Ksiega

 1 1|       szczęściu; jakoż jednak szczęście nie co inego sprawiło to,
 2 2|     rostropnie począł sobie i szczęście mu też ktemu pomogło, więc
 3 2|       nic nieszczęściem, gdyż szczęście we grze mało więcej, niż
 4 3|       pomogły. Miała Kamma to szczęście, iż Sinorix dać garło jeszcze
 5 3|     to serce, dał i dowcip, i szczęście takie, iż ojca swego pirwej
 6 3|      za najwietsze na świecie szczęście, kiedy by jedna dusza, jeden
 7 3| ludzie, a przedsię djabelskie szczęście ma, iż go wszytki białegłowy
 8 3|       to był sobie za wielkie szczęście, ale w ten czas, kiedy mało
 9 4|        a nie dopuścić, aby go szczęście skazić mogło. Abowiem z
10 4|      w dobrym bycie, kiedy im szczęście ze wsząd pędzi, ze wsząd
11 4|   przyłączył, musiałby mieć i szczęście i Boga obrońcą siebie, któryby