Ksiega

 1 1|          pirwej były. Czo sie też tycze owej inwektywy na starce,
 2 1|     wysokiej stolice. Więc co sie tycze szczęścia owych, którzy
 3 1|           dobrymi jezdcy, czo sie tycze kształtownego toczenia koniem
 4 1|           rzecz opisuje. A co sie tycze polskich słow starych, jeśli
 5 2|          pilnie ćwiczyć. A co sie tycze owych drugich gier, mimo
 6 2|       naleść sie może, ale co sie tyczę trefności, w tej jako nauki,
 7 2|          Co sie zasię wydwarzania tycze, kiedy jest mierne, tedy
 8 3|            nie czynią. Co sie też tycze strzymawałości, ilekroć
 9 4|        barzo nie rymuje. A co sie tyczę urzędu a ochmistrzowania
10 4| dostojności. A co sie urzędu tego tycze, jakoś w. m. powiedział,
11 4|          swej mocy, ile sie nauki tycze, że może uzdrowić, gdzie