 88 1  |           gębą a gwałtem mówił. Owa ja w tym nie wiem, czo powiedzieć.
 89 1  |             ksiąg i zwyczaju. A tak ja mego Dworzanina do rhetoryki
 90 1  |         usadzenie łatwie pojąć. Ani ja też chczę, aby zawżdy poważnie
 91 1  |         rzecz owe tak wywiódł, żeby ją każdy pojąć a wyrozumieć
 92 1  |             a bez wymysłów, iż, kto ją widzi, nie może rozeznać,
 93 1  |             nader miło patrzyć, czo ją człowiek zastanie doma niesplecioną,
 94 1  |       trzewiku, kiedy sie trefi, iż ją s przygody ukaże białagłowa,
 95 1  |       philozophow o cnocie, dzieląc ją na części, i subtylnie o
 96 1  |         życia błogosławionego. W to ja mego Dworzanina tak głęboko
 97 1  |  przystojności należy, abowiem tego ja samego mam za prawego philozopha,
 98 1  |          zostawił po sobie. Ale sie ja w tym podobno niepotrzebnie
 99 1  |         dostania Jej, jako ten, kto ją zna doskonale.~Wiedzi mi
100 1  |          milczeć, do Dworzanina sie ja swego wrócę, który chczę,
101 1  |           nam wyznawiać tego, zgoła ja przyjmuję za dekret ten
102 1  |            Odpowiedział pan Kryski: Ja ganię nasze niektore Polki,
103 1  |          sie w mym dworzaninie. Ani ja prze to czo inego teraz
104 1  |            rad tę księgę, i wieldze ją sobie waży, w ktorej rzeczy
105 1  |      człowiek o nim pisał, przedsic ja tu w tym nic widzę, aby
106 1  |             takiej powadze była, że ją mieli za rzecz świętą. I
107 1  |             tak dalece dla tego, iż ją lubią uszy nasze, jako dla
108 1  |           panu Bogu wdzięczna, a iż ją on nam dał dla ochłody i
109 1  |       Kryski, rzekł pan Bojanowski: Ja w tej mierze nic dzierżę
110 1  |       abowiem każdy w to lepiej niż ja potrefi, i tak, gdy za równo
111 1  |   Odpowiedział ksiądz Biskup: Jużem ja panu Lubelskiemu i przy
112 1  |            a. pracza zowiesz, włożę ja na kogo inego; zatym obrociwszy
113 1  |            że na to godzicie, abych ja waszej rozmowy nie słuchał.
114 1  |           słuchał. Ba, dobrze, więc ja wam i jutro nie przekażę.
115 2  |          Przyczyny tedy obłędu tego ja inej w swej głowie nie najduję,
116 2  |             to miało. Taż przyczyna ja wierzę przywodzi nasze starce
117 2  |             go nie morzył. A przeto ja tak dzierżę, iż nie to było
118 2  |      cieniem wysadzi rzecz i uczyni ją oblą, a jasnością poda na
119 2  |        czasu, przyczynę, dla której ją czyni, lata swe, zawołanie,
120 2  |            nie wiele komu pomogą, a ja jeden tak wiele teraz wiem,
121 2  |          będę, a wszakoż ta, ktorąm ja naukę abo regułkę dał, zydzie
122 2  |        zasię nie przystoi odyjmować ją sobie, będąc jej godzien,
123 2  |             nie odszedł od niej, aż ją począł sztuk uczyć, puginała
124 2  |          jakim towarzystwem, bo bym ja niechciał, aby miedzy chłopstwem
125 2  |          pochodzi w zapasy, nie już ja ślachectwo stracę, a on
126 2  |            dobre mają.~Nie owszejki ja też tego, panie Bojanowski,
127 2  |            rzekł pan Bojanowski, bo ja znam kilku starych, którzy
128 2  |          młodemu naprzód.~Nie biorę ja tego starym, rzekł pan Myszkowski,
129 2  |          przywykły melodyej, lepiej ją znają, z więtszą roskoszą
130 2  |     przyjmują i subtylniej rozeznać ją mogą, niż drugiego, ktory
131 2  |             któremi żyć będzie. Toć ja więcej dać na rozum nie
132 2  |        niemiał co powiedać. Ale, iż ja tu s poruczenia J. M. księdza
133 2  |             jako pan Kryski wczora.~Ja dalej nic mam co mówić,
134 2  |           Myszkowski: Nie kładę sie ja s tymi tam równo, wielkie
135 2  |          nie może inaczej być, będę ja już poty mowił, póki mi
136 2  |             być bez pochlebstwa. Bo ja rozumiem w rzeczach przystojnych
137 2  |           tym sie więtsza widzi, im ją sobie człowiek barziej droży,
138 2  |            więtszej czci swojej być ją rozumie. Toć taka gruntowna
139 2  |      lepszej i bliższej drogi, jako ją zasłużyć i być jej godzien;
140 2  |             troszkę zabawić.~Jeślim ja dobrze wyrozumiał, powiedziałeś
141 2  |          łaskę pańską, trzeba, żeby ją zasłużył i był jej godzien,
142 2  |       czekał tego radniej, kiedy mu ją pan ,s swej chęci pokaże,
143 2  |      Skromnego a statecznego nigdym ja w łasce nie widział; jeśli
144 2  |          wszytcy kochać mieli. Znam ja te pany, którzy na wszetecznego
145 2  |           miłują. A to przy tym, że ja tu samej gołej skromności
146 2  |        zabił kogo jemu kwoli, mamli ja to uczynić, czy nie.~Odpowiedział
147 2  |         Bojanowski zasię: Tegoż bym ja rad słuchał, abyś mnie w.
