Ksiega

 1 1|          jednak, kiedy kres swój a miarę przejdzie, już sie w sprosność
 2 1|          zbytnie nogi, ani jej nad miarę skurczy, ale ją nic wrzeczy
 3 2|        statek, powagę przystojną i miarę, to jest, iżby ani szalenie
 4 2|          rzemięślech lepiej prześć miarę, a być miedzy osobnymi.~
 5 2|       należy. Przeto musi człowiek miarę jakąś przystojną chować,
 6 2|    rzeczenie; takież też czyje nad miarę wydwarzanie, co białogłowy
 7 2|   zawołanie; musi we wszytkim mieć miarę i z rzadka trefnować; ktemu
 8 3|           w każdej rzeczy zachować miarę i przystojeństwo, jako i
 9 3|          ma być coś pieszczonego w miarę, przystojnego żeńskiej niedużości,
10 3| wymyślonemi a okrutnemi mękami nad miarę dręczono, jednak na nikogo
11 3|          ku hańbie białychgłów nad miarę słowa, tak napełniły uszy