Ksiega

 1 1|      Zygmunta świętej pamięci, ojca swego, na regiment Krolestwa
 2 2|     który sercem daleko był od ojca rozny, żadną miarą na to
 3 2|       sie i przyjął duellum za ojca. Ba toć - prawi - uczynię,
 4 2|       I pocznie łajać, pocznie ojca i matkę przeklinać, na koniec
 5 3|  zgrzeszywszy przywiodła na to ojca naszego Adama, iż też zgrzeszyć
 6 3|    sercem, abo tam zginąć, abo ojca wyswobodzić. Tenże pan Bóg,
 7 3|  dowcip, i szczęście takie, iż ojca swego pirwej przyprowadził
 8 3|     swoją, aby sie użalił zięć ojca swego, a ojciec zięcia,
 9 3|      ludzie życzyli, okrom jej ojca, który dziewkę swą komuś
10 4| miłował, barziej, niż własnego ojca, gdzie miedzy inemi znaki
11 4|      dobra jego wydzierać, ani ojca nie mieć we czci, czego