Ksiega

 1 2|         dobrej myśli, tak długo prosi, tak długo usiłuje, iż,
 2 2|         pana ni ocz niechaj nie prosi, aby pan, niechcąc jego
 3 2| pieniądza u niej krwawemi łzami prosi, ale też ani mu rzecze:
 4 2| człowieka, a on nadaremno łaski prosi. Odpowiedział z onych dwu
 5 2|        jeśli wszetecznica jawna prosi go sobie za męża, garłem
 6 3|         oracyą, gdzie ubogi mąż prosi urzędu, aby mu dopuścił
 7 3|       czynić kiedy ich kto o co prosi, a zasię, kto zaniedba,
 8 3|      zasię, kto zaniedba, a nic prosi, to one wnet same napomkną,
 9 4|          a te, których nikt nie prosi, same zasię proszą. Otóż,
10 4|         żadnych nikt ni ocz nie prosi, zawdy tedy piękne odmawiać
11 4|         których, kiedy nikt nie prosi, same aby nie prosiły, strzymać