Ksiega

 1 1|      to dobrze obaczyć może. Wszak tu miedzy nami trefowało
 2 1| Kryski powie, rozumieć chce; wszak też pan Bojanowski, iż mu
 3 2|    powiedając, a co to jest, wszak po tak małe grać, jakoby
 4 2|      rzekł: Bracie, nie łaj, wszak jeślić ciężko, a słabo trzymasz,
 5 2|      królem stojąc: panie, a wszak u Tarła? Jaki taki odpowiedział
 6 2|      go też spytano: panie a wszak u Tarła? on zaraz by z bicia
 7 2|  jeden głowy nie ma, a drugi wszak wiecie czego.~Do tego i
 8 2|       Dajcie wy sobie pokój, wszak ludzie znacie, a czego oni
 9 3|     Odpowiedział pan Kostka: Wszak ja tę panią ubieram sobie
10 3|      J. M. panu Lubelskiemu: Wszak mnie już, Miłościwy panie,
11 3|  serce swe kniemu przychyli? Wszak kropla wody kapając ustawicznie,