148 2  |     jakobych w tym postępić miał, a ja będąc w tym punkcie, widziałbych,
149 2  |          roskazania odstąpił, mamli ja przedsię tak czynić, jako
150 2  |           drugie stroje są, których ja nieznam zaprawdę. Więc jedni
151 2  |             barzo s nią źle. Radbym ja wdy wiedział, co tu najlepszego.~
152 2  |             ubiorów zbytnie chciwi, ja mniemam, że każdemu wolno
153 2  |            pohamować nie chce. Lecz ja nic wiem ku dobremuli to,
154 2  |            w bławacie.~Nie powiedam ja, odpowiedział pan Myszkowski,
155 2  |          jaki jest w sobie.~Niewiem ja, co to w. m. najdujesz (
156 2  |            mógł; a zaprawdę, radbym ja wiedział, co to jest takiego.~
157 2  |        chcesz rzeczy rozbierać. Tak ja to rozumiem, iż są dwojakie
158 2  |             nie zawięzuje, a o tych ja teraz mówię, i tych skutecznymi
159 2  |          postępki i obyczaje, które ja nie mam za uczynki skuteczne,
160 2  |            a spólna przyjaźń, s kim ją kto wiedzie, bo to rozum
161 2  |          nic prawi. A tak, iżem sie ja nie raz już na przyjacielu,
162 2  |        dobrego na świecie. A przeto ja sie w tym żadną miarą z
163 2  |          odejmować. Nakoniec jestem ja tej wiary, że i tu miedzy
164 2  |    powiedział, a wszakoż chciałbych ja jeszcze słyszeć coś zwłasniejszego
165 2  |           czym kogo zabawić ma.~Mam ja za to, odpowiedział pan
166 2  |          powiedział pan Myszkowski) ja tego Dworzaninowi nie bronię,
167 2  |     frasunek ze skępstwa pochodził. Ja tak w. m. powiadam, iż,
168 2  |           grze baczysz. Lecz iż sie ja przegrawając frasuję, pochodzi
169 2  |            tedyby był wygrał, czego ja nie telko s frasunkiem,
170 2  |             nie doskonale. A przeto ja tak rozumiem, iż szachy
171 2  |            gier, mimo szachy, jakom ja więc tych ludzi widał wiele,
172 2  |          widział, one rzecz, tak-em ją sobie w głowie uprządł a
173 2  |           uformował, iż potym, gdym ją uźrzał, daleko mi sie podlejsza
174 2  |          sie podlejsza zdała, niżem ja mnimał; a to niskąd inąd
175 2  |           niewidomej rzeczy, którąm ja był sobie zmyślił, nic nie
176 2  |           zbudować, jaka potym, gdy ją uźrzy, nigdy nie będzie.
