Ksiega

 1 2|       każdy, ktoby to wywieść obiecał, nie uczyniłby temu dosyć.
 2 2|    namienił, i o niejeś mówić obiecał, wyprawisz. Raczże tedy
 3 2|     mu tę radę dawać, aby sie obiecał do panny Maryej do Loreta
 4 2| złorzeczył, płaczliwemi słowy obiecał drogę do Loretu pieszo,
 5 2|   pana Boga uprosiła, i nadto obiecał mięsa we środy a z masłem
 6 2|       mi zdzierż słowo, jakoś obiecał. A umiesz ty (odpowiedział
 7 2|    jego być i dać co namienił obiecał. Tegoż dnia królowi ten
 8 2|      ten czas oddać, na ktory obiecał, czyhał na to dzień, albo
 9 2|      do dalszego czasu czekać obiecał.~Takowyż też i owo żart
10 3|     gdyżem telko dwu spomnieć obiecał, rozumiem, że mi w. m. dalej
11 4|  więcej powiedział, niżem był obiecał.~Zatym pan Lubelski rzekł