Ksiega

 1 2|    około wszelakiego ochędostwa daj nam w. m. swoje naukę, bo
 2 2|        będziesz chciał, a teraz daj mnie pokój, iż ja idę, jako
 3 2|   ostrogami tam nogi nie wnidą. Daj sam noża, Wenet powiedział,
 4 2| najwyższy wołać: spieszcie się, daj was zabito, bo mi tak barzo
 5 2|   szczęściu, we zdrowiu wrócić, daj mi pieniądz. Pan oto, że
 6 2|        i rzecze z nich jeden: I daj go djabłu, wieręć podobno
 7 2|        A Lipnicki jął mu mówić: daj mi pokój, przebóg cię proszę,
 8 2|    koniec jeden trzymać mówiąc: daj sam to. Jakże weźmie kapłuny
 9 3|        rzekł: Panie Kostka, nie daj sie w. m. trzeci kroć upominać,
10 3|       śmiechem: Prze pana Boga, daj im w. m. za wygrane, bo
11 3|       Zaś pan Bojanowski rzekł: Daj w. m. pokój, panie Myszkowski,
12 4|      pan Kryski powiedział: Nie daj tego w. m. sobie nikomu