Ksiega

 1 1|      staranie, izby tym łatwiej szło ku zamierzonemu kresu, natura
 2 1|   wziętego, iżby to, czo powie, szło w posłuch. Ja M. księże,
 3 1|      niewstydliwych, i tak żeby szło rzędem, aż do wszytkich
 4 1|       chciwy, chyba, gdzieby mu szło o poczciwość, abowiem mimo
 5 2|      nie bacząc, iż kiedyby tak szło, co dalej to gorzej, to
 6 2|  wszytko chczą, aby po ich woli szło. A młody człowiek zasię
 7 2|    Rajcy krakowskiemi, gdzie mu szło o garło, a gdy Rajce conjecturami
 8 3| przychylną, a gdy mu ani to nie szło, przypędziła go miłość do
 9 3|       gdzie Rzymianom o wszytko szło, a do skończenia wojny i
10 3|  uczynił skłonną; to gdy mu nie szło, jął grozić, potym i bić,
11 3|     mógł zrozumieć, ku czemu co szło, abo o czym rzecz była,