177 2  |           ognia słowa, naprzód zjął ją żal, widząc, iż ta niebożątko
178 2  |              A jako trucizna, kiedy ją na szczurka nagotują, kto
179 2  |           na szczurka nagotują, kto ją pirwej zje, myszli, kotkali,
180 2  |         rozumieć musi. Bo gdziebych ja w. m. spór dzierżał, a okazał
181 2  |            swym błędzie, czemu bych ja barzo nierad.~Powiedział
182 2  |         zdaniu, niźli swemu; pomnię ja niedawno, kiedy tu na Prądnik
183 2  |          kijem od cudzej żony. Tego ja nieobce, aby nasz dworzanin
184 2  |             w czym czyni professyą. Ja zaprawdę i tego pana nie
185 2  |            jej to często trefia, że ją ukazuje, a umie to tak snadnie,
186 2  |            Rzekł pan Derśniak: Znam ja dobrze tę panią, bo też
187 2  |          mnie pokona i osądzi, iżem ja nie jest tym dobrym Dworzaninem,
188 2  |      słyszenia godna, na którąm sie ja jako żyw zebrać nie mógł,
189 2  |      Powiedział pan Myszkowski: Com ja powiedział o czasie, o miejscu,
190 2  |            rzeczy zgodzić może, ale ja to chcę rzec, iż około trefnej
191 2  |         Myszkowski pan Kostka, jako ja baczę, nie dzierży w tym
192 2  |            przy jakiej strudze, tak Ja też odpocznę sobie przy
193 2  |           Derśniak powiedział: Owam ja wywołał wilka z lasa, ale
194 2  |              w czym oni daleko, niż ja, są bieglejszy; wszakoż,
195 2  |         patrzcie panowie, czego sie ja od swej wdowy dobrego nadziewać
196 2  |           ona tego nie uczyni, o co ją proszą, jednak jej niczyja
197 2  |    węzłowatym rzeczeniu zawisł. Ale ja trzeci sposób przyłożę,
198 2  |            moje duellum przyjąć, bo ja, to wiedz pewnie, bić sie
199 2  |          nie mogła; zgoła powiedał, ja sie bić nie będę, a te słowa
200 2  |            Ale pan Krakowski, kiedy ją powieda, tysiąc kroć jeszcze
201 2  |          abym sie przypatrzył temu: Ja pak wiżu u ciebie nie dzwie
202 2  |      wskazał na moje pytanie, pocom ja ciebie słał. Odpowiedział
203 2  |          pan spyta, kto jest. A on; Ja, panie, Zabrzeski. Nie racz
204 2  |            teraz daj mnie pokój, iż ja idę, jako mi sie podoba.~
205 2  |            łatwia powiedział, gdzie ją podzieć. Roskaż oto w. m.
206 2  |    Niepomnię, która to. Ale powiedz ją w. m. sam. Zatym pan Wapowski:
207 2  |          twarzą tak rzeki: Nalazłem ja w swej głowie dwie łatwie
208 2  |           była nie najgorsza, którą ja sam w drodze s Krakowa do
209 2  |         powiodą, około dostatku, bo ja pomnie jednego, który po
210 2  |    portugalskim ten ślachcic, który ją stamtąd przywiózł. Małpa
211 2  |      niesłuszne uderzenie. Po wtóre ją zasię wyzwie on ślachcic,
212 2  |       chytrze obwarowała sobie, aby ją po wtóre nie bolało, pomaluczku
213 2  |      tafcianej, i prędko wyrwała mu ją s podręcza, a zaraz i lewą
214 2  |             dwuwykładnej roście, iż ją człowiek na inaksze, niż
215 2  |         uczynił słowo, i rzekł: wie ją djabeł, jać-em jej tam w
216 2  |     szanownemu o wszytko latwie, bo ja, panie, skoro sie kot odprawi,
217 2  |        prawi - jemu odpuścił, cobym ja Panu Bogu odpowiedział na
218 2  |            taki był Scipio, jakiego ja mam w sąsiectwie, tedy sie
219 2  |           nim w te słowa spowiedał: Ja – prawi - znam to, żem jest
220 2  |            racz w. m. mówić, boć-em ja już stara. Odpowiedział:
221 2  |             pragnij tego, abych sie ja bał.~Ludwikowi takież królowi
222 2  |        mądrej głowy szukają. Jednak ja wiem, na kogoś to był w.
223 2  |        wiecie. Rzekł tu pan Kostka: Ja jeden nie wiem, co to było,
224 2  |           to było, i proszę powiedz ją w. m. Za tym pan Derśniak:
225 2  |    prokurator rzekł: Nie powiedamci ja, żeby on te pieniądze zachował,
226 2  |          niesprosny człowiek jeden: Ja sie dziwuję – prawi - gdzieś
227 2  |           mnie, abych wierzył, tedy ja, już to dla w. m. uczynię,
228 2  |            zelżywość czynił, gdyżem ja - prawi - nie uciekł z bitwy,
229 2  |           pan: To niechaj powie, iż ja żadnej rzeczy s tych nie
230 2  |        niemam pomnieć? nigdy bym go ja był nie wziął, byś go ty
231 2  |              cóż mie błaźnisz, azaż ja nieznam twego głosu? Tu
232 2  |           niego: Zaprawdę żałowałam ja burzo tej niefurtuny w.
