Ksiega

 1 2|    panowie, i nie możemy im tego słusznie przypisać, iżeby sie we
 2 2|         niż onego rozumowi, kogo słusznie słuchać miał. Więc, kiedy
 3 3|    będzie, iż tym, którym śmierć słusznie przepuścić miała, nieśmiertelnej
 4 3|          lekce je ważyć sobie. I słusznie, bo więc za takową rozmową
 5 3| białagłowa, kto jej w tym ruszy, słusznie to więc sobie ku krzywdzie
 6 4|       pan Wapowski: Niewiem jako słusznie Miłościwy panie to brzemię
 7 4|           którą sprośną przywarą słusznie sie i Bóg i ludzie brzydzą,
 8 4|       nie patrzając na to, jeśli słusznie, abo nie słusznie, ich własne
 9 4|          jeśli słusznie, abo nie słusznie, ich własne majętności biorą
10 4|         a iżby ten, komu wskażą, słusznie ono wypełnić musiał. O tymżeć
11 4|   młodemu. I widzi mi sie, że to słusznie bo Dworzanin leciwy nie