Ksiega

 1 1|   łaska: Wierzę, iż im musiała dopiro tak niepomierną przynosić
 2 1|    chciał po daniu ręki szukać dopiro tych dróg, żeby mu sie bić
 3 1|        umieć ma, abowiem jakom dopiro powiedział, iż Dworzanim
 4 1| szczyrość nie podobać mogła. A dopiro więcz na owe białągłowę (
 5 2|     sięgnąć, a wojna stateczna dopiro sie w ten czas poczynała.
 6 2|       cie proszę, ozwi mi sie. Dopiro sie straż nauczona odezwała
 7 2|      pirwej rzeczy trzeba, toż dopiro o tym mówić, mali kto co
 8 3|     kiedy dworna pani zachowa, dopiro te rzeczy dworzaninowi naznaczone (
 9 3|        kiedy mogło. A w bitwie dopiro nie żałował głowy nastawić,
10 4|      słyszeć, dotknąć się, toż dopiro widzimy, słyszymy, dotykamy
11 4|       Jest ciało sformuje, toż dopiro dusza tam wnidzie; tak też
12 4|     wielkimi urostą, chcieć im dopiro rogów ucierać. Więc bych