233 2  |           odemnie niechcecie, muszę ja od was jechać.~Ale jeszcze
234 2  |             miasto syna, a wziąwszy ją na ręce kazał zawołać onego
235 2  |             ty mnie zawiedziesz, iż ja i oko i pieniądze stracę,
236 2  |           podle niego rzekł: zgadnę ja, którzy są; a gdy ten z
237 2  |             m. abych siedział, tedy ja siędę, i siadł. Więc też
238 2  |          ćwiczenie, tak leżeć, jako ja teraz. Na ten kształt też
239 2  |        Odpowiedział Iszpan: Takiego ja chcę, który i najdzie, i
240 2  |             sie, że tego dosyć, com ja powiedział, abowiem i węzłowatego
241 2  |        koniec rzeczy w. m. I dobrze ja odpoczynąć mogę, niż sie
242 2  |            przeto nierad bych, abyś ją w. m. widział, a miał ten
243 2  |            inaczej niechciał, jedno ją widzieć; owa dla tej przyczyny
244 2  |        powiedając Giżycki, iż jeśli ja sam naprzód nie pojadę,
245 2  |      nauczona odezwała mówiąc: Awom ja sam i z drugimi, a czego
246 2  |            powiedz, com uczynił, bo Ja na Bóg ci to żywy przysięgam,
247 2  |            w sztuki ssiekano, niżem ja do twej gospody iść pomyślił.
248 2  |      Skotnicki znowu: A nieszczęsny ja człowiek, czegożem ja to
249 2  |   nieszczęsny ja człowiek, czegożem ja to doczekał. Także po długim
250 2  |           ten a ten ranił? Zaś pan: Ja tego kęs jeden nie pomnie,
251 2  |      trefiać, niż przez gębę, a toć ja mężatek nie miłuję, a wdy
252 2  |          niemiło i rzecze: Albom ci ja pijan, albo ślep, abo wy
253 2  |        powtórzył swych słów mówiąc: Ja, to co mowie prawda jest,
254 2  |           tajemnym, powiedział bych ja tobie o jednym, który sie
255 2  |       takiego człowieka wydać. A to ja - prawi - uczeń Twardowskiego,
256 2  |            garce przedaje (i ukazał ją z góry); ta, gdy ja kilka
257 2  |          ukazał ją z góry); ta, gdy ja kilka conjuracyi zmówię,
258 2  |          przebóg cię proszę, boć-em ja już tak uczynić umyślił.
259 2  |          Lipnicki: Czas przychodzi, ja pieniędzy niemam, a przeto
260 2  |       chłopa: bracie, założyłem sie ja o te kapłuny s towarzyszem
261 2  |          około stóp czterdzieści, a ja powiedam, że niemasz. I
262 2  |          będzie ciężko poczekać, aż ją zmierzę. A to mówiąc, wyjmie
263 2  |  nastósowanie.~Tylko tego jest, com ja wypowiedzieć miał około
264 2  |    trefnował, ani ich tam tykał, bo ja i onego Hispana odpowiedzi
265 2  |          pan Dersniak: Powiedziałem ja, aby trefnowanie i żarty
266 2  |        takowąż jej dać odpowiedź.~A ja zaś tak powiedam, rzekł
267 2  |        czynić nic dobrego, ochełzać ją wstydem a bojaźnią osławy,
268 2  |              m. nie miłują, nic sie ja temu już nie dziwuję. I
269 2  |             raczysz powiedać, żebym ja białymgłowam miał być nieprzyjacielem
270 2  |          one we czci mają. Owa jako ja baczę, trzeba by tu kogo,
271 2  |         pana Kostki mówiąc: O w. m. ja mówię, panie Kostka. Tu
272 2  |           rzecz do jutra odłożyć. A ja przedsię na to inego szukać
273 2  |            pana Myszkowskiego (jako ja rozumiem) nie obrazi, jeśli
274 2  |         rozumiem) nie obrazi, jeśli ją w. m. w doskonałości równą
275 2  |      dwornej paniej najdzie, tym mu ja za to powinniejszym zostanę;
276 2  |        wszytkę na szrot puścił, bom ja pewnie nie pan Kryski, ani
277 2  |         mnie będzie widziało, bo to ja sobie za jedne pomoc poczytać
278 2  |            w istotnej prawdzie.~Mam ja tę nadzieję, rzekł ku temu
279 2  |            i wiele tego miał (czemu ja nie tuszę) przedsię jutro
280 3  |             osobniejszy byli, niżem ja tu z gruba wymalować one
281 3  |     wymalować one mógł; a kiedy bym ja tak wiele wymowy miał, jako
282 3  |           Rzekł tak pan Kostka: Bym ja, miłościwy panie, miał ją
283 3  |           ja, miłościwy panie, miał ją u siebie za piękną, ukazał
284 3  |        siebie za piękną, ukazał bym ją tu bez wszelakiego ubioru,
285 3  |        osobniejszego, niż to, cobym ja powiedzieć mógł.~Pan Myszkowski
286 3  |            to powiedział: To czegom ja dołożyć jeszcze miał, nie
287 3  |          jednej rzeczy z drugą, tak ja powiedam, iż jako dwór żaden,
288 3  |            rycerskie rzemięsło, tak ja dwornej paniej to naprzód
289 3  |       chwalić wszystko ine, a snadź ją drugi równą uczyni temu
290 3  |       abyśmy do końca rozumieli, bo ja jeden nie pojąłem w. m.
291 3  |           rzeczy wiadomość mieć; tu ja nie wiem co to mają być
292 3  |     białejgłowie przystojne, i tego ja nie znam. Nad to powiedziałeś
293 3  |          już zginął. Wszakoż znalem ja białegłowy i są jeszcze
294 3  |      Odpowiedział pan Kostka: Wszak ja tę panią ubieram sobie kwoli,
295 3  |             domowemu używać ma, tak ja na to odpowiedam, iż dwornej
296 3  |       krotochwilnej zabawie, jednak ja chcę, iżby sie dworna pani
297 3  |        któreby hetmanić mogły? Alem ja tego im nie poruczył, bo
298 3  |        Odpowiedział pan Bojanowski: Ja tego powtarzać nie chcę,
299 3  |           takowego. Ale w. m. takeś ją wysadził, takoweś jej cnoty
300 3  |           tego w. m. pozwolić miał. Ja jako powiedam spominać tego
301 3  |             m. do rozumu pójdziesz, ja tak powiedam, iż białagłowa
302 3  |        uznawać, kto ma co nad kogo. Ja też zasię tegożbym chciał
303 3  |   przyrodzenia dzieje; nie pozwalam ja tego w. m., bo niewiem,
304 3  |            jako mężczyzna, nie mogę ja naleść tej przyczyny, czerniłby
305 3  |             tak powiedział: Niechcę ja z w. m. w głębokie gadki
306 3  |          rzekł pan Kostka - i tamci ja z w. m. pójdę. A zaź w.
307 3  |       zasługami jest oczyścion. Ale ja teraz niechcę tego spominać,
308 3  |         sprawował; prawda jest, ale ja zaś tak powiedam, iż to
309 3  |           swe osobne miejsce, tegom ja pewien, iż mi w. m., panie
310 3  |            osobnemi przymioty, abym ja hnet w. m. żony, dziewki,
311 3  |            w. m. obchodzić ma, iżem ja dwornej paniej tak wiele
312 3  |          powiedział na to; Kiedybym ja teraz w. m. panie Kostka,
313 3  |     mieszczan tak powiedziała: Wiem ja - prawi - iż macie słuszna
314 3  |            abyście to znali, żem mu ja nigdy powodem do tego nie
315 3  |         skaran, ponieważ żywego ani ja ani wy karać-eście mogli,
316 3  |            śmierć Neronowę, chociaż ją wymyślonemi a okrutnemi
317 3  |         stała, której Atenianie (iż ją Leoną zwano) lwicę bez języka
318 3  |      ratuszu truciznę dla tego, aby ją mógł każdy ten wziąć, ktoby
319 3  |           tu pan Dersniak: Pomnię i ja, żem czytał jedne oracyą,
320 3  |          której w. m. powiedasz, iż ją chowano na pałacu), niż
321 3  |        nieznośnych doległości, jako ja ich kilka znam, które mają
322 3  |            mógł, aby w miłości znał ją przeciwko sobie skłonną,
323 3  |       pracej, starania, kosztu, aby ją sobie uczynił przychylną,
324 3  |   przypędziła go miłość do tego, iż ją nakoniec umyślił (acz stanem
325 3  |        duszę małżonka mego, którego ja miłując więcej niż sama
326 3  |       Powiedział pan Kostka: Pokażę ja to w. m., iż i tych czasów
327 3  |        takie.~Niedawno temu, kiedym ja był we Włoszech, był ślachcic
328 3  |           pan Bojanowski: Ba i temu ja wierzę, iż jej to ze zbytniej
329 3  |             swej własnej krwie, oto ją macie, nasyćcie sie jej,
330 3  |        białągłowę złą wspominasz, a ja niezliczoną liczbę dobrych
331 3  |            najbarziej. Ktemu gdyżem ja już roskazaniu w. m., Miłościwy
332 3  |          kto rzeczy osobniejsze niż ja powiedzieć będzie umiał.~
333 3  |     Powiedział pan Bojanowski: Tego ja w. m. nie pozwolę, aby rospustniejszy
334 3  |            zły jest dowód w. m. Ale ja w. m. powiem, co to w tym
335 3  |       trudno wykorzenić, chciałbych ja, aby był srodze karan ten
336 3  |             na to pan Bojanowski: A ja zasię nie telko to rozumiem
337 3  |          stąd w. m. możesz znać, iż ja barziej trzymam białychgłów
338 3  |        rozumowi, niż w. m. Więc ani ja tego prze, aby mężczyzna
339 3  |           miewali przodek, nie będę ja w. m. tak wiele historyi
340 3  |       wszelakiej nieuczciwości, ale ją cało i z wielkiemi dary
341 3  |           to pan Kostka: Nie jestem ja tak zawisny, panie Bojanowski,
342 3  |             około dwornej paniej, a ja miał bych to sobie za wielką
343 3  |            bojaźń złej sławy; widzę ja, iż ten srom jest oną przednią
344 3  |           pan Myszkowski; Nieznałem ja nikogo takiego, kogoby białegłowy
345 3  |            chwalić, a wszakoż najdę ja nad to coś jeszcze więtszego,
346 3  |              nakoniec mianował bych ją, ale siła takich jest prostaków,
347 3  |            obróciła, czego nietelko ja byłem świadom, przed którym
348 3  |     nakoniec jako tego pragnęła, to ja wiem dobrze, bo czasem,
349 3  |         która ina przyczyna czyniła ją tak powścięgliwą, ale to
350 3  |         białejgłowy. Ale w tym, com ja w. m. powiedział, wątpienia
351 3  |          spomina jako hamownego, bo ja śmiałbym sie założyć do
352 3  |             jej pofolgował ten, kto ją wiódł, zaraz wskoczyła w
353 3  |          jakoby on żal a smętek już ją ominąć miał, poruczyła nieco
354 3  |           Kryski: Na ten czas, gdym ja był w Rzymie, przytrefiło
355 3  |            wszytkich chytrości, aby ją przeciwko sobie uczynił
356 3  |          białąglowę udawił, i tamże ją zostawił, a sam tak sie
357 3  |         niektórych rzeczach poznano ją winną i pojmano; przyznała
358 3  |        ogień. Niewiem jako kto, ale ja miłując nierówno bym wolał
359 3  |             mówię na poczciwość, bo ja tak dzierżę, żeby drugi
360 3  |           to dziękować, bo kiedybym ja był sporu nie trzymał, nie
361 3  |        Odpowiedział pan Bojanowski: Ja mnimam, iż pan Kostka nic
362 3  |          podoba, łatwia to, niechaj ją mnie przyrzucą, obiecuję
363 3  |              m., panie Kostka, abym ja miał przeciwko białymgłowam,
364 3  |      niechcesz, aby minowała, czego ja nie chwalę; bo za tym, kiedy
365 3  |             wstydem; a miłość, jako ją każdy s prosta rozumie,
366 3  |      Dersniak tak rzekł: Wierę bych ja tego tak barzo dwornej paniej
367 3  |            pan Dersniak powiedział: Ja nie wiem, jakom miłości
368 3  |           miłością miłują; już bych ja i kosztownych upominków
369 3  |          miłować niemiała. A przeto ja jeden nie chwaliłbym tego
370 3  |          jest, tedy przedsię nie tę ja przyczynę rozumiem, abyś
371 3  |             wdowa, po czym znać, iż ja barzo miłuję, ale mie serce
372 3  |             ona tego niechęć, czego ja pragnę, skąd sie znaczy,
373 3  |        Dersniak powiedział: To bych ja miał sobie za najwietsze
374 3  |            widomie pokazać i dobrze ją udać mógł.~Powiedział na
375 3  |     białagłowa rada to widzi, kiedy ją proszą, choć też i uczynić
376 3  |          powiedział pan Myszkowski. Ja Dworzaninowi nic radzę,
377 3  |            miała mieć porozumienie. Ja tak mnimam, iż ona mowa
378 3  |             ku uczynieniu. Dla tego ja Dworzaninowi radzę, aby
379 3  |          łaskę sobie zachować mógł.~Ja mnimam - powiedział pan
380 3  |           kogo miłuje, mówić, zawdy ją od lamentów, od narzekania,
381 3  |     przeciwko sobie białegłowe, ale ją i w to wprawi, iż tam tego,
382 3  |            powiedział pan Dersniak: Ja sie wyznawani być takim
383 3  |          nań wyjedzie. Jedno żebych ja tego nigdy nie chciał, aby
384 3  |            samemu szkodzić ma, jako ja często słycham, i śmiać
385 3  |          którym sie karmi, a czemuż ja mam być podlejszą, niż te
386 3  |          jej, aby pomniąc na to, iż ją z dusze miłuje, nigdy chęci
387 3  |             pan Bojanowski: Jeszcze ja nie baczę, panie Dersniaku,
388 3  |            Odpowiedział pan Kostka: Ja com wiedział, tom powiedział,
389 3  |      Dersniak powiedział: Nie baczę ja, aby i Ovidius był w tym
390 3  |   upodobanej tobie białejgłowie, że ją miłujesz, omoczże w winie
391 3  |          tych rzeczy strzedz, które ją rozgłaszają, gdzie tego
392 3  |            w. m. nie przyczytaj, bo ja uszczypliwie przeciwko im
393 3  |           tak jako tako stanęła, bo ja to wiem pewnie, iż ci panowie,
394 3  |   Dworzaninowi naznaczyły, siłabych ja jeszcze chciał przyczynku
395 3  |            już został takim, tedy i ja rad przestawam: a miał li
396 4  |             trzeciej rozmowie (jako ja mam sprawę) pan Wapowski
397 4  |              o w. m. zwątpili, alem ja przyjechania w. m. był pewien,
398 4  |              na mię raczył, bo iżem ja powiedział, że Dworzaninowi
399 4  |       trzeba, nie już przeto miałem ja być wypełniaczem tych rzeczy.
400 4  | dworzaninowę zamykało, ale to telko ja powiem, czym bych siebie
401 4  |            to wczora zadano, żebych ja, dla ubliżenia sławy Dwornej
402 4  |          być miało. A tak, niechcąc ja ani mogąc być długim w swej
403 4  |            temu podobnego. A przeto Ja tak rozumiem, iż Dworzanin
404 4  |    podejmować. I owszem, rzekł bych ja, że drugie zabawy, któremi
405 4  |             dobremu końcu, o którym ja rozumiem, tedy nietelko
406 4  |      któremu Dworzanin zmierzać ma, ja rozumiem, iż ten jest, aby
407 4  |            przywar przychodzi. Otóż ja tak rozumiem, iż, co muzyka,
408 4  |         jako nikczemny błazen. Otoż ja ktemu idę, iż, ponieważ
409 4  |        snadnie obaczyć może. Przeto ja tak rozumiem, iż tych cnót,
410 4  |            co jest w sobie, mógł by ją nazwać mądrością, iż ona
411 4  |       Dersniak powiedział: Przedsię ja wiele ludzi widzę, którzy
412 4  |         przerwał tymi słowy: Jeślim ja dobrze baczył, panie Wapowski,
413 4  |      Dobrześ to w. m. osądził. Otoż ja powiedam, iż powścięgliwość
414 4  |       pięknym kształtem przywiedzie ją do statecznej dumy, która
415 4  |         która to duma ku poczciwemu ją skłoni, uspokoi i w dobrej
416 4  |          cnocie przeciwne, i owszem ją forytują i podpierają, jako
417 4  |               panie Lupa, temu, com ja powiedział, iż z mierności
418 4  |          cnot skutki pełnimy, a kto ją ma w sobie, i jemu samemu
419 4  |           wiele cnot inych, których ja teraz wszytkich wyliczyć
420 4  |          Odpowiedział pan Wapowski: Ja tak dzierżę, iż to państwo
421 4  |        bydła. Dla tych. tedy rzeczy ja tak rozumiem, panie Wapowski,
422 4  |             chce, iż tak jest, jako ja powiedam. Państwo każde,
423 4  |        skazić może, niż osób wiele, ja ku temu tak mówię, iż też
424 4  |           cnotliwego i mądrego tego ja chcę rozumieć, który by
425 4  |       błogosławionych dóbr, których ja wyliczyć nie umiem, które
426 4  |           gdzie ciec miała, a skoro ją naleją, ali sie hnet s kilka
427 4  |          odejmowała drabinę, a rano ją przystawiała. Nędzne to
428 4  |         podobno mnimacie, abych sie ja za tego to osobnego Dworzanina
429 4  |           naleźli, co kiedy będzie, ja sie nań, i w tym i w inych
430 4  |         mimo to niewiem, jakim bych ja był jego nauczycielem, który
431 4  |     Dersniak to powiedział: Radbych ja wiedział, panie Wapowski,
432 4  |     cnotliwym stawa, przeto radbych ja wiedział, jeśli to (iż tak
433 4  |        którego czasu człowiek pojąć ją ma, aby synowie, ani nazbyt
434 4  |       owszem jest im to ku czci, co ja powiedam, żeby sie im to
435 4  |  Odpowiedział pan Wapowski: To, com ja tu krótko powiedział, snadź
436 4  |      Odpowiedział pan Wapowski: Bym ja jedno tak wiele umiał, jakobych
437 4  |           są, niż ta rada, o której ja teraz mówię. Otóż s pana
438 4  |             w źwirzęta nieme, pytam ja w. m. miał li byś w. m.
439 4  |             niż wielkim królem. Acz ja tego nie powiedam, aby królowie
440 4  |            wyższy. A przeto bym sie ja czuł być tym tak osobnym
441 4  |          złe a szkodliwe, ale chcąc ja przyść ku onemu dobremu
442 4  |             który powiedasz w. m. i ja tego potwirdzam, iż sam
443 4  |           Aleksandra wielkiego. Toć ja te rzeczy, panie Wapowski,
444 4  |             które jemu przystoją. A ja ni dla czego inego nie chciałbych
445 4  |             oracyą wszytkę od Adama ją począwszy rozwlecze, sam
446 4  |          niż prawym królem, jeszcze ja tego nie baczę, abyś w.
447 4  |            na tym nie należało, ale ja tak powiedam, iż takowe
448 4  |        królestwa; przeto wiódł bych ja zawdy na to pana, aby ucztam
449 4  |           panem Kostką skończyło, a ja go nie chcąc ożywiać, nie
450 4  |             panie Lubelski, to, com ja powiedzieć mógł o Dworzaninie,
451 4  |           to i wszytko ine, co bych ja powiedzieć mógł, nie prze
452 4  |        pewnie, iż dobrze lepiej niż ja wszytko umieją), ale iż
453 4  |            było dalej mówić. Przeto ja już ustąpię, aby oni rzecz
454 4  |             W tym pan Kostka rzekł: Ja tego nie wycirpię, Miłościwy
455 4  |        który sprzysiągszy sie (jako ja mnimam) tajemnie łs panem
456 4  |         Dworzanin uczynić chcesz, a ja tego żadną miarą nie dopuszczę.~
457 4  |           Dwornej paniej, kiedy byś ją w. m. tak wysoko wyniósł,
458 4  |           zadał, tak powiedam, iżem ja tego nigdy nie twirdził,
459 4  |    gospodarz przyczynił. A o tychże ja mówię paniech, nie o owych,
460 4  |            zacniejszym; tę trudność ja w. m. przyznawana, abowiem,
461 4  |       urzędowi, ale niepodobieństwa ja tu żadnego nie baczę, ani
462 4  |         zwać Dworzaninem i o to sie ja nie rozgniewam, abowiem
463 4  |          cie iny nie uczynił, jedno ja. Gdzie te słowa nic inego
464 4  |      człowiek doświadczeniem uczy), ja niewiem, jako jemu gdy będzie
465 4  |    Odpowiedział pan Kryski: To iżem ja powiedział, że starzy miłować
466 4  |           przeto restropniej on niż ja mówić może.~Rzekł ktemu
467 4  |             Wapowski :~Powiedziałem ja, iżem znał te ludzi, którzy
468 4  |            w. m. pirwszy, na którym ja władzą swą ugruntować będę
469 4  |          kto tak wykładać, jakobych ja roskazania w. m. posłuszen
470 4  |        zbraniać sie będę.~Ale mając ja to wywieść, iż starzy nietelko
471 4  |             uczynić przydzie. Jedno ja tu starego rozumiem nie
472 4  |             kto, jako żyw, słychał. Ja jeden me rozumiem, co to
473 4  |         bożej, a ktemu zawdy dobra, ja tego nie baczę, i owszem
474 4  |             m. pan Kryski nauczy, a ja sie też będę przysłuchywał,
475 4  |              jako owa chorągiew, co ją wytkną z wieże po wzięciu
476 4  |             i owszem snadź odwodzić ją, a ku cnocie, ku przystojeństwu
477 4  |  powścięgliwsze są niż żadne.~A com ja powiedział ? - rzekł pan
478 4  |             tak sprawowała, jakobym ja pokazać mógł temu osobnemu
479 4  |             owszem piękność (biorąc ją same), iż nie ma ciała,
480 4  |             powolną, jako tego, aby ją on zawdy miłował, Jedno
481 4  |      Dersniak powiedział: Słuchając ja w. m., panie Kryski, nadziewałem
482 4  |      Odpowiedział pan Kryski: Iście ja tego chcę, żeby ta pani
483 4  |              iż miłość ta, o której ja powiedam, siła ma przed
484 4  |        odejmie od ciała, a przyłoży ją ku samej szczyrej piękności,
485 4  |          poniesie s sobą, a jeszcze ją może (ze wszytkich cudnych
486 4  |        rzekł pan Bojanowski: Wątpię ja, aby kto nalazł sie taki.~
487 4  |           do jutra tą władzą, którą ja mam, sąd ten odkładam